• Σχόλιο του χρήστη 'Δημήτρης Παντελάτος' | 1 Δεκεμβρίου 2025, 09:01

    Στις 26 του Νοέμβρη ο θάνατος του Ραφαήλ ενός 19χρονου, στρατιωτικού Επαγγελματία Οπλίτη (ΕΠΟΠ) με ειδικότητα πυροτεχνουργού και ο ακρωτηριασμός του 39χρονου ΕΠΟΠ πατέρα δύο παιδιών, που συνεχίζει να δίνει μάχη για τη ζωή του μετά από έκρηξη χειροβομβίδας, ήλθαν με τραγικό τρόπο να επισημάνουν την σοβαρή απόκλιση που έχει η επιχειρησιακή λογική της νέας εποχής Δένδια στο υπό διαβούλευση νομοσχέδιο. Στρατιώτες και Υπαξιωματικοί σπονδυλική στήλη των Ενόπλων Δυνάμεων Ο θάνατος και ο ακρωτηριασμός ήλθε για να επισημάνει το προφανές ότι «σε ένα ανεξάρτητο κράτος, στο τακτικό επίπεδο, το βάρος της μάχης πέφτει στους ώμους των στρατιωτών και των υπαξιωματικών». Ωστόσο δεν είναι μόνον οι μάχιμοι που θα βρεθούν στην πρώτη γραμμή, είναι και οι τεχνικοί που τους καλύπτουν και επιτρέπουν στα αεροπλάνα να πετούν, τα μηχανοστάσια των πλοίων να λειτουργούν αξιόπιστα, τα ραντάρ των αντιαεροπορικών του Στρατού Ξηράς να ανακαλύπτουν στόχους, τα κανόνια να βάλλουν και να ερπυστριοφόρα να κινούνται. Στο πέρασμα των χρόνων το χαμηλόβαθμο προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων, ενός Κρατικού Οργανισμού που κατά τις δημοσκοπήσεις βρίσκεται στην πρώτη θέση αξιοπιστίας σε αντίθεση με την επίκαιρη απαξίωση άλλων, όπως τα Υπουργεία μεταφορών ή αγροτικής ανάπτυξης, έχουν αναπτύξει ένα “modus vivendi”. Αυτό ο τρόπος επιβίωσής τους τροφοδοτείται πρώτα από όλα από την αίσθηση ότι υπηρετούν μια πατριωτική και αλληλέγγυα ιδέα μεγαλύτερη από τους ίδιους, που δημιουργεί την αντίληψη του «ανήκειν». Η αντίληψη αυτή αντανακλάται στο περιβάλλον τους, αντιπαρέρχεται τις μειωμένες οικονομικές προσόδους τους και τους βοηθά να ανταπεξέλθουν με αξιοπρέπεια στη δύσκολη Ελληνική καθημερινότητα. Μέχρι τώρα η Ελληνική στρατιωτική πραγματικότητα εφοδίαζε την αντοχή και ανοχή του χαμηλόβαθμου προσωπικού με ένα ηρωϊκό αφήγημα που κατέληγε στην απονομή διαμνημονεύσεων και βαθμών. Οι τελευταίοι είχαν εκτός από ένα ηθικό έρεισμα και το αντίστοιχο κοινωνικό αποτύπωμα και ένα μικρό οικονομικό όφελος στις προσόδους τους. Η «Νέα Εποχή» Δένδια Αυτά συνέβαιναν μέχρι τις αρχές αυτού του χρόνου όταν ο Δένδιας στις 10 Γενάρη στην Πάτρα σε δηλώσεις του για τις έκτακτες κρίσεις στις Ένοπλες Δυνάμεις, έδωσε το στίγμα «της Νέας Εποχής» για τις Ένοπλες Δυνάμεις λέγοντας: «Οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις πάσχουν από έναν υδροκεφαλισμό, ο οποίος είναι τελείως ασύμβατος με την ατζέντα 2030, είτε για να το πω σχηματικά, δεν μπορεί ο ελληνικός στρατός να έχει περισσότερους ανώτατους αξιωματικούς από τον αμερικανικό στρατό που είναι 20 φορές μεγαλύτερος..». Είναι καθαρό ότι το πρότυπο της «Νέας Εποχής» και της συνοδεύουσας «Ατζέντας 2030» είναι ο Αμερικάνικος Στρατός που αποτελεί και πρότυπο για τον Νατοϊκό. Η παγκοσμιοποιημένη Αμερικανονατοϊκή στρατιωτική