|
Υπουργείο Εθνικής Άμυνας Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License![]() Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Τροποποίηση άρθρου 39 ν.3883/2010 **(Συνάφεια – αξιολόγηση προσόντων – τεχνική κάλυψη ειδικοτήτων)** Το ισχύον πλαίσιο για την επετηρίδα Αξιωματικών Ειδικών Επιστημόνων δεν περιλαμβάνει διαδικασία αξιολόγησης των πτυχίων και επιστημονικών προσόντων των στελεχών που ήδη υπηρετούν στις ΕΔ, με αποτέλεσμα να μένουν ανενεργά προσόντα τα οποία είναι απολύτως συναφή με κρίσιμες ειδικότητες. Η διάταξη θα έπρεπε να προβλέπει: • κατάθεση τίτλων σπουδών, • υποχρεωτική αξιολόγηση συνάφειας από Συμβούλιο Κρίσεων, • και ένταξη στην αντίστοιχη ειδικότητα. Με τον τρόπο αυτό: • αξιοποιείται η υφιστάμενη τεχνογνωσία του προσωπικού, • ενισχύονται ειδικότητες με επιστημονικά κενά, • και εφαρμόζεται πραγματική αξιοκρατία στη στελέχωση. Η σημερινή έλλειψη τέτοιου μηχανισμού οδηγεί σε αχρησία πτυχίων υψηλής αξίας, ενώ τη θέση τους καλύπτουν νεοεισερχόμενοι πολίτες, γεγονός που δεν αντανακλά ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων αλλά γραφειοκρατική ακαμψία. **(Χρονικά όρια – κατάθεση τίτλων – ενεργοποίηση διαδικασίας ένταξης)** Η τρέχουσα νομοθεσία δεν προβλέπει κανένα χρονικό όριο εντός του οποίου η Υπηρεσία οφείλει να εξετάσει αίτημα ένταξης στελεχών με πτυχία. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα: • καθυστερήσεις πολλών ετών, • άνιση μεταχείριση ανά μονάδα, • και πλήρη αδυναμία προγραμματισμού σταδιοδρομίας. Προτείνεται η καθιέρωση συγκεκριμένου πλαισίου: • κατάθεση τίτλου σπουδών στην Υπηρεσία, • υποχρεωτική εξέταση από Συμβούλιο εντός 6 μηνών, • αν η συνάφεια επιβεβαιώνεται, ένταξη στην επετηρίδα Ειδικών Επιστημόνων, • με ελάχιστο χρόνο προϋπηρεσίας 3 ετών για λόγους υπηρεσιακής ωριμότητας, όχι 7–15 ετών που είναι υπερβολικά και αποτρεπτικά. Η πρόβλεψη αυτή είναι απολύτως συμβατή με την ανάγκη αξιοποίησης ανθρώπινου δυναμικού και δημιουργεί ένα σαφές και μετρήσιμο χρονοδιάγραμμα, ώστε να μην εξαρτάται τίποτα από την τύχη ή αυθαιρεσία της εκάστοτε μονάδας. **(Ισότητα υπηρετούντων στελεχών – άρση αποκλεισμών)** Η διατήρηση πλαισίου που ευνοεί αποκλειστικά εξωτερικούς υποψηφίους χωρίς να δίνει δικαίωμα ένταξης στα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, παραβιάζει την αρχή: • της ίσης μεταχείρισης, • της διοικητικής συνέπειας, • και της αξιοκρατικής προσέγγισης που προβλέπει το ίδιο το Σύνταγμα. Δεν είναι δυνατόν στελέχη που υπηρετούν επί χρόνια στις ΕΔ, με πτυχία ΑΕΙ πλήρως συναφή με κρίσιμες ειδικότητες (μηχανικούς, πληροφορικούς, οικονομολόγους, νομικούς, υγείας, άθλησης κ.λπ.) να αποκλείονται από την επετηρίδα Ειδικών Επιστημόνων ενώ ταυτόχρονα γίνονται δεκτοί πολίτες χωρίς καμία εμπειρία στις ΕΔ. Η ένταξη των ήδη υπηρετούντων: • ενισχύει την διοικητική συνέχεια, • μειώνει την εξάρτηση από εποχικές προκηρύξεις, • ενισχύει το αίσθημα δικαίου, • και ευθυγραμμίζεται με κάθε σύγχρονο σύστημα στελέχωσης των ευρωπαϊκών ενόπλων δυνάμεων. Η μη πρόβλεψη διαδικασίας ένταξης για τα ήδη υπηρετούντα στελέχη αποτελεί θεσμικό κενό που πρέπει να καλυφθεί στο παρόν νομοσχέδιο. **(Επιχειρησιακή επάρκεια – ορθολογική αξιοποίηση προσωπικού)** Η μη αξιοποίηση των πτυχιούχων στελεχών που ήδη υπηρετούν οδηγεί σε: • απώλεια έμπειρου προσωπικού, • υποστέλεχωση κρίσιμων ειδικοτήτων, • ανακύκλωση προβλημάτων στελέχωσης, • και αυξημένο κόστος πρόσληψης εξωτερικού προσωπικού. Τα στελέχη αυτά: • γνωρίζουν ήδη το Στράτευμα, • έχουν εκπαιδευτεί επιχειρησιακά, • διαθέτουν πτυχία άμεσα χρηστικά για τις ανάγκες του Κλάδου, • και αποτελούν το πιο “ώριμο” ανθρώπινο κεφάλαιο για αξιοποίηση σε θέσεις Ειδικών Επιστημόνων. Η θεσμοθέτηση διαδικασίας ένταξης των ήδη υπηρετούντων πτυχιούχων στην επετηρίδα Ειδικών Επιστημόνων: • Η θεσμοθέτηση διαδικασίας ένταξης των ήδη υπηρετούντων πτυχιούχων στην επετηρίδα Ειδικών Επιστημόνων: • αυξάνει την επιχειρησιακή συνοχή, • μειώνει το κόστος στελέχωσης, • και δημιουργεί ένα σύγχρονο, λειτουργικό και αξιοκρατικό μοντέλο διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού. Είναι μια αλλαγή η οποία όχι μόνο δεν επιβαρύνει, αλλά αναβαθμίζει το επίπεδο διοίκησης και την αποτελεσματικότητα των Ενόπλων Δυνάμεων.