Αρχική Χάρτης Μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη Νέα Εποχή (Σταδιοδρομία και εξέλιξη Αξιωματικών, Υπαξιωματικών και Επαγγελματιών Οπλιτών των Ενόπλων Δυνάμεων...ΜΕΡΟΣ Ι΄ ΘΗΤΕΙΑ ΚΑΙ ΕΦΕΔΡΕΙΑ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄ ΕΙΔΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΘΗΤΕΙΑΣ (άρθρα 244-268)Σχόλιο του χρήστη ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΙ ΕΠ.ΟΠ | 26 Νοεμβρίου 2025, 22:48




1. Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας ΔΕΧΕΤΑΙ πτυχιούχους πολίτες ως ΕΦΕΔΡΟΥΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΥΣ Είτε προπτυχιακούς είτε μεταπτυχιακούς είτε διδακτορικούς. Τους κατατάσσει απευθείας σε βαθμό ΥΕΑ / ΔΕΑ / Ανθυπολοχαγού, ανάλογα το επίπεδο σπουδών. 2. Εισέρχονται ως έφεδροι αξιωματικοί χωρίς να έχουν υπηρετήσει ούτε μία μέρα πραγματικής υπηρεσίας σε μονάδες πρώτης γραμμής Και όμως: • λαμβάνουν στρατιωτική ιδιότητα, • μισθό, • ασφάλιση, • εκπαίδευση, • και ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ένα προνομιακό μονοπάτι προς μονιμοποίηση. Αν αυτοί θεωρούνται επαρκείς για την επετηρίδα αξιωματικών, τότε ο αποκλεισμός ήδη υπηρετούντων ΕΠΟΠ - ΕΜΘ είναι θεσμικά και ηθικά αστήρικτος. 3. Η Πολιτεία δημιουργεί «ράμπα εισόδου» για πολίτες, αλλά ΔΕΝ δημιουργεί αντίστοιχη για τα ΣΤΕΛΕΧΗ που ΥΠΗΡΕΤΟΥΝ Το πρόγραμμα αυτό είναι μια έμμεση οδός παραγωγής αξιωματικών ειδικοτήτων. Αυτό σημαίνει ότι: • η ίδια η Πολιτεία αναγνωρίζει την ανάγκη επιστημονικού προσωπικού • αλλά προτιμά νέους πολίτες αντί των ήδη υπηρετούντων στελεχών • παρότι τα στελέχη έχουν ΠΟΛΥ μεγαλύτερη εμπειρία, ωριμότητα, στρατιωτική κουλτούρα και πτυχία. 4. Αποτελεί ξεκάθαρη ΑΠΟΔΕΙΞΗ ότι δεν υπάρχει κανένα «νομικό ανυπέρβλητο εμπόδιο» Αφού επιτρέπουν σε φοιτητή/τρια να γίνει έφεδρος αξιωματικός με πτυχίο: ➡️ τότε η άρνηση να επιτρέπεται αντίστοιχα η ένταξη ΕΠΟΠ/ΕΜΘ με πτυχία στην επετηρίδα ειδικών επιστημόνων είναι καθαρά πολιτική επιλογή – όχι νομικός περιορισμός. ΤΟ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ Το Υπουργείο δίνει αξιοπρεπή καταξιωμένη θέση σε πολίτες — αλλά όχι στα στελέχη που ήδη έχουν τιμήσει τη στολή για χρόνια. Αυτό, θεσμικά, δημιουργεί: • άνιση μεταχείριση, • αναντιστοιχία με την αρχή της αξιοκρατίας, • παράκαμψη του πραγματικού προσωπικού, • και υποβάθμιση της υπηρεσιακής εμπειρίας. Όλες οι διατάξεις πρέπει να στηρίζονται σε ισονομία και δικαιολογημένη διαφοροποίηση. Εδώ η διαφοροποίηση είναι αδικαιολόγητη.