• Σχόλιο του χρήστη 'Θανάσης' | 26 Νοεμβρίου 2025, 14:25

    Η διάταξη του άρθρου 106(δ) εισάγει έναν γενικό και απόλυτο αποκλεισμό των υπαξιωματικών από το δικαίωμα εκλογιμότητας στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, ο οποίος εγείρει σοβαρές αμφιβολίες ως προς τη συνταγματικότητά του. Σύμφωνα με τη σταθερή νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, οι περιορισμοί στα πολιτικά δικαιώματα είναι επιτρεπτοί μόνον εφόσον πληρούν αθροιστικά τις προϋποθέσεις της αναγκαιότητας, της καταλληλότητας και της αναλογικότητας (βλ. ενδεικτικά ΣτΕ 3470/2011, 2192/2014 Ολομ., 660/2018 Ολομ.). Ο επίμαχος περιορισμός δεν φαίνεται να στηρίζεται σε εξατομικευμένα ή ειδικά κριτήρια, αλλά λειτουργεί καθολικά και αδιακρίτως εις βάρος όλων των υπαξιωματικών, ανεξαρτήτως καθηκόντων, βαθμού, υπηρεσιακής θέσης ή πιθανού κινδύνου σύγκρουσης καθηκόντων. Το ΣτΕ έχει κρίνει ότι τέτοιου τύπου “γενικές απαγορεύσεις” χωρίς στάθμιση επιμέρους παραμέτρων παραβιάζουν την αρχή της αναλογικότητας (πρβλ. ΣτΕ 1906/2014, 1917/2012). Περαιτέρω, η διατήρηση του δικαιώματος εκλογιμότητας στα λοιπά Σώματα Ασφαλείας (ΕΛ.ΑΣ., Π.Σ., Λ.Σ.) καθιστά τη διαφοροποίηση των υπαξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων ανεπαρκώς αιτιολογημένη, εγείροντας ζήτημα παραβίασης της συνταγματικής ισότητας (άρθρο 4 Σ). Η νομολογία έχει επισημάνει ότι η διαφορετική μεταχείριση ομοειδών κατηγοριών κρατικών λειτουργών απαιτεί σαφή, αντικειμενική και εύλογη αιτιολόγηση (ΣτΕ 2112/2016, 660/2018 Ολομ.). Τέλος, ο πλήρης αποκλεισμός προσκρούει και στο άρθρο 102 Σ, το οποίο κατοχυρώνει την ευρεία συμμετοχή των πολιτών στα τοπικά δημόσια πράγματα ως συστατικό στοιχείο της αυτοδιοικητικής αρχής. Η επιβολή ενός τόσο βαρύ περιορισμού χωρίς πειστική αιτιολόγηση κινδυνεύει να χαρακτηριστεί ως δυσανάλογη παρέμβαση σε θεμελιώδες δημοκρατικό δικαίωμα. Για τους λόγους αυτούς, η προτεινόμενη διάταξη δεν φαίνεται να ανταποκρίνεται στο απαιτούμενο επίπεδο συνταγματικής συμβατότητας που απαιτείται για περιορισμούς του δικαιώματος εκλέγεσθαι.