|
Υπουργείο Εθνικής Άμυνας Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Το Μέρος Β (Άρθρα 4–31) του νομοσχεδίου, που ρυθμίζει τη σταδιοδρομία των αξιωματικών, δημιουργεί σοβαρές αντισυνταγματικές στρεβλώσεις εις βάρος των αξιωματικών προερχομένων από ΑΣΣΥ. Τα άρθρα αυτά, αντί να θεραπεύσουν παλιές αδικίες, τις μονιμοποιούν και επιτείνουν. Παρατίθενται κατωτέρω συγκεκριμένες νομικές ενστάσεις ανά πυρήνα ρυθμίσεων: Άρθρα 4–7: Βαθμολογική κατάταξη και δείκτες εξέλιξης Οι διατάξεις αυτές καθορίζουν πλαίσιο εξέλιξης το οποίο: περιορίζει δυσανάλογα την ταχύτητα και το μέγιστο βαθμό προαγωγής των ΑΣΣΥ, ενώ επιτρέπει ταχύτερη και ευνοϊκότερη εξέλιξη σε άλλες κατηγορίες αξιωματικών. Αυτό συνιστά παραβίαση Άρθρου 4 §1 Συντ. (ισότητα) και της νομολογίας ΣτΕ (π.χ. ΣτΕ 1917/1998) που απαιτεί αντικειμενικά, ουσιαστικά κριτήρια διαφοροποίησης. Δεν υπάρχει τέτοιο κριτήριο εδώ. Η κατηγορία προέλευσης δεν μπορεί να αποτελεί ισόβιο εμπόδιο σταδιοδρομίας. Άρθρα 8–12: Κριτήρια προαγωγών – Χρόνος διοικήσεως Τα άρθρα αυτά εισάγουν: αυξημένες χρονικές απαιτήσεις, πρόσθετες προϋποθέσεις διοίκησης, και μακρύτερους χρόνους παραμονής στο βαθμό για τους ΑΣΣΥ. Νομικά, αυτό προσκρούει: 1.Στην Αρχή της Αξιοκρατίας – Άρθρο 5 §1 και 103 §7 Συντάγματος Η εξέλιξη πρέπει να καθορίζεται από ικανότητα και προσόντα, όχι από προέλευση. Το νομοσχέδιο εισάγει μη αξιοκρατικά εμπόδια, παρά το γεγονός ότι οι ΑΣΣΥ φέρουν καθήκοντα ισοδύναμα με αξιωματικούς παραγωγικής σχολής. 2.Στην Αρχή της Αναλογικότητας (Άρθρο 25 Συντ.) Οι περιορισμοί είναι υπερβολικοί και δεν εξυπηρετούν πραγματικό δημόσιο συμφέρον. Θα μπορούσαν να επιτευχθούν οι στόχοι με ηπιότερα μέσα. Άρθρο 13–16: Αξιολόγηση – Υπηρεσιακά προσόντα Εδώ οι ΑΣΣΥ αντιμετωπίζονται συστηματικά δυσμενέστερα, καθώς: Η βαθμολογική τους εξέλιξη «φιλτράρεται» από πρόσθετες αξιολογικές προϋποθέσεις. Εμφανίζονται με μειωμένες δυνατότητες τοποθέτησης σε θέσεις ευθύνης, άρα και μειωμένη δυνατότητα συλλογής μορίων. Αυτό παραβιάζει: Την αρχή της ισονομίας στη δημόσια υπηρεσία. Τη νομολογία ΣτΕ (π.χ. 2193/2016) για ίση πρόσβαση σε θέσεις ευθύνης. Άρθρο 17–23: Καθήκοντα, τοποθετήσεις και χρόνοι υπηρεσίας Ο τρόπος που κατανέμονται τα καθήκοντα και οι θέσεις: οδηγεί σε έμμεση υποβάθμιση των ΑΣΣΥ, αποκλείει σημαντικό ποσοστό τους από κομβικές διοικητικές θέσεις, και περιορίζει την επιρροή τους στη συλλογή απαιτούμενων υπηρεσιακών προσόντων. Αυτή η διάκριση συνιστά δημόσια διοικητική ανισότητα, αντίθετη με: Άρθρο 25 Συντ. (αναλογικότητα – ίση μεταχείριση) Άρθρο 4 Συντ. (ισότητα) Άρθρα 24–31: Όρια ηλικίας, αποστρατείες και μεταβατικές διατάξεις Οι μεταβατικές διατάξεις: δεν προστατεύουν τα κεκτημένα δικαιώματα των ήδη υπηρετούντων ΑΣΣΥ, ανατρέπουν δικαιολογημένες προσδοκίες (protection of legitimate expectations), και παραβιάζουν πάγια νομολογία του ΣτΕ (ενδεικτικά ΣτΕ 2287/2015, 1125/2016). Η Διοίκηση δεν μπορεί να μεταβάλλει δυσμενώς το καθεστώς εξέλιξης στελεχών που έχουν δομήσει πάνω σε αυτό δεκαετίες υπηρεσιακής ζωής. Γενικό Συμπέρασμα για το ΜΕΡΟΣ Β Οι διατάξεις του Μέρους Β: θεσμοθετούν στελέχη δύο ταχυτήτων, υποβαθμίζουν επαγγελματικά και διοικητικά έναν ολόκληρο κλάδο, και δημιουργούν ένα πλαίσιο που δεν αντέχει σε συνταγματικό έλεγχο. Οι ΑΣΣΥ έχουν πλήρη επιχειρησιακά, τεχνικά και διοικητικά καθήκοντα — η εξέλιξή τους πρέπει να είναι ισότιμη και αξιοκρατική, όχι περιορισμένη με βάση την προέλευση. Ζητείται ολική αναθεώρηση των άρθρων 4–31 ώστε να ευθυγραμμισθούν με: το Σύνταγμα, τη νομολογία του ΣτΕ, και τις αρχές της ίσης μεταχείρισης, αξιοκρατίας και αναλογικότητας.