|
Υπουργείο Εθνικής Άμυνας Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Όσο και αν προσπαθεί κανείς, είναι αδύνατο να κατανοήσει τους λόγους δημοσίου συμφέροντος που επιβάλλουν την ελεύθερη άσκηση επαγγέλματος από κάποια μόνο στελέχη των ΕΔ και την απαγορεύουν από κάποια άλλα. Η άσκηση του ιατρικού επαγγέλματος από τους Αξκούς (ΥΓ) όταν εισήχθη με το Ν.Δ.1400/1973, εξυπηρετούσε μια κοινωνική ανάγκη. Στην επαρχία και ειδικά σε ακριτικές περιοχές υπήρχε έλλειψη ειδικευμένων ιατρών και το κενό αυτό κάλυπταν οι στρατιωτικοί ιατροί. Κοντά στα ξερά, κάηκαν και τα χλωρά (κτηνίατροι). Πλέον, αυτή η κοινωνική αναγκαιότητα δεν υφίσταται, παρόλα αυτά έχει νόημα η άσκηση ελευθέρου επαγγέλματος από τους Αξκούς Ιατρούς, εφόσον συμβάλλει στην αρτιότερη επιστημονική τους κατάρτιση και την απόκτηση επιστημονικής εμπειρίας, η οποία είναι προς όφελος της Υπηρεσίας. Σε άλλες ειδικότητες του ΥΓ Σώματος (φαρμακοποιοί, ψυχολόγοι) το συγκεκριμένο υπηρεσιακό όφελος φαίνεται να ατονεί και μαζί με αυτό και η αναγκαιότητα υπαγωγής στην εξαιρετική ρύθμιση. Ακόμη περισσότερο, στην περίπτωση των στελεχών του Μουσικού Σώματος, φαντάζει σχεδόν εξωφρενικό να υφίσταται κοινωνική η υπηρεσιακή ανάγκη που εξυπηρετείται από την άσκηση του ελεύθερου επαγγέλματος του μουσικού. Εκτός αν δεχθούμε ότι ο χειριστής αλτικόρνου θα παιανίζει καλύτερα τα στρατιωτικά εμβατήρια αν έχει εμπειρία στο να παίζει την παπαλάμπραινα στα πανηγύρια. Αστεία πράγματα. Οι ίδιοι προβληματισμοί ισχύουν και για την περίπτωση των Αξκων του Σώματος Πληροφορικής, όπου μάλιστα η ζήτησή της συγκεκριμένης ειδικότητας και οι προσφερόμενες αμοιβές στην αγορά εργασίας, θα οδηγήσει πιθανώς σε σωρεία πρόωρων παραιτήσεών τους. Επί της ουσίας, στις εξαιρέσεις του άρθρου 106 εντάσσεται αδικαιολόγητα μεγάλο εύρος σωμάτων και επιστημονικών ειδικοτήτων, ενώ αποκλείονται άλλες (Οικονομικό και Νομικό Σώμα), χωρίς μάλιστα η εν λόγω ένταξη/αποκλεισμός να φαίνεται πως δικαιολογούνται από λόγους δημοσίου συμφέροντος. Η διαχρονική εφαρμογή της ισχύουσας διάταξης του άρθρου 63 του Ν.1400/1973 και πολύ περισσότερο η συγκεκριμένη διάταξη όπως διαμορφώνεται σήμερα με το άρθρο 106, δημιουργεί αναιτιολόγητες διακρίσεις μεταξύ των στελεχών και επιτείνει το ήδη υπάρχον αίσθημα ανισότητας.