Αρχική Χάρτης Μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη Νέα Εποχή (Σταδιοδρομία και εξέλιξη Αξιωματικών, Υπαξιωματικών και Επαγγελματιών Οπλιτών των Ενόπλων Δυνάμεων...ΜΕΡΟΣ Α΄ ΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ (άρθρα 1-3)Σχόλιο του χρήστη Ευεργετικά μέτρα ΑμεΑ | 3 Δεκεμβρίου 2025, 09:03
  • Σχόλιο του χρήστη 'Ευεργετικά μέτρα ΑμεΑ' | 3 Δεκεμβρίου 2025, 09:03

    Ευεργετικά μέτρα ΑμεΑ – Η σοβαρότερη θεσμική εκτροπή του νομοσχεδίου Το παρόν σχόλιο αφορά μία από τις πιο αδικαιολόγητες και επικίνδυνες στρεβλώσεις που έχουν εισαχθεί τα τελευταία χρόνια στη στρατιωτική νομοθεσία. Η νέα ΚΥΑ για τα ευεργετικά μέτρα ΑμεΑ αποκλείει πλήρως μία ολόκληρη κατηγορία στελεχών: τους μη μονιμοποιηθέντες ΕΠΟΠ. Δηλαδή τα νεότερα, πιο επιχειρησιακά επιφορτισμένα και συχνά πιο επιβαρυμένα στελέχη του Στρατεύματος. Και το ερώτημα είναι απλό: Πώς μπορεί το Υπουργείο να θεωρεί ότι δύο στελέχη, με τα ίδια ακριβώς οικογενειακά βάρη, την ίδια ακριβώς επιμέλεια ατόμου με 67% αναπηρία και άνω, δεν έχουν τα ίδια δικαιώματα; Η προστασία ΑμεΑ ΔΕΝ είναι «ευεργέτημα». Είναι συνταγματική υποχρέωση (άρθρα 2, 4, 21 Συντάγματος). Είναι κανόνας ισότητας. Είναι βασική υποχρέωση της Πολιτείας έναντι των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. ❗ Το ότι η ΚΥΑ εφαρμόζεται «για όλους πλην μη μονιμοποιηθέντων ΕΠΟΠ» είναι θεσμικά αδιανόητο. Γιατί; 1. Οι μη μόνιμοι ΕΠΟΠ υπηρετούν σχεδόν αποκλειστικά στην πρώτη γραμμή. Σε νησιά, Έβρο, ακριτικές μονάδες. Αυτοί που βρίσκονται πιο μακριά από τις οικογένειές τους είναι αυτοί που… τιμωρούνται από την εξαίρεση. Είναι παράλογο και άδικο. 2. Όλες οι Στρατιωτικές Αρχές γνωρίζουν ότι ΑμεΑ, απαιτούν καθημερινή φυσική παρουσία. Το Υπουργείο ζητάει να εφαρμόζεται η επιμέλεια πριν αναγνωρίσει το δικαίωμα σε μετάθεση. Δηλαδή ζητάει το… αποτέλεσμα για να δώσει το δικαίωμα. Αυτό είναι νομικά αντισυνταγματικό και πρακτικά αδύνατο. Κανείς δεν μπορεί να επιμελείται άτομο με αναπηρία από 300 χιλιόμετρα μακριά. 3. Η διάκριση «μόνιμος – μη μόνιμος» ΔΕΝ προβλέπεται στο Σύνταγμα για την προστασία ΑμεΑ. Η Πολιτεία οφείλει ίση μεταχείριση όταν το πραγματικό γεγονός (επιμέλεια ΑμεΑ) είναι ίδιο. Το κριτήριο της μονιμοποίησης είναι διοικητικό, όχι κοινωνικό. Δεν μπορεί να αποτελεί λόγο αποκλεισμού. 4. Το ΣτΕ έχει ήδη νομολογήσει επανειλημμένα ότι: • Οι ανάγκες επιμέλειας ΑμεΑ υπερισχύουν της υπηρεσιακής ανάγκης. • Η υπηρεσία υποχρεούται να διευκολύνει ακόμη και σε σώματα ασφαλείας (ΕΛΑΣ – Πυροσβεστικό Σώμα – ΛΣ). • Ο χαρακτηρισμός «μη μόνιμος» ΔΕΝ μπορεί να αναιρεί θεμελιώδη κοινωνικά δικαιώματα. 5. Το προσωπικό δεν ζητάει χαριστική μεταχείριση. Ζητάει ΚΑΝΟΝΙΚΗ εφαρμογή των νόμων. Οι γνωματεύσεις των ΚΕΠΑ, οι δικαστικές επιμέλειες, οι ιατρικές εκτιμήσεις και η νομολογία δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνείας. Η εξαίρεση των μη μονιμοποιημένων ΕΠΟΠ: 👉 Δεν στηρίζεται σε κανένα άρθρο του Συντάγματος 👉 Δεν στηρίζεται σε καμία διάταξη της ΕΕ 👉 Δεν στηρίζεται σε καμία κοινωνική λογική 👉 Παραβιάζει ευθέως την αρχή της ίσης μεταχείρισης 📌 Τι πρέπει να γίνει άμεσα (και είναι απολύτως εφαρμόσιμο): ➡️ 1. Άμεση τροποποίηση ΚΥΑ – κατάργηση φράσης «πλην μη μονιμοποιηθέντων ΕΠΟΠ». ➡️ 2. Ρητή πρόβλεψη ότι η επιμέλεια ΑμεΑ γεννά υποχρέωση υπηρεσιακής διευκόλυνσης ανεξαρτήτως μονιμοποίησης. **➡️ 3. Εφαρμογή ενιαίων κριτηρίων: Όποιος έχει δικαστική επιμέλεια ή πιστοποιημένη αναπηρία Α’ βαθμού πρέπει να μετατίθεται υποχρεωτικά εντός εύλογης απόστασης.** ➡️ 4. Υποχρεωτική εφαρμογή της αρχής της χρηστής διοίκησης (άρθρο 25 Συντ.) χωρίς εξαιρέσεις. Η Πολιτεία δεν μπορεί να μιλάει για “μέριμνα προσωπικού” και να αφήνει εκτός το προσωπικό που έχει τη μεγαλύτερη ανάγκη. Ο Υπουργός οφείλει να το διορθώσει. Όχι πολιτικά. Όχι υπηρεσιακά. Αλλά ηθικά, κοινωνικά και συνταγματικά. Γιατί το θέμα δεν είναι “υπηρεσιακή διευκόλυνση”. Είναι ανθρωπιά, ισότητα και δικαιοσύνη.