Υπουργείο Εθνικής Άμυνας

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Ξενοφών' | 26 Νοεμβρίου 2025, 12:08

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  1) Διάκριση παθολογικών με ψυχικών ασθενειών Στο πλαίσιο αναβολών, οι σωματικές παθήσεις αναγνωρίζονται μέσω σύντομης απλής διαδικασίας, ενώ οι ψυχικές αντιμετωπίζονται με καχυποψία, δυσπιστία και πολλαπλά αυστηρά βήματα. Αυτή η άνιση μεταχείριση βάσει τύπου ασθένειας εγείρει σοβαρά ζητήματα στιγματισμού και στοχοποίησης των ψυχικά νοσούντων και παραβίασης της αρχής της ισότητας απέναντι στους πολίτες. 2) Έλλειψη αναλογικότητας και εκτίμησης αντικτύπου των μέτρων Το νέο πλαίσιο για τους ψυχικά νοσούντες δεν είναι αναλογικό: επιβάλλει μια πενταετή, εξαντλητική διαδικασία, σε αντίθεση με τα παθολογικά νοσήματα, που αντιμετωπίζονται σε μόλις δύο χρόνια, ακόμη και για μη ιάσιμες περιπτώσεις. Ο υπουργός επικαλείται την αύξηση των ψυχολογικών Ι5 και χωρίς να παρουσιάζει και να τα αντιπαραβάλλει με κανένα απολύτως στοιχείο για την πραγματική αύξηση των ψυχικών νοσημάτων στην κοινωνία. Ακόμη και αν πράγματι υπάρχει ζήτημα με τα ψευδή περιστατικά, αντί να διερευνηθούν οι κοινωνικοοικονομικοί λόγοι που μπορεί κάποιοι να καταφεύγουν στην πρακτική αυτή και να δώσει κίνητρα και λύσεις, επιλέγει να τσουβαλιάσει μαζί τους όλους τους ψυχικά ασθενείς με τιμωρητικά μέτρα και διαδικασίες, ενώ θα μπορούσαν να εφαρμοστούν πιο απλά και στοχευμένα μέτρα. Η πενταετής συνεχής διαδικασία δημιουργεί επιπλέον άγχος και αυξάνει τον κίνδυνο επιδείνωσης της κατάστασης των ψυχικά ασθενών - ακόμη και ψυχιατρικές παθήσεις που είναι χρόνιες και συχνά χρειάζονται θεραπεία εφ’ όρου ζωής, θα ταλαιπωρούνται αδιάλειπτα. Το νομοσχέδιο δεν κάνει καμία εκτίμηση αντικτύπου: η διαδικασία αυτή μπορεί να αποθαρρύνει ασθενείς από το να δηλώσουν τα προβλήματά τους, αυξάνοντας τον κίνδυνο για τον εαυτό τους ή για άλλους εντός του στρατοπέδου. Ελλοχεύει ο κίνδυνος να επανέλθουν φαινόμενα όπως αυξημένες αυτοκτονίες και άλλα περιστατικά στα στρατόπεδα. 3) Τα ΚΕΠΑ είναι παντελώς ακατάλληλα για στρατιωτική ψυχιατρική κρίση Τα ΚΕΠΑ αξιολογούν το ποσοστό αναπηρίας για την καταβολή επιδομάτων, όχι τη λειτουργικότητα σε στρατιωτικό περιβάλλον. Ένα άτομο με ψυχικά προβλήματα μπορεί, με υποστήριξη, να είναι εν σχετικά λειτουργικό στην καθημερινή ζωή, ενώ ταυτόχρονα να είναι ακατάλληλο για στράτευση. Ως πολυπαραγοντικά νοσήματα, οι ψυχιατρικές ασθένειες μπορούν να επιδεινωθούν από περιβαλλοντικούς παράγοντες όπως η αλλαγή του περιβάλλοντος και η ποιότητα ζωής εντός του στρατοπέδου, τα όπλα, την πειθαρχία, την απομόνωση και το άγχος. Το νομοσχέδιο δεν διευκρινίζει πώς θα αξιοποιείται το πιστοποιητικό αναπηρίας από τα ΚΕΠΑ για την εκτίμηση της στρατιωτικής καταλληλότητας. Πώς συνδέεται, δηλαδή, το ποσοστό αναπηρίας με την ικανότητα για στράτευση; Η απαίτηση για «πιστοποιητικό αναπηρίας» παίζει με τον φόβο των ψυχικά ασθενών, θέλοντας να τους χαρακτηρίσει ως μερικώς ανάπηρους και να καθορίσει την πορεία τους στη ζωή. Η διάταξη κινδυνεύει να να λειτουργήσει αποτρεπτικά για τα άτομα που χρειάζονται στήριξη, και έτσι άτομα ακατάλληλα ή επικίνδυνα για το στρατιωτικό περιβάλλον να παραμένουν εντός με οποιαδήποτε συνέπεια στην ασφάλεια του στρατεύματος. 4) Απόρριψη των γνωματεύσεων ιδιωτών – προβληματική διάκριση και πιθανή παραβίαση δικαιωμάτων Η γνωμάτευση του προσωπικού ψυχιάτρου, που παρακολουθεί τον ασθενή και γνωρίζει την πορεία του, δεν γίνεται δεκτή. Αντίθετα, απαιτείται η εξέταση σε δημόσιο νοσοκομείο και δη από επιμελητές Α ή διευθυντές, όπου τα ραντεβού μπορεί να καθυστερούν για μήνες. Αυτό δημιουργεί αδικαιολόγητη διάκριση ανάμεσα σε ιδιωτικό και δημόσιο ιατρό, χωρίς επιστημονική βάση, και μπορεί να παραβιάζει θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα πρόσβασης στην υγεία και την ίση μεταχείριση. Παράλληλα, η πρακτική αυτή επιβαρύνει το ήδη επιβαρυμένο δημόσιο σύστημα υγείας, δημιουργώντας καθυστερήσεις και δυσκολίες για πολίτες, και αντιμετωπίζει τους ιδιώτες γιατρούς ως δεύτερης κατηγορίας.