Υπουργείο Εθνικής Άμυνας

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Νίκος μλς' | 2 Δεκεμβρίου 2025, 22:42

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Ι. Συνταγματικό Πλαίσιο – Παραβίαση Αρχών Ισότητας και Αξιοπρέπειας 1. Το κράτος έχει υποχρέωση, βάσει του άρθρου 21 παρ. 3 Συντάγματος, να λαμβάνει ειδική μέριμνα για την προστασία της υγείας και να μη λαμβάνει μέτρα που τιμωρούν ή επιβαρύνουν οικονομικά εργαζόμενους λόγω ασθένειας ή αναπηρίας. 2. Η περικοπή αποδοχών, επιδομάτων ή λοιπών μισθολογικών στοιχείων λόγω ιατρικών περιορισμών συνιστά δυσμενή μεταχείριση αντίθετη προς τα άρθρα 2 παρ. 1 (σεβασμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας) και 4 παρ. 1 (ισότητα ενώπιον του νόμου). Νομολογιακές Επισημάνσεις Σειρά αποφάσεων Διοικητικών Δικαστηρίων έχει κρίνει ότι: • Η μείωση μισθού σε εργαζόμενο που συνεχίζει να προσφέρει υπηρεσία, έστω με προσαρμοσμένα καθήκοντα, αποτελεί αντισυνταγματική δυσμενή μεταβολή των όρων εργασίας. • Η προσαρμογή καθηκόντων λόγω υγείας δεν συνιστά διακοπή υπηρέτησης, άρα δεν μπορεί να επιφέρει απώλεια επιδομάτων ή μισθολογικών προσαυξήσεων. Τα ανωτέρω έχουν παγίως κριθεί σε αποφάσεις ΣτΕ και Διοικητικών Εφετείων σχετικά με δημοσίους υπαλλήλους και στρατιωτικούς με ιατρικούς περιορισμούς. ⸻ ΙΙ. Υποχρεώσεις του Κράτους από το Ευρωπαϊκό Δίκαιο 1. Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ – Άρθρο 21 Απαγορεύει ρητά κάθε διάκριση λόγω αναπηρίας ή κατάστασης υγείας. Η περικοπή του επιδόματος «ιδιαιτέρων συνθηκών» σε στρατιωτικούς που τελούν σε προσαρμοσμένη υπηρεσία αποτελεί άμεση διάκριση κατά την έννοια του άρθρου 21. 2. Οδηγία 2000/78/ΕΚ Η Οδηγία περί ίσης μεταχείρισης στην εργασία: • Υποχρεώνει τον εργοδότη (άρα και το Δημόσιο) να προσαρμόζει την εργασία χωρίς οικονομική ζημία για τον εργαζόμενο με προβλήματα υγείας. • Η μείωση αποδοχών λόγω ιατρικών περιορισμών αποτελεί παράβαση της Οδηγίας, όπως έχει κρίνει και το ΔΕΕ. 3. Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου – Άρθρο 14 Απαγορεύει διακρίσεις σε σχέση με την απόλαυση δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων εργασιακών και οικονομικών δικαιωμάτων. Η άνιση μεταχείριση στρατιωτικών σε ελαφρά υπηρεσία παραβιάζει το δικαίωμα αυτό. ⸻ ΙΙΙ. Το Επίδομα «Ιδιαιτέρων Συνθηκών» – Νομική και Λειτουργική Αποτίμηση 1. Το επίδομα δεν έχει πλέον αποκλειστικά χαρακτήρα «επικινδυνότητας», αλλά αποτελεί δομικό στοιχείο του μισθολογίου των ενόπλων δυνάμεων. 2. Η περικοπή του σε στελέχη που συνεχίζουν κανονικά να εργάζονται, ανεξαρτήτως τύπου υπηρεσίας, δημιουργεί ανισότητα μεταξύ στελεχών του ίδιου κλάδου. 3. Η τοποθέτηση σε ελαφρά υπηρεσία είναι υποχρεωτική ιατρική προσαρμογή, προστατευόμενη από το νόμο, και όχι επιλογή του στελέχους· συνεπώς η περικοπή αποτελεί ευθεία διάκριση λόγω υγείας. ⸻ IV. Κριτική του Νομοσχεδίου – Επισημάνσεις Ουσιαστικών Προβλημάτων Το νομοσχέδιο, στο σύνολό του, δημιουργεί σοβαρές στρεβλώσεις στη δομή και λειτουργία των Ενόπλων Δυνάμεων: 1. Υπερσυγκέντρωση προνομίων στους ανώτατους αξιωματικούς, γεγονός που θα οδηγήσει: • σε υπέρμετρους ανταγωνισμούς, • σε «εξάρτηση ευνοίας», • σε περαιτέρω περιθωριοποίηση των χαμηλότερων βαθμών. 