οργάνωση στηρίζεται στο τρίπτυχο «Συμφωνίες, Τυποποίηση, Ασκήσεις» και η Ατζέντα 2030 είναι ακριβώς αυτό. Μέχρι το 2015 οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις αντιστέκονταν στην Νατοϊκό μεταψυχροπολεμικό μετασχηματισμό, προβάλλοντας σε όλα τα διεθνή φόρα το αφήγημα ότι το μεγαλύτερο μέρος των προσπαθειών τους αφορούν στην αντιμετώπιση της απειλής της Τουρκίας και συνεπώς η κάλυψη των διεθνών υποχρεώσεών της ήταν, τότε, δευτερεύουσα. Για τον λόγο αυτό υιοθετήθηκε από τις ΕΔ ο όρος «Μετεξέλιξη» αντί του Νατοϊκού «Μετασχηματισμού». Τα ποσοστά κάλυψης των Εθνικών / Διεθνών υποχρεώσεων άρχισαν να αλλάζουν επί των Καμμένων χρόνων του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας για να απορροφηθούν πλήρως από τις επιταγές κάλυψης των Αμερικανονατοϊκών αναγκών ενός ξενόφερτου ιμπεριαλιστικού διαγωνισμού επικράτησης, επί Υπουργίας Δένδια. Ο Δένδιας αισθάνεται ασφαλής: δεν θα αναγκαστεί εμφανώς να παίξει τον ρόλο του Κανελλόπουλου που, κατά τον Εμφύλιο, στη συνάντησή του με τον Αμερικάνο στρατηγό Τζέιμς Βαν Φλιτ, θέλοντας να τον καλωσορίσει του είπε: «Στρατηγέ, ιδού ο στρατός σας», εννοώντας τις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας. Τον έχει προλάβει ο προκαθήμενός του Νίκος Παναγιωτόπουλος που στις 7 Νοέμβρη 2019 καλωσορίζοντας τον διοικητή των χερσαίων δυνάμεων των ΗΠΑ που σταθμεύουν στην Ευρώπη, αντιστράτηγο Κρ. Καβόλι παραφράζοντας την πρόταση του Κανελλόπουλου είπε: «οι άνδρες μας μάτωσαν δίπλα σε Αμερικανούς στρατιώτες στους πολέμους στους οποίους συμμετείχαμε, και αυτό θα γίνει επίσης και στο μέλλον»! Βλέπε και άρθρο μου στην ΕΦΣΥΝ της 7 Απρίλη 2020. https://www.efsyn.gr/stiles/apopseis/238305_simeia-ton-kairon-arage-tha-matosoyme-dipla-stoys-amerikanoys-sti-saoydiki Τα «σημαιοκαλυμμένα» φέρετρα Συνειρμικά με το προηγούμενο ο Δένδιας προχώρησε παραπέρα, κατά την παρέμβαση του στις 11 Νοέμβρη στο Athens Security Forum, αμφισβητώντας την συνήθη αποστροφή των πολιτισμένων λαών μπροστά στην θέα στρατιωτικών φέρετρων, επισημαίνοντας ότι η Ευρώπη (Σ.Σ. και ο Ελληνικός λαός ) θα πρέπει να συνηθίσει την ιδέα των «σημαιοκαλυμμένων» φέρετρων. Ο «μπαρουτοκαπνισμένος» Υπουργός Άμυνας σε ρόλο Κασσάνδρας, προσπάθησε να βάλει τα πράγματα στη σωστή τους βάση, που δεν είναι άλλη από την συνειδησιακή εμπέδωση του Έλληνα και Ευρωπαίου πολίτη των επιταγών της «Νέας Εποχής» της Πολεμικής Οικονομίας, του Rearm EU, του SAFE και των σχετικών κονδυλίων που θα πληρώσει στους Αμερικάνους για να καλυφθούν οι ανάγκες του ΝΑΤΟ και η αμυντική ενίσχυση της Ουκρανίας με την μορφή που έχουν επιλέξει τα μονοπώλια γι’αυτήν. Σε αυτή την «Νέα Εποχή» δεν χωρούν πατριωτικές και αλληλέγγυες ιδέες και η παραδοσιακή οργάνωση ενός Εθνικού Στρατού που προήλθε από τις ιδιαίτερες επιχειρησιακές απαιτήσεις και την επικρατούσα κουλτούρα, ενώ το «ανήκειν» του στρατεύματος θα πρέπει πλέον να παραπέμπει σε έναν