Αρχική Χάρτης Μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη Νέα Εποχή (Σταδιοδρομία και εξέλιξη Αξιωματικών, Υπαξιωματικών και Επαγγελματιών Οπλιτών των Ενόπλων Δυνάμεων...ΜΕΡΟΣ Β΄ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ (άρθρα 4-31)Σχόλιο του χρήστη Αθόρυβη Αριστεία | 2 Δεκεμβρίου 2025, 12:46




Οι Αξιωματικοί ΕΜΘ πτυχιούχοι ΑΕΙ αποτελούμε μια ξεχωριστή ομάδα στελεχών των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων που εισήλθαμε στο στράτευμα από διαφορετική αφετηρία, αλλά με κοινή συνισταμένη: την αφοσίωση, τη μαχητικότητα και τη συνεχή προσφορά. Πίσω όμως από τις στολές και τα χρόνια υπηρεσίας κρύβεται μια λιγότερο προβεβλημένη πτυχή μας, η οποία είναι η πνευματική πρόοδος και η ακαδημαϊκή εξέλιξη. Πολλοί ΕΜΘ, παράλληλα με το απαιτητικό υπηρεσιακό τους πρόγραμμα, επιλέξαμε να ακολουθήσουμε μια σταθερή πορεία γνώσης, να σπουδάσουμε να αποκτήσουμε πανεπιστημιακά πτυχία, μεταπτυχιακούς τίτλους και εξειδικεύσεις που κάθε άλλο παρά αυτονόητες είναι για προσωπικό της προέλευσης και για στελέχη με υψηλές επιχειρησιακές υποχρεώσεις. Η επιλογή αυτή δεν έγινε για προσωπικό όφελος, αλλά κυρίως από την ανάγκη για προσφορά στο στράτευμα. Η καθημερινότητα ενός Υπαξιωματικού - Αξιωματικού ΕΜΘ δεν αφήνει περιθώρια για εύκολες εκπαιδευτικές διαδρομές. Παρά ταύτα, πολλοί από εμάς ολοκληρώσαμε προγράμματα σπουδών σε ΑΕΙ, ΑΤΕΙ και διεθνή πανεπιστημιακά ιδρύματα, εγγραφήκαμε σε μεταπτυχιακά προγράμματα σε πεδία όπως διοίκηση, μηχανολογία, πληροφορική, διεθνείς σχέσεις, ιστορία, πολιτισμό, τέχνες, εκπαίδευση, ασφάλεια και άμυνα. Πολλοί από εμάς διεκπεραιώσαμε σεμινάρια εξειδίκευσης και λάβαμε πιστοποιήσεις υψηλής ακαδημαϊκής και τεχνικής αξίας. Και όλα αυτά τα καταφέραμε, ενώ προσπαθούσαμε να μελετήσουμε μετά από 24ωρη υπηρεσία, να παραδώσουμε εργασίες όταν από την υπηρεσία δεν υπήρχε η δυνατότητα για εκπαιδευτική άδεια, να δώσουμε εξετάσεις ανάμεσα σε ασκήσεις υπηρεσίες και έκτακτες υπηρεσιακές υποχρεώσεις. Με θυσίες προσωπικού χρόνου και στις περισσότερες περιπτώσεις, με δικά μας έξοδα. Κύριε Υπουργέ, πίσω από κάθε πτυχίο, μεταπτυχιακό και διδακτορικό μίας και ενός στελέχους ΕΜΘ κρύβεται και μια ιστορία προσωπικής υπέρβασης. Τα ακαδημαϊκά προσόντα των ΕΜΘ στο υπηρεσιακό πεδίο αν και έμειναν ανεκμετάλλευτα σε κάποιο συρτάρι, στην πράξη και στην ουσία αποτέλεσαν πολύτιμο πολλαπλασιαστή ισχύος σε τεχνικά τμήματα, όπου απαιτούνται εξειδικευμένες γνώσεις και ικανότητα επίλυσης πολύπλοκων προβλημάτων, σε επιτελικές θέσεις που χρειάζονται διοικητική ικανότητα και αναλυτική σκέψη, σε κέντρα εκπαίδευσης, όπου οι ΕΜΘ με πανεπιστημιακή κατάρτιση συνέβαλαν στην αναβάθμιση της στρατιωτικής διδασκαλίας, σε του αποστολές του εξωτερικού και συνεργασίες, όπου προσφέρουν τεχνογνωσία, ξένες γλώσσες και σύγχρονες ακαδημαϊκές δεξιότητες. Πολλά συστήματα, διαδικασίες και τομείς υποστήριξης των Ενόπλων Δυνάμεων λειτουργούν σήμερα ομαλότερα χάρη στην εμπειρία ενός Υπαξιωματικού και Αξιωματικού ΕΜΘ που επέλεξε να σπουδάσει ενώ υπηρετούσε. Παρά το γεγονός ότι διαθέτουμε σημαντικά ακαδημαϊκά προσόντα, η θεσμική αξιοποίηση των τίτλων σπουδών των ΕΜΘ δεν είναι πάντα ανάλογη της προσπάθειας ή των πραγματικών μας ικανοτήτων. Η εξέλιξή μας ρυθμίζεται από ένα πλαίσιο που ιστορικά δεν είχε προβλεφθεί για στελέχη με πανεπιστημιακή μόρφωση. Το αποτέλεσμα είναι συχνά ένα αναξιοποίητο ανθρώπινο δυναμικό, το οποίο έχει επενδύσει στη γνώση και θα μπορούσε να ενισχύσει περαιτέρω κρίσιμους τομείς, εφόσον υπήρχαν οι κατάλληλοι μηχανισμοί αναγνώρισης και ανέλιξης. Κάθε αξιωματικός ΕΜΘ που απέκτησε πτυχίο ή μεταπτυχιακό αποτελεί παράδειγμα επιμονής, επαγγελματισμού, αυτοβελτίωσης και αφοσίωσης στο καθήκον. Αποτελούμε στελέχη που δεν επαναπαύτηκαν στον αρχικό μας ρόλο, αλλά επιλέξαμε συνειδητά να εξελιχθούμε και να προσφέρουμε περισσότερα. Η προσπάθειά μας αναδεικνύει μια βαθιά κουλτούρα προσωπικής ευθύνης και προσήλωσης στην αποστολή. Οι Αξιωματικοί ΕΜΘ με πανεπιστημιακούς τίτλους και μεταπτυχιακές σπουδές αποτελούμε μία από τις πιο αθόρυβες, αλλά ουσιαστικές, μορφές αριστείας στο στράτευμα. Είμαστε η ζωντανή απόδειξη ότι η δύναμη των Ενόπλων Δυνάμεων δεν προέρχεται μόνο από τον εξοπλισμό ή τις δομές, αλλά πρωτίστως από τους ανθρώπους της. Η ιστορία μας αξίζει να αναδειχθεί και κυρίως, να αναγνωριστεί έμπρακτα και βαθμολογικά.