• Σχόλιο του χρήστη 'Γεώργιος Παπαδόπουλος' | 27 Νοεμβρίου 2025, 12:00

    Ως εν ενεργεία στρατιωτικός, εκφράζω την πλήρη και κατηγορηματική αντίθεσή μου στο σύνολο των ρυθμίσεων του παρόντος πολυνομοσχεδίου. Αντί να επιλύει τα υπαρκτά και κρίσιμα προβλήματα του προσωπικού, δημιουργεί νέα και επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την υπηρεσιακή πραγματικότητα. 1. Σταδιοδρομία – Αξιοκρατία – Εξέλιξη Οι προτεινόμενες αλλαγές δεν ενισχύουν την αξιοκρατία, αλλά περιπλέκουν το υφιστάμενο πλαίσιο, δημιουργώντας αδικίες, αβεβαιότητα και μονομερείς ρυθμίσεις που πλήττουν το ηθικό και την επαγγελματική προοπτική των στελεχών. 2. Μισθολογικά – Οικονομική Υποτίμηση του Προσωπικού Οι μισθολογικές προβλέψεις δεν ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες, στο επίπεδο διαρκούς διαθεσιμότητας και στην επικινδυνότητα του επαγγέλματος. Η πραγματικότητα που βιώνουμε καθημερινά δεν αντικατοπτρίζεται στο κείμενο του νομοσχεδίου. 3. Εκπαίδευση – Σχολές – Επαγγελματικά Δικαιώματα Οι αλλαγές παρουσιάζονται ως «εκσυγχρονισμός» αλλά στην πράξη δεν συνδέονται με τις πραγματικές επιχειρησιακές ανάγκες. Εισάγουν περισσότερη γραφειοκρατία και λιγότερη λειτουργικότητα. 4. Θητεία – Εφεδρεία – Στρατολογία Οι σχετικές ρυθμίσεις είναι αποσπασματικές, πρόχειρες και χωρίς στρατηγική συνοχή. Δεν εξυπηρετούν τη μακροπρόθεσμη επιχειρησιακή ετοιμότητα. --- 5. Θέμα Ελαφράς Υπηρεσίας – Από τις πιο σοβαρές παραλείψεις του νομοσχεδίου Το νομοσχέδιο αγνοεί πλήρως μία από τις σημαντικότερες κατηγορίες στελεχών: τους ελαφράς υπηρεσίας. Στελέχη που έχουν τραυματιστεί εν ώρα καθήκοντος, που έχουν χρόνια προβλήματα υγείας, που έχουν ιατρικά περιορισμούς και συνεχίζουν να υπηρετούν με συνέπεια — αντιμετωπίζονται σαν να μην υπάρχουν. Η Πολιτεία οφείλει να προστατεύει τα στελέχη που προσέφεραν και εξακολουθούν να προσφέρουν, όχι να τους τιμωρεί ή να τους υποβαθμίζει. Το καθεστώς των ελαφράς υπηρεσίας χρειάζεται: σαφές πλαίσιο, δίκαιη μεταχείριση, διασφάλιση των επαγγελματικών τους δικαιωμάτων, ξεκάθαρη προστασία από άδικες μετακινήσεις ή αξιολογήσεις, αναγνώριση ότι οι ιατρικοί περιορισμοί δεν ισοδυναμούν με μειωμένη αξία ή αφοσίωση στην υπηρεσία. Αντί γι’ αυτό, το νομοσχέδιο αφήνει κενό, το οποίο ανοίγει τον δρόμο σε αυθαιρεσίες και διαφορετικές ερμηνείες από μονάδα σε μονάδα. Αυτό το ζήτημα δεν μπορεί να μένει «εκτός συζήτησης». Αφορά την αξιοπρέπεια, την προστασία, την δικαιοσύνη και την ανθρώπινη διάσταση του προσωπικού. Όποιος έχει υπηρετήσει πραγματικά, γνωρίζει ότι πίσω από κάθε χαρακτηρισμό «ελαφράς υπηρεσίας» υπάρχει ιστορία τραυματισμού, κόπωσης, προσφοράς και αποτελεσματικότητας — όχι αδιαφορίας. --- Συμπέρασμα Το παρόν νομοσχέδιο, στο σύνολό του, δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων ούτε σέβεται το προσωπικό τους. Ζητώ την άμεση απόσυρσή του και την έναρξη πραγματικού, ειλικρινούς διαλόγου με τα στελέχη και τις ενώσεις τους. Μόνο έτσι μπορούμε να φτιάξουμε ένα σύγχρονο, δίκαιο και λειτουργικό πλαίσιο που θα στηρίζει όσους υπηρετούν την πατρίδα — και όχι να τους επιβαρύνει.