παγκοσμιοποιημένο χυλό. Εθνική Άμυνα αλλά Πουέρτο Ρίκο Η «Νέα Εποχή» όπως προαναφέρθηκε χρειάζεται τυποποίηση, για τον λόγο αυτό στο νομοσχέδιο του ΥΠΕΘΑ άμεσα και με αναδρομικό τρόπο καταργούνται πέντε βαθμοί από την βαθμολογική εξέλιξη των Υπαξιωματικών (Υπολοχαγοί, Λοχαγοί, Ταγματάρχες, Αντισυνταγματάρχες, Συνταγματάρχες και αντίστοιχων στα άλλα Σώματα) και αντικαθίστανται από νεόκοπα σχήματα που περιλαμβάνουν δύο τάξεις Επιλοχία, τρεις τάξεις Αρχιλοχία και τέσσερις τάξεις Ανθυπασπιστή. Σε ένα ευνομούμενο κράτος η λογική που οδήγησε τον νομοθέτη στις επιλογές των κατακλυσμικών αυτών μεταβολών θα έπρεπε να περιγράφεται στη θεσμικά προβλεπόμενη «Ανάλυση Συνεπειών Ρύθμισης» που επιδεικτικά απουσιάζει από το Νομοσχέδιο. Το γεγονός αυτό οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι επιλογές αυτές παραπέμπουν στο δόγμα του «ιδού Στρατηγέ μου ο Στρατός σας» και σε έναν ομογενοποιημένο στρατό Αμερικάνικης αποικίας, λίγο πιο ευνοημένης από το Πουέρτο Ρίκο. Επιπλέον η μεταβολή αυτή που ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης των ήδη υπηρετούντων υπαξιωματικών, αντιβαίνοντας τα διαλαμβανόμενα στις εγκυκλίους που αφορούσαν στην αρχική πρόσληψή τους, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων, παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και προσβάλει την εμπιστοσύνη των στελεχών αυτών προς την ηγεσία τους. Εξ’ ου και οι πρωτόγνωρες, επαναλαμβανόμενες και μαζικές διαμαρτυρίες των ε.ε. και ε.α στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων. Ο Ταξικός Χαρακτήρας του Νομοσχεδίου Παρά το γεγονός της Ευρωπαϊκής δημοσιονομικής ανοχής για την εξαίρεση των αμυντικών στον υπολογισμό των δαπανών κάθε κράτους, και της εκμετάλλευσης της «ρήτρας διαφυγής», οι προβλέψεις αυτού του νομοσχεδίου αποκαλύπτουν τον ταξικό χαρακτήρα του διατηρώντας χαμηλά τις αποδοχές των στελεχών των Ε.Δ. και σε συνδυασμό με την εσκεμμένη εγκατάλειψη από την κυβέρνηση Μητσοτάκη και του Ευρωπαίους εταίρους της, της αγροτικής οικονομίας, που αποτελούσε για πολλά από αυτά μια παράπλευρη πρόσοδο, θα αναγκάζουν τους χαμηλόβαθμους να «ξενιτεύονται» για να βελτιώσουν τα οικονομικά τους σαν μισθοφόροι σε διεθνείς αποστολές, όπως αυτής στην Σαουδική Αραβία, που δεν θα έχουν καμία σχέση με την αντιμετώπιση Εθνικής απειλής. Ο αριθμός των μη μάχιμων ειδικοτήτων στο στράτευμα, όντας μη ελκυστικές πλέον για τους νέους οικονομικά, αλλά και για τους υπηρετούντες τεχνικούς, οικονομικούς, εφοδιαστές, διοικητικού και άλλους, θα φθίνει συν τω χρόνω δίνοντας τη δυνατότητα στην «ιδιωτική πρωτοβουλία» να καλύψει το κενό με τη σύναψη συμβάσεων. Άλλωστε οι “contractors” είναι βασικό συστατικό της Αμερικάνικης στρατιωτικής μηχανής. Βλέπε και άρθρο μου στην ΕΦΣΥΝ τον Απρίλη αυτού του Έτους https://www.efsyn.gr/stiles/apopseis/467887_rearm-europe-ecofin-pierrakakis-kai-o-kodikos-toy-mihanografikoy-poy-grafei Το νομοσχέδιο της «Νέας Εποχής» Δένδια αποτελεί βασικό τμήμα του μετασχηματισμού των Ελληνικών Ενόπλων δυνάμεων σε μισθοφορικό στρατό για εξυπηρέτηση ξένων συμφερόντων, τα οποία καλλιεργούν και προάγουν τη συμβασιοποίηση του πολέμου. Περί Στρατιωτικής Ακαδημαϊκής Εκπαίδευσης Το Νομοσχέδιο επιπλέον ασχολείται με την Ακαδημαϊκή εκπαίδευση των Στρατιωτικών Σχολών εισάγοντας νέα εκπαιδευτικά σχήματα και οργανισμούς, πάντα υπό την επιτήρηση της Στρατιωτικής ηγεσίας, προβάλλοντάς τες ως καινοτόμες, παραβλέποντας το γεγονός ότι οι Σχολές αυτές και οι δορυφόροι τους, δεν θα μπορέσουν να αποκτήσουν ίσα δικαιώματα με αυτές της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, εφόσον δεν πληρούν βασικές προβλέψεις της «Συμφωνίας της Μπολόνια» προεξάρχουσα των οποίων είναι το «αυτοδιοίκητο». Για την επίτευξη των ίσων ακαδημαϊκών και επαγγελματικών δικαιωμάτων των φοιτητών θα έπρεπε ενδεχομένως να προβλεφθεί μια ρηξικέλευθη επιλογή οργάνωσης στο πρότυπο της ΣΣΑΣ, όπου οι μαθητές της δέχονται την ακαδημαϊκή εκπαίδευση, κατά ειδικότητα, στο Δημόσιο Πανεπιστήμιο όπως όλοι οι άλλοι φοιτητές, και έχουν τις ίδιες υποχρεώσεις με αυτούς. Η δε στρατιωτική εκπαίδευση παρέχεται από τις Στρατιωτικές σχολές ανάλογα με την ειδικότητα. Οτιδήποτε διαφορετικό εκτός από το «βόλεμα» ημετέρων, παρατείνει την αβεβαιότητα στην κατοχύρωση επαγγελματικών δικαιωμάτων των φοιτητών και την δημιουργία πολύπλοκων και αναποτελεσματικών εκπαιδευτικών διαδικασιών. Το Φάντασμα του Πωλ Πόρτερ Στην κατακλείδα και ανατρέχοντας σε προηγούμενα ιστορικά δεδομένα, τουλάχιστον ο Δένδιας θα αισθάνεται ασφαλής ότι δεν δεχθεί κάποιο ράπισμα από τα λεπτεπίλεπτα χεράκια της Γκιλφόϊλ, όπως ο Στεφανόπουλος εβδομήντα οκτώ χρόνια πριν από τον, σε θέση Πρέσβη, επικεφαλής της “Αποστολής Οικονομικής Έρευνας” Πωλ Πόρτερ με αφορμή τη διαχείριση του αποικιοκρατικού σχεδίου Μάρσαλ που αντιμετώπιζε τον “επαπειλούμενο κομμουνιστικό κίνδυνο”. Ο Πωλ Πόρτερ χρειάστηκε δυο μήνες για να συντάξει την «Έκθεση Πόρτερ», που στις 28 Μαρτίου 1947 κατέθεσε στη Βουλή των ΗΠΑ. https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%88%CE%BA%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%B7_%CE%A0%CF%8C%CF%81%CF%84%CE%B5%CF%81 Η έκθεση Πόρτερ για την τότε κατάσταση στην Ελλάδα παραμένει επίκαιρη σχετικά με τους «κερδίζοντες, βιομήχανους, έμπορους, κερδοσκόπους, μαυραγορίτες και εφοπλιστές που διάγουν εν πλούτω και χλιδή και των λαϊκών μαζών που περνούν μια άθλια ζωή», η διαφορά προς ανακούφιση του Δένδια είναι ότι η τότε χρηματοδότηση της Αμερικάνικης ιμπεριαλιστικής πολιτικής γίνονταν με χρήματα του Αμερικάνου φορολογούμενου, ενώ επί κυβέρνησης Μητσοτάκη και καθ’ υπόδειξη Τραμπ, θα επιτυγχάνεται με τα χρήματα του Έλληνα και Ευρωπαίου φορολογούμενου. Δημήτρης Παντελάτος Υποπτέραρχος ε.α. υπηρέτησε σαν Διευθυντής στη Διεύθυνση Μετεξέλιξης του ΓΕΕΘΑ και Διοικητής στο αεροδρόμιο της Καμπούλ