2. Καθηλώνει τα υπόλοιπα στελέχη σε χαμηλούς βαθμούς, στερώντας: • αξιοπρεπή πρόσβαση σε ΚΑΑΥ, • παροχές υγειονομικής περίθαλψης, • δυνατότητα μετεκπαίδευσης, • προοπτική φυσιολογικής υπηρεσιακής εξέλιξης. 3. Αποθαρρύνει την προσέλευση νέων στις Ένοπλες Δυνάμεις, σε μία περίοδο που η υπογεννητικότητα έχει ήδη μειώσει τη δεξαμενή υποψηφίων. 4. Εντείνει τον ταξικό διαχωρισμό μέσα στο στράτευμα, ο οποίος είναι πλέον κοινωνικά και ηθικά αδιανόητος για τους νέους. 5. Τα οικονομικά κίνητρα που εξαγγέλλονται δεν αντισταθμίζουν την απαξίωση, το πρόσθετο φορτίο και την προοπτική εργασιακής στασιμότητας. 6. Ο καταληκτικός βαθμός που προβλέπεται για στελέχη μη προέλευσης ΑΣΕΙ έχει καταστροφικές συνέπειες: • στο εφάπαξ, • στις συντάξιμες αποδοχές, • στα μερίσματα ΜΤ και ΕΚΟΕΜ, • ακόμη και στα ΒΟΕΑ των τέκνων. 7. Ειδικά για ΕΠ.ΟΠ. και ΑΣΣΥ, το νομοσχέδιο είναι ιδιαίτερα απαξιωτικό: • προτρέπει ουσιαστικά σε αποχώρηση, • χρησιμοποιεί υποτιμητικούς χαρακτηρισμούς, • δημιουργεί προβλήματα επαγγελματικής ταυτότητας. 8. Για το Πολεμικό Ναυτικό, ο διαχωρισμός «διοικητικής» και «τεχνικής» υποστήριξης για τους ΑΣΣΥ: • δεν ανταποκρίνεται στις σύγχρονες τεχνολογικές απαιτήσεις, • προκαλεί λειτουργική ασυμβατότητα στην εκπαίδευση και ειδικότητα. ⸻ V. Ζητήματα Ειδικών Διατάξεων του Νομοσχεδίου • Άρθρο 78 παρ. 2β: Τα ποσοστά επί του εισαγωγικού βασικού μισθού (50% για ΑΣΕΙ, 24% για ΑΣΣΥ) δημιουργούν εύλογες απορίες περί σκοπιμότητας και υποκρύπτουν άνιση μεταχείριση. • Άρθρο 79 παρ. 1ε: Η βραδινή αποζημίωση των 3,33€ είναι προσβλητική και δεν ανταποκρίνεται σε καμία πραγματική ανάγκη. • Πλεύσιμα: Το ύψος της αποζημίωσης είναι τόσο χαμηλό που πρακτικά αποθαρρύνει τη συμμετοχή, πλήττοντας τη λειτουργικότητα του Στόλου. ⸻ VI. Συμπέρασμα – Προτάσεις Το προτεινόμενο νομοσχέδιο: • δεν θεραπεύει τις παθογένειες, αλλά τις ενισχύει, • εδραιώνει ένα σύστημα «στρατού δύο ταχυτήτων», • υπονομεύει την ενότητα των στελεχών, • διαταράσσει το ηθικό, • ανοίγει τον δρόμο για διάσπαση, εσωτερικές αντιπαλότητες και μαζική αποχώρηση στελεχών. Αντί των διαχωρισμών και του κατακερματισμού, θα έπρεπε να προωθηθεί: • ενιαίο σύστημα εκπαίδευσης, • πανελλήνιες εξετάσεις για όλες τις βαθμίδες εξέλιξης, • κοινή αξιοκρατική διαδικασία κρίσεων και προαγωγών, • ενιαίο και δίκαιο πλαίσιο σταδιοδρομίας που θα επιτρέπει στους καλύτερους να προοδεύουν ανεξαρτήτως προέλευσης. Με τη σημερινή του μορφή, το νομοσχέδιο κινδυνεύει να μείνει στην ιστορία ως η αφετηρία διάλυσης της συνοχής και αποτελεσματικότητας των Ενόπλων Δυνάμεων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ασφάλεια και την επιβίωση της χώρας.