Αρχική Χάρτης Μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη Νέα Εποχή (Σταδιοδρομία και εξέλιξη Αξιωματικών, Υπαξιωματικών και Επαγγελματιών Οπλιτών των Ενόπλων Δυνάμεων...ΜΕΡΟΣ Β΄ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ (άρθρα 4-31)Σχόλιο του χρήστη Νικόλαος | 3 Δεκεμβρίου 2025, 12:32
  • Σχόλιο του χρήστη 'Νικόλαος' | 3 Δεκεμβρίου 2025, 12:32

    Στην παράγραφο 1 του άρθρου 5 του Συντάγματος ορίζεται ότι: «Καθένας έχει δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας, εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το Σύνταγμα ή τα χρηστά ήθη», κατά δε την παράγραφο 1 του άρθρου 25, όπως η παράγραφος αυτή αντικαταστάθηκε με το από 6.4.2001 Ψήφισμα της Ζ’ Αναθεωρητικής Βουλής των Ελλήνων (ΕτΚ Α’, φ. 84/17-4-2001), «Οι κάθε είδους περιορισμοί που μπορούν κατά το Σύνταγμα να επιβληθούν στα δικαιώματα του ανθρώπου ως ατόμου και ως μέλους του κοινωνικού συνόλου πρέπει να προβλέπονται είτε απευθείας από το Σύνταγμα είτε από το νόμο, εφόσον υπάρχει επιφύλαξη υπέρ αυτού και να σέβονται την αρχή της αναλογικότητας». Ειδικότερα, στην έννοια της προσωπικής ελευθερίας και στην αρχή της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας του ατόμου περιλαμβάνεται και η επαγγελματική ελευθερία, δηλαδή η ελευθερία επιλογής και άσκησης επαγγέλματος. Στην ελευθερία αυτή ο κοινός νομοθέτης μπορεί να επιβάλλει περιορισμούς, είτε με τη μορφή αρνητικών όρων και απαγορεύσεων, είτε με τη μορφή θετικών υποχρεώσεων προς ενέργεια, πριν από την επιλογή ή και κατά την άσκηση του επαγγέλματος. Οι όροι όμως και οι προϋποθέσεις που τάσσονται από τον κοινό νομοθέτη για την επιλογή και την άσκηση του επαγγέλματος είναι συνταγματικά επιτρεπτοί όταν ορίζονται γενικά και κατά τρόπο αντικειμενικό, δικαιολογούνται δε από αποχρώντες λόγους δημοσίου ή κοινωνικού συμφέροντος, οι οποίοι, σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, πρέπει να είναι συναφείς προς το αντικείμενο και τον χαρακτήρα του επαγγέλματος. Ειδικώς δε, όταν περιορισμός που θεσπίζεται από το νόμο, αφορά τόσο την πρόσβαση όσο και την άσκηση του επάγγελματος προσώπων που συγκεντρώνουν τα νόμιμα προσόντα, η αρχή της αναλογικότητας επιβάλλει να είναι εμφανής και διαγνώσιμη η αναγκαιότητα επιβολής του για την επίτευξη του επιδιωκόμενου από το νόμο σκοπού. Ως προς τούτο, στην αιτιολογική έκθεση του υπό διαβούλευση σχεδίου νόμου του ΥΠΕΘΑ, δεν αιτιολογείται η αναγκαιότητα του καθολικού αποκλεισμού της βαθμολογικής προαγωγής, των αξιωματικών προερχομένων από τις Ανώτερες Στρατιωτικές Σχολές Υπαξιωματικών (ΑΣΣΥ), οι οποίοι αποστερούνται (ανεπίτρεπτα) πλέον, των νομικώς κεκτημένων δικαιωμάτων καταληκτικής προαγωγής μέχρι και το βαθμό του Συνταγματάρχη (και των αντίστοιχων βαθμών των λοιπών κλάδων). Ειδικότερα, δεν δικαιολογείται η εξ’ αντιδιαμέτρου απόκλιση και διαφοροποίηση από τον επί μακρόθεν (επιτυχώς) εξυπηρετούμενο σκοπό του μέχρι πρόσφατα Έλληνα νομοθέτη (τελευταίως με το άρθρο 52 του ν.5018/2023), ο οποίος – ειδικώς ως προς τις Ένοπλες Δυνάμεις- παραμένει σταθερός, αναλλοίωτος και αμετάκλητος από τη σύσταση ελεύθερου και ανεξάρτητου Ελληνικού Κράτους και δεν είναι άλλος, από την υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας της Χώρας, από οποιαδήποτε εχθρική επιβουλή. Ειδικώς προς τούτο – όπως άλλωστε αποδεικνύει και επισφραγίζει έως την σήμερον η καθημερινή επιχειρησιακή πρακτική-, η προαγωγή των Μονίμων Υπαξιωματικών (προερχομένων από ΑΣΣΥ) σε βαθμούς των κατωτέρων και ανωτέρων αξιωματικών, συντελεί τα μέγιστα, στη συνοχή και τη διατήρηση της επιχειρησιακής ικανότητας των ελληνικών στρατευμάτων. Διότι, με τον προαναφερθέντα τρόπο, παρέχεται και επιτυγχάνεται, η δυνατότητα πρακτικής εκπαίδευσης, η μεταλαμπάδευση επιχειρησιακών δεξιοτήτων και παροχή διοικητικών γνώσεων στους νέους αξιωματικούς, προερχομένους από ΑΣΕΙ, (οι οποίοι εβρισκόμενοι στην έναρξη της υπηρεσιακής σταδιοδρομίας, στερούνται ανάλογης εμπειρίας και γνώσεων), από τους πλέον πολύπειρους στην καθημερινή επιχειρησιακή πρακτική αντίστοιχους αξιωματικούς των ΑΣΣΥ. Συνέπεια αυτού, με την πάροδο του χρόνου, οι νεαροί αξιωματικοί των ΑΣΕΙ, – αποκτώντας πλέον εμπειρία και άρτια επαγγελματική κατάρτιση από την επιχειρησιακή συναναστροφή με τους ομόλογους τους αξιωματικούς προερχόμενους από ΑΣΣΥ- καθίστανται πλέον ικανοί ν’ αναλάβουν τη σκυτάλη της ιεραρχίας και ν’ ανέλθουν στα ανώτατα και αρχηγικά βαθμολογικά αξιώματα. Ιστορικώς, η ως άνω πρακτική εφαρμογή δοκιμάστηκε με επιτυχία στο αγωνιστικό έπος του 1940, έχοντας ως αποτέλεσμα τα – παγκοσμίως επευφημούμενα- ηρωικά κατορθώματα των ελληνικών στρατευμάτων έναντι της Ιταλικής και Γερμανικής εισβολής. Πέραν της ως άνω απόκλισης από την πάγια και επιτυχημένη πρακτική του ιστορικού νομοθέτη, η εