Υπουργείο Εθνικής Άμυνας

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Παναγιώτης Κούφας' | 3 Δεκεμβρίου 2025, 11:29

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Μάλλον υπήρξα ανεπαρκής!!! Όταν εισήλθα στην Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών το 1983 κατόπιν ενδελεχών εξετάσεων (υγειονομικές διάρκειας 3 ημερών, αθλητικές διάρκειας 2 ημερών, ψυχολογικές – ευφυίας 2 ημερών και 5νθήμερες εξετάσεις γνώσεων στην ύλη της τότε Γ΄ Γυμνασίου, παρότι ήμουν ήδη απόφοιτος Γ΄ Λυκείου και πτυχιούχος Αγγλικής από το Cambridge), προφανώς και ήμουν ανεπαρκής για Μόνιμος Υπαξιωματικός..! Άλλωστε και οι συμμαθητές μου, που σχεδόν όλοι ήταν κι αυτοί απόφοιτοι Λυκείου, προφανώς ήταν ανεπαρκείς για Μόνιμοι Υπαξιωματικοί..! Ίσως για αυτό το λόγο, οι 45 από τους 450 κατόπιν της αποφοίτησής μας από τη ΣΜΥ, εισήχθησαν με κατατακτήριες εξετάσεις στην Σχολή Ευελπίδων..!! Μάλλον ήμουν ανεπαρκής για Μόνιμος Υπαξιωματικός, ώστε κατόπιν της αποφοίτησής μου του 1985 να μας επιλέξουν εμένα και άλλους 49 συμμαθητές μου ως εκπαιδευτές της ΣΜΥ για το ακαδημαϊκό έτος 1985-1986. Προφανώς και ήμουν ανεπαρκής για Μόνιμος Υπαξιωματικός, όταν κατόπιν αποφοίτησης μου από την σχολή εφαρμογής του Όπλου μου (Ιππικό -Τεθωρακισμένα), η Διοίκηση του ΚΕΤΘ και η ΔΙΤ/ΓΕΣ δεν με τοποθέτησε στις Επιλαρχίες ανά την Ελλάδα, αλλά με κράτησε ως Εκπαιδευτή Νεοσυλλέκτων στο ΚΕΤΘ. Τοποθέτηση η οποία διακόπηκε εσπευσμένα τον Μάρτιο του 1987, λόγω της ειδικής κατάστασης που δημιουργήθηκε τότε με την γείτονα χώρα, ώστε να με τοποθετήσει αρχικά με φάκελο «Γ» και κατόπιν με μετάθεση στην τότε 32 ΕΜΑ της XXII TΘΤ στην Άσσηρο Θες/νίκης. Σίγουρα κι εκεί, υπήρξα εντελώς ανεπαρκής για Μόνιμος Υπαξιωματικός.! Διότι τοποθετήθηκα αμέσως σε θέση Αξιωματικού (Ουλαμαγός Αρμάτων στην 1/32 ΙΜΑ), με πλήρη εμπόλεμη δύναμη για 3 μήνες λόγω εφαρμογής Σχεδίου Επιστράτευσης..!! Και φυσικά, η ανεπάρκειά μου για Μόνιμος Υπαξιωματικός συνεχίστηκε μέχρι το 1990, διότι επί 3 έτη, εκτέλεσα (παράλληλα με τα καθήκοντα του Ουλαμαγού) και τα καθήκοντα του Διαχειριστή Εφοδίων (βάσει τότε Π.Ο.Υ. θέση αποκλειστικά Αξιωματικού) και κατόπιν τροποποίησης του Π.Ο.Υ. (κατόπιν πιλοτικής εφαρμογής και προσωπικής αναφοράς εισήγησης) τα καθήκοντα του Διαχειριστή Μισθοτροφοδοσίας. Φυσικά, παράλληλα και με τα καθήκοντα του Αρχιλοχία Υπομονάδας (Ίλης Διοικήσεως). Και εκτελώντας υπηρεσίες Αξιωματικού (Ουλαμαγός Επιφυλακής με πλήρη νυκτερινή επαγρύπνιση, λόγω των γεγονότων που είχαν συμβεί τότε στις αποθήκες πυρομαχικών Μαλακάσας). Και φυσικά, ήμουν ανεπαρκής, όταν εκτέλεσα τότε υπηρεσία συνοδηγού οχήματος στην πόλη της Θεσσαλονίκης λόγω απεργίας των οδηγών λεωφορείων του ΟΑΣΘ το 1987, όταν εκτέλεσα υπηρεσία οδοκαθαριστή πάγων των δρόμων της πόλης κατά την χιονοθύελλα του 1988, όταν εκτέλεσα εβδομαδιαίες υπηρεσίες πυρόσβεσης στην περιοχή του Αγίου Όρους το θέρος του 1989 (όπως βέβαια παλιότερα το θέρος του 1986 και στο Νταμάρι Ντουμάνι του Ωρωπού). Σαφώς Ανεπαρκής!!! Ειδικά όταν εκτελούσα υπηρεσία Αρχιφύλακα 3-4 εκλογικών τμημάτων, στο κέντρο της Αθήνας το 1986, του 1989 και του 1990 στη Θεσσαλονίκη, του 1993 και του 1994 στα χωριά του Έβρου, με 4ήμερη επιφυλακή (από Παρασκευή έως Τρίτη) και χωρίς αποζημίωση, παρά μόνο την ξηρά τροφή 2 ημερών!!! Σιγουρότατα ήμουν ανεπαρκής!!! Για αυτό και το 1990, η ΔΙΤ/ΓΕΣ με μετέθεσε στην Δ΄ ΕΑΝ με τότε έδρα την Καρωτή Διδυμοτείχου ν. Έβρου. Και εκεί μάλλον ήμουν ανεπαρκής για Μόνιμος Υπαξιωματικός..! Γιατί εκεί, έως το 1994, στο βαθμό του Επιλοχία και Αρχιλοχία εκτέλεσα ταυτόχρονα καθήκοντα Αξιωματικού και Υπαξιωματικού.! (Ουλαμαγός Δρίας ΠΑΟ – Αρχιλοχίας Ίλης Δκσεως – Διαχειριστής Μισθοτροφοδοσίας - Αξκός Σωματικής Αγωγής Μονάδας), ενώ παράλληλα εκτελούσα υπηρεσία Αξκού Διανυκτέρευσης Προκάλυψης και Αξκού Υπηρεσίας Διανυκτέρευσης Μονάδας και Αξκού Εξωτερικής Εφόδου Περιοχής Ευθύνης). Και μάλλον, επειδή ήμουν ιδιαιτέρως ανεπαρκής, η υπηρεσία με έστειλε να παρακολουθήσω ειδικό σεμινάριο της Συνθήκης CFE (που ειρωνικά συνέπεσε χρονικά στην πρώτη εβδομάδα μετά τον γάμο μου, μάλλον ως γαμήλιο δώρο!!!) και κατόπιν να συμμετάσχω σε 10 διακρατικές επιθεωρήσεις εξοπλισμών στο πλαίσιο της υπόψη Συνθήκης. Και φυσικά, η ανεπάρκειά μου ως Μόνιμος Υπαξιωματικός συνεχίστηκε και μέχρι το 1997, όταν μετατέθηκα στο βαθμό του Αρχιλοχία, στην 34 ΕΜΑ που τότε ήταν στο Στρατόπεδο ΚΑΡΑΤΑΣΟΥ στη Θεσσαλονίκη. Γιατί και εκεί, πάλι εκτέλεσα καθήκοντα Αξιωματικού!!! Είτε ως Αξκός Μισθοτροφοδοσίας, είτε ως Αξκός 1ου Γραφείου..!!! Και φυσικά εκτελώντας μόνιμα καθήκοντα υπηρεσίας διανυκτέρευσης Αξιωματικού..!!! Και αυτή μου η ανεπάρκεια, προφανώς προβλημάτισε την τότε Στρατιωτική Ιεραρχία! Γιατί το 1997 με προήγαγε στο βαθμό του Ανθυπασπιστή!!! Και από τότε και πέρα, πλέον, δεν θα αποτελούσα πρόβλημα ανεπάρκειας ως Μόνιμος Υπαξιωματικός!!! Γιατί και πάλι μέχρι το 2003, με μετέθεσε στην τότε 37 ΕΜΑ στο Λαγό Διδυμοτείχου!!! Για να εκτελέσω πλέον ως Αξιωματικός (έτσι με αποκαλούσαν και με αντιμετώπιζαν τότε οι προϊστάμενοί μου, παρότι ο βαθμός του Ανθυπασπιστή είναι ανάλογος με αυτόν του Δόκιμου Έφεδρου Αξιωματικού και κατώτερος του Ανθυπολοχαγού, δηλαδή του μικρότερου βαθμού Αξιωματικού, με ότι και αν αυτό συνεπάγεται σε θέματα τάξεως, ιεραρχίας αλλά και….. μσθολογικής προαγωγής). Και αν στο βαθμό του Αρχιλοχία η υπηρεσία με κράτησε επί 6 χρόνια (προφανώς λόγω της ανεπάρκειάς μου ως Μόνιμο Υπαξιωματικό) στο βαθμό του Ανθυπασπιστή με κράτησε επί 7,5 χρόνια, μάλλον για να τα μάθω καλά για να γίνω καλός Αξιωματικός μετά!!! Βέβαια, στα όποια παράπονά μου, η απάντηση της υπηρεσίας ήταν σαφής: Η επετηρίδα είχε «κολλήσει» διότι παρεμβλήθηκαν τότε οι κατώτεροι Αξιωματικοί που ανακατετάγησαν από έφεδροι το 1987..!!! Μάλλον αυτοί, δεν ήταν ανεπαρκείς!!! Αφού δεν είχαν αποφοιτήσει από Στρατιωτική Σχολή, παρά μόνον από τις δίμηνες σχολές ΥΕΑ, ήταν το τέλειο εργαλείο της εποχής τους για να εκτελέσουν καθήκοντα κατώτερων Αξιωματικών (Διμοιρίτη – Διοικητή Λόχου). Κα μάλλον το εκτέλεσαν επιτυχώς, γιατί κάποια στιγμή προήχθησαν σε ανώτερους βαθμούς (Ταγματάρχες και Αντισυνταγματάρχες), έλαβαν όλες ανεξαιρέτως τις ηθικές αμοιβές των βαθμών τους (Μετάλλια Στρατιωτικής Αξίας – Σταυρούς Ταγμάτων Φοίνικα και Τιμής – Διαμνημονεύσεις Διοκήσεως – κλπ) και φυσικά από ανακατατάξεώς τους το τιμημένο ξίφος του Έλληνα Αξιωματικού!!! Κι έτσι, ως επαρκής Ανθυπασπιστής και όχι ως ανεπαρκής Μόνιμος Υπαξιωματικός, συνέχισα την πορεία μου έως το 2003. Εκτελώντας αποκλειστικά καθήκοντα Αξιωματικού και έχοντας τις ευθύνες που αναλογούν σε αυτό..!!! Αλλά όχι τις αναλογούσες αποδοχές, αλλά…. ποιός νοιάστηκε ποτέ για τα λεφτά, όταν η δόξα της αναγνώρισης υπερφαλάγγιζε το άγχος της ευθύνης!! Αλλά, ως επαρκής Ανθυπασπιστής, με πρωτιά μάλιστα στο Σχολείο Εφαρμογής του Όπλου μου, μάλλον δεν επαρκούσαν τα μόρια μου (αγγλικά – πρωτιά σχολείου – υπηρεσία στην παραμεθόριο) για να μετατεθώ σε θέση εξωτερικού. Στην οποία τελικά, επέλεξε η μοίρα να μετατεθώ κατ΄ εξαίρεση, λόγω θανάτου 2 τέκνων!!! Και βρέθηκα στην νήσο «Κ» το 2003 και παρότι Ανθυπασπιστής προερχόμενος εξ΄ ανεπαρκών Μονίμων Υπαξιωματικών εκτέλεσα καθήκοντα Υποδιοικητή Ίλης Αρμάτων και Αξιωματικού 1ου Γραφείου επί 2 έτη. Και τον Δεκέμβριο του 2004, η ανεπάρκειά μου θεωρήθηκε πλέον δεδομένη από την υπηρεσία, που μετά από 21 και πλέον έτη υπηρεσίας, με προήγαγε στο βαθμό του Ανθυπολοχαγού!!! Ομοίως και μετά τον επαναπατρισμό μου το 2005, φάνηκε ότι η ανεπαρκής εξ΄ Υπαξιωματικών προέλευσή μου, ήταν καταλυτική!! Διότι μετατέθηκα ξανά στην Δ΄ ΕΑΝ και ορίστηκα αμέσως Αξκός 1ου Γραφείου. Με όλα τα συμπαραμαρτούντα και συναφή καθήκοντα και υποχρεώσεις. Άλλωστε, δεν είχα δικαιολογία! Ήμουν πλέον Αξιωματικός! Και μάλλον ως επαρκή Αξιωματικό, πληρούντα κατά πάντα τα τυπικά προσόντα, η υπηρεσία με επέλεξε να υπηρετήσω το 2006 στην ΕΛΔΥΚΟ της KFOR..!! Και μάλιστα επί 2 συνεχή 4μηνα χωρίς άδειες, όπως ήταν τότε ο προγραμματισμός της αποστολής. Και μάλλον, θα συνέχιζα ως εξ΄ ανεπαρκών Υπαξιωματικών προερχόμενος θα συνέχιζα την υπηρεσία μου στο εσωτερικό, εάν δεν βρισκόταν κάποιος αλλοδαπός προϊστάμενός μου Αξκός εξ Αμερικής, να αποστείλει στο ΓΕΕΘΑ μια συστατική επιστολή, ικανή μάλλον ώστε το 2007 να μετατεθώ σε διεθνή θέση ΝΑΤΟ στην Θεσσαλονίκη (COMMZ-S/KFOR) και να παραμείνω εκεί μέχρι το 2010. Και μάλλον, το 2010, ήμουν σίγουρα αρκετά ανεπαρκής ακόμα ως Αξιωματικός – παρότι ήδη στο βαθμό του Υπολοχαγού – ώστε μέσα στην λαίλαπα της τότε οικονομικής κρίσης, να μετατεθώ (κατόπιν αίτησής μου) στο Διδυμότειχο και να τοποθετηθώ εκεί στην εντελώς ανεπαρκή θέση του Διευθυντή 7ου ΕΓ της XVI M/K MΠ..!!! Και μάλλον, επειδή ήμουν εντελώς και απαράδεκτα ανεπαρκής για την Ιεραρχία μου, μετατέθηκα κατόπιν εισήγησης του Διοικητή της Μεραρχίας ως Διευθυντής της ΛΑΦ Διδυμοτείχου επί 3 έτη..!!! Και η ίδια η υπηρεσία μου έδωσε την επιβεβαίωση για την ανεπάρκειά μου. Γιατί αν δεν γνώριζα ότι όλοι οι Αξιωματικοί άλλων προελεύσεων (ειδικής μονιμότητας - ανακαταταγέντες - εξ΄απονομής) πλην ΑΣΣΥ, με την προαγωγή τους στο βαθμό του Ανθυπολοχαγού, απονεμήθηκαν όλοι τα ξίφη τους και τις ηθικές αμοιβές τους, ίσως να δικαιολογούσα την υπηρεσία -λόγω της οικονομικής δυστοκίας- να μου χορηγήσει τουλάχιστον ξίφος. Τελικά μου το χορήγησε στα 30 έτη υπηρεσίας και στο βαθμό του Λοχαγού..!!! Και εν τω μέσω οικονομικής κρίσης και μνημονίων!!! Κάλλιο αργά παρά ποτέ.!!! Αλλά φαίνεται, ότι η ανεπάρκειά μου συνεχίστηκε και στο βαθμό του Λοχαγού!!! Διότι, το 2013 η υπηρεσία με μετέθεσε υποχρεωτικά στην 16 ΕΜΑ λόγω….. ανεπάρκειας χρόνου διοικήσεως στον κατεχόμενο βαθμό!!! Αφού φυσικά, με έστειλε να καλύψω την γνωστική μου ανεπάρκεια στο Προκεχωρημένο Σχολείο της ΣΠΖ για 3 μήνες..!!! Και πάλι, το 2015, η ίδια υπηρεσία που με μετέθεσε ξανά στο επιτελείο της XVI M/K MΠ, και με προήγαγε στο βαθμό του Ταγματάρχη, διαπίστωσε εκ των υστέρων την…. ανεπάρκειά μου στον χρόνο διοικήσεως στον βαθμό αυτό και το 2016 με μετέθεσε ως Υποδιοικητή στο ΤΕΘ ΛΑΒΑΡΩΝ..!! Και μάλλον , αφού συμπλήρωσα τον ανεπαρκή μου χρόνο διοικήσεως, η υπηρεσία με μετάθεσε ξανά το 2017 στο επιτελείο της XVI M/K ΜΠ..!!! Σίγουρα υπήρξα λίγος και ανεπαρκής για την υπηρεσία..!!! Για αυτό και το Δεκέμβριο του 2017, με προήγαγε στο βαθμό του Αντισυνταγματάρχη!!! Και η ιεραρχία τότε της Μεραρχίας μου ανέθεσε καθήκοντα Τμηματάρχη Δικαστικών Θεμάτων του 1ου Επιτελικού Γραφείου. Μάλλον, για να τα μάθω πιο καλά, συναλλασσόμενος και συνδιαλεγόμενος καθημερινά με Στρατιωτικούς Εισαγγελείς, Προέδρους Στρατοδικείων, Στρατιωτικούς Νομικούς Σύμβουλους Σωμάτων Στρατού, Στρατιάς και Γενικών Επιτελείων και εκπροσώπων του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους …!!! Αλλά, ακόμα κι εκεί, μάλλον η ανεπάρκειά μου ήταν αυτή, που ανάγκαζε την ανά έτος αντικαθιστάμενη ιεραρχία της Μεραρχίας να με διατηρεί στα ίδια καθήκοντα..!!! Και ήταν τόση η επιμονή, τόσο της φυσικής μου ιεραρχίας, όσο και του ΓΕΣ, να μάθω καλά τα καθήκοντά μου και να καλύψω την εκ προελεύσεώς μου ανεπάρκειά μου, ώστε το 2018, που κρίθηκα ως «ευδοκίμως τερματίσας» την 35ετή μου θητεία στο στράτευμα, να με κρίνει επί 5 πλέον συναπτά έτη, έως και το 2023, ως «διατηρητέο» στο πλαίσιο των Αξκών Εκτός Οργανικών Θέσεων. Και μάλλον, ως εντελώς ανεπαρκής, τον Ιούνιο του 2023 προήχθηκα στο βαθμό του Συνταγματάρχη και παντελώς πιά ανεπαρκής, τον Δεκέμβριο του 2023, αποστρατεύθηκα «καταληφθείς στο ανώτατο ηλικιακό όριο παραμονής στο στράτευμα»..!! Προφανώς, η σοφή σημερινή ηγεσία του ΥΕΘΑ, πολιτική και στρατιωτική, κάτι διέκρινε από την ανεπάρκεια της καταβολής μου εκ της Σχολής Μονίμων Υπαξιωματικών. Και για να αποφύγει ανάλογα ατοπήματα στο μέλλον, αποφάσισε να εισαγάγει το πάνσοφο νομοσχέδιο που διαχωρίζει το Σώμα των Αξιωματικών και το Σώμα των Υπαξιωματικών του στρατεύματος. Γιατί, σοφότατα διέκρινε, ότι οι Αξιωματικοί που προήλθαν από τις ΑΣΣΥ, ανερχόμενοι την κλίμακα βαθμών από Λοχία μέχρι Συνταγματάρχη μέσα σε 35-40 έτη, υπήρξαν παντελώς αντιπαραγωγικοί, ανεπαρκείς, βραχνάς των προϊσταμένων τους (Αξκών προερχομένων από ΑΣΕΙ), γιατί έχριζαν της καθημερινής τους νουθεσίας, καθοδήγησης και της αδικαιολόγητης και άσκοπης φθοράς τους, με αποτέλεσμα την απώλεια πολύτιμων εργατοωρών τους από τα σημαντικά καθήκοντα της ηγεσίας που ασκούσαν ως απόρροια των βαθμών τους και της προέλευσής τους. Γιατί, σύμφωνα με τα οράματα και τα μοντέλα άσκησης διοίκησης στα οποία επιστημονικά καταρτίστηκαν και γαλουχήθηκαν στις Ανώτατες Σχολές Αξιωματικών, ο Αξιωματικός «β΄ κατηγορίας» που προέκυψε ως «έκτρωμα» της υφιστάμενης νομοθεσίας των τελευταίων 70 ετών, ήταν πάντα ένα «θεσμικό εμπόδιο» μπροστά στην άσκηση της εξουσίας τους. Γιατί, είχε εμπειρία και γνώση επαρκέστερη από αυτούς, στα καθήκοντα και την ειδικότητα που ασκούσε, ήταν ο ενδιάμεσος κρίκος παρεμβολής στη διοίκηση των κληρωτών και των εφέδρων, ήταν ο τεχνοκράτης σύμβουλος του διοικητή που γνώριζε πολλά για τη θέση και το βαθμό του, ήταν η έξυπνη λύση εκεί που το πρόβλημα υπήρχε και έπρεπε να παραμείνει πρόβλημα χωρίς λύση, για ευνόητους λόγους. Αν μου επιτρέπεται η γνώμη στην ταπεινή μου ανεπάρκεια, θα πρότεινα αντί του εντός των επόμενων ημερών εισαγόμενου προς ψήφιση νομοσχέδιου: Nα εισαχθεί συμπληρωματικά και νομοθέτημα πλήρους κατάργησης των Σχολών ΑΣΣΥ. Για τον απλούστατο λόγο, ότι δεν υφίσταται πλέον λόγος, ουσιαστικός-ηθικός-οικονομικός-θεσμικός, για την κατασπατάληση δημόσιου χρήματος για την διατήρηση παραγωγικών σχολών 3ετούς φοίτησης για να παράγεις «καραβανάδες» και «μαντρόσκυλα» στο στράτευμα. Επαρκούν για αυτό πλήρως τα υφιστάμενα σχολεία υποψηφίων βαθμοφόρων των κέντρων εκπαίδευσης και οι μέχρις σήμερα προκηρύξεις κατάταταξης ΕΠΟΠ, εκ των οποίων δύναται ανετότατα να τροφοδοτηθεί το Σώμα των Υπαξιωματικών του Στρατεύματος και τα μέχρι στιγμής διατιθέμενα κονδύλια συντήρησης των ΑΣΣΥ να διοχετευθούν για την συγκρότηση σχολείων περαιτέρω εξιδείκευσης των Υπαξιωματικών εξ ΕΠΟΠ στο στράτευμα. Να δοθεί στους απόφοιτους των ΑΣΣΥ και υπηρετούν ενεργά στο Στράτευμα ως Υπξκοί και Ανθστές, το δικαίωμα επιλογής ή της παραίτησης, ή της κατόπιν εξετάσεων εισόδου στο Σώμα των Αξιωματικών, χωρίς αλλοίωση των υφιστάμενων επετηρίδων. Να εξαιρεθούν του νομοθετήματος οι ήδη υπηρετούντες Αξιωματικοί προέλευσης ΑΣΣΥ έως της συμπλήρωσης των υφιστάμενων ορίων συνταξιοδότησής τους, χωρίς αλλοίωση των υφιστάμενων νομοθεσιών περί εξέλιξης και προαγωγής τους. Θα ήταν πιο τίμιο από την Πολιτεία και τους ασκούντες την εξουσία αυτής, αντί να πουλάνε οράματα και μοντέλα οργάνωσης στρατευμάτων του επόμενου αιώνα, στο όνομα της όποιας οικονομικής πολιτικής εξοικονόμησης πόρων επιθυμούν να ασκήσουν, να σεβαστούν πρωτίστως το δυστοπικό παρόν που τείνουν να διαμορφώσουν στο στράτευμα και δευτερευόντως να σεβαστούν τη ιστορία των Μονίμων Υπαξιωματικών και όλων αυτών που γαλουχημένοι σε αξίες και ανάγκες άλλων εποχών έδωσαν στο στράτευμα όλο το είναι και την ψυχή τους, είτε αθόρυβα είτε διακριθέντες, είτε πεσόντες. Ζητώ συγνώμμη, γιατί η ανεπαρκής προέλευσή μου από την ΣΜΥ, σας λύπησε με τα ως άνω λεγόμενά μου. Αλλά, μου ήταν αδύνατο να σιωπήσω, απλά γιατί εκεί που διδάχτηκα το επάγγελμα που υπηρέτησα πιστά για 40 χρόνια, έμαθα να κοιτάω και να λέω την αλήθεια κατάματα και να απολαμβάνω τις συνέπειες της ειλικρίνειάς μου.