|
Υπουργείο Εθνικής Άμυνας Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License![]() Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Ειδικά Προγράμματα Θητείας — Μια σύγχρονη πρωτοβουλία που καταρρέει μπροστά στο αυτονόητο: την απουσία αξιοποίησης του προσωπικού που ήδη υπηρετεί στις Ένοπλες Δυνάμεις Η πρόσφατη ένταξη των πρώτων γυναικών ως εφέδρων αξιωματικών στα Ειδικά Προγράμματα Θητείας είναι ένα βήμα εκσυγχρονισμού, ένα μήνυμα εξωστρέφειας και προόδου. Ωστόσο, την ίδια στιγμή, αποκαλύπτεται ένα παράδοξο που δεν μπορεί να αγνοηθεί: Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας δημιουργεί νέες "πύλες εισόδου", αλλά διατηρεί κλειδωμένες τις "πόρτες εξέλιξης" για τα στελέχη που ήδη υπηρετούν και διαθέτουν τα ίδια —ή ανώτερα— προσόντα. Αυτό δεν είναι μεταρρύθμιση. Είναι μισή μεταρρύθμιση. Και η μισή μεταρρύθμιση, ιδίως σε τόσο κρίσιμο τομέα όπως η Εθνική Άμυνα, παράγει μεγαλύτερη δυσλειτουργία από το να μην υπήρχε καμία αλλαγή. Το αντιφατικό μήνυμα: Από τη μία, το Υπουργείο δηλώνει ότι χρειάζεται: • εξειδικευμένο προσωπικό, • υψηλού επιπέδου ακαδημαϊκή κατάρτιση, • στελέχη με σύγχρονες δεξιότητες. Και από την άλλη: • αγνοεί στελέχη που ήδη υπηρετούν, • έχουν τα απαιτούμενα πτυχία, • έχουν εμπειρία στις ΕΔ, • έχουν προσφέρει χρόνια εργασίας και αφοσίωσης, • και δεν έχουν πρόσβαση σε καμία θεσμική διαδικασία ένταξης, όπως το άρθρο 39 υποτίθεται ότι προβλέπει. Πώς μπορεί να αποκαλείται στρατηγική αυτό που δεν αξιοποιεί το προσωπικό που ήδη διαθέτεις; Η πολιτεία οφείλει να σχεδιάζει πολιτική ανθρώπινου δυναμικού, όχι να κάνει «επιδόσεις εικόνας». Δεν μπορεί οι ΕΔ να λειτουργούν με δύο μέτρα και δύο σταθμά: Για τους νέους εισερχόμενους: τα πτυχία μετατρέπονται σε βαθμό και προοπτική μονιμότητας. Για τους ήδη υπηρετούντες: τα ίδια πτυχία μετατρέπονται σε… αδιαφορία. Αυτό δεν είναι άμυνα. Αυτό είναι διοικητικός παραλογισμός. Το αποτέλεσμα είναι: Ένα σύστημα όπου οι νεοεισερχόμενοι έχουν περισσότερες υπηρεσιακές δυνατότητες από όσους έχουν ήδη αποδείξει στην πράξη την καταλληλότητά τους, δεν λέγεται σύγχρονο σύστημα στελέχωσης. Λέγεται δομική αδικία. Και η αδικία —όπως γνωρίζουν όλοι όσοι έχουν φορέσει στολή— χαλάει τη συνοχή, τη σειρά, την πειθαρχία και το ηθικό. Κανένας οργανισμός δεν μπορεί να λειτουργήσει όταν επιβραβεύει το “ερχόμαστε” και αδιαφορεί για το “υπηρετούμε”. Η λύση είναι απλή και αυτονόητη Αν το Υπουργείο πραγματικά πιστεύει στην αξία των πτυχίων και της εξειδίκευσης, τότε οφείλει: • να θεσπίσει επίσημη διαδικασία αξιοποίησης των πτυχίων των ήδη υπηρετούντων στελεχών, • να δημιουργήσει μηχανισμό αξιολόγησης και ένταξης βάσει του άρθρου 39, • να εξισορροπήσει δικαιώματα και προϋποθέσεις, • να σταματήσει να λειτουργεί σαν να υπάρχουν δύο κατηγορίες προσωπικού: “οι νέοι που αναβαθμίζονται” και “οι παλιοί που παραμένουν στάσιμοι”. Με απλά λόγια: Δεν γίνεται να χτίζεις νέα θεμέλια όταν αφήνεις τον πάνω όροφο να καταρρέει. Η Εθνική Άμυνα θέλει συνοχή, δικαιοσύνη, αξιοκρατία και στρατηγική. Όχι παρεμβάσεις που αφήνουν πίσω τους περισσότερα ερωτήματα από όσα λύνουν.