Υπουργείο Εθνικής Άμυνας

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'ΑΣΜΙΑΣ ΣΤΥΑ' | 1 Δεκεμβρίου 2025, 08:09

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Τα άρθρα 1–3 του πολυνομοσχεδίου επιχειρούν να παρουσιαστούν ως θεμέλιο ενός δήθεν εκσυγχρονισμού, όμως πίσω από τη γλώσσα περί «εξορθολογισμού» και «αξιοκρατίας» κρύβεται μια μεθοδευμένη μετατόπιση του ρόλου και του κύρους των στελεχών προέλευσης ΑΣΣΥ. Το κείμενο εισάγει ένα ιδεολογικό περίβλημα που δεν επιδιώκει να αναβαθμίσει το προσωπικό, αλλά να δικαιολογήσει εκ των προτέρων μια σειρά περιορισμών και συρρικνώσεων που θα ακολουθήσουν. Η θεσμική επίκληση της αξιοκρατίας γίνεται προπέτασμα για να συγκαλυφθεί το γεγονός ότι οι μελλοντικοί απόφοιτοι των ΑΣΣΥ δεν θα έχουν πλέον καμία φυσιολογική διασύνδεση με την ιεραρχική εξέλιξη. Η διατύπωση του σκοπού αναιρείται από την πραγματικότητα των προβλέψεων: δεν ενισχύεται η σταδιοδρομία, αλλά τοποθετείται ανώτατο όριο εξέλιξης, ανεξάρτητα από προσόντα, εκπαίδευση ή υπηρεσιακή επίδοση. Πρόκειται για θεσμικό εμπαιγμό απέναντι σε στελέχη που μπήκαν με πανελλαδικές σε σχολές που θεωρούνταν παραγωγικές και αναβαθμισμένες. Η φαινομενικά ουδέτερη αναφορά στη «θέσπιση νέων βαθμών» και στη «ρύθμιση προϋποθέσεων παραμονής» στην ουσία εισάγει μια καταστροφική αναδιάρθρωση του υπάρχοντος συστήματος. Το πλαίσιο που περιγράφεται εκθέτει τα στελέχη ΑΣΣΥ σε μια υποχρεωτική κατηγοριοποίηση, η οποία δεν απορρέει από επιχειρησιακές ανάγκες, αλλά από τη λογική της συγκράτησης μελλοντικού κόστους. Ο εκσυγχρονισμός που υπόσχεται το Άρθρο 2 μεταφράζεται στην πράξη σε υποβάθμιση, διότι αντικαθιστά ένα δοκιμασμένο σύστημα σταδιοδρομίας με ένα μοντέλο όπου οι βαθμοί λειτουργούν περισσότερο ως φραγμοί παρά ως κίνητρα. Ξεκάθαρα το νομοσχέδιο δεν ενδιαφέρεται να αξιοποιήσει την τεχνογνωσία και την εμπειρία του προσωπικού, αλλά επιδιώκει να το καθηλώσει σε μια μόνιμη κατάσταση υπηρεσιακής στασιμότητας. Ακόμη και το Άρθρο 3, το οποίο υποτίθεται ότι απλώς ορίζει βασικές έννοιες, λειτουργεί ως προϋπόθεση για να παγιωθεί η θεσμική απομόνωση των ΑΣΣΥ από το σώμα των αξιωματικών. Η συστηματική διάκριση των προελεύσεων, η ανεξάρτητη κατηγοριοποίηση και η έμμεση υπογράμμιση των διαφορών υπηρετεί τη γενική κατεύθυνση του νομοσχεδίου: να δημιουργηθεί ένα σύστημα πολλών ταχυτήτων, όπου οι ΑΣΣΥ τοποθετούνται στην κατώτερη ζώνη με περιορισμένη προοπτική και μειωμένο ρόλο μέσα στην ιεραρχία. Αυτή η προσέγγιση, εκτός από άδικη, ανατρέπει δεκαετίες επαγγελματικής υπηρεσίας και υπονομεύει την εμπιστοσύνη που τα στελέχη είχαν μέχρι σήμερα στο πλαίσιο της σταδιοδρομίας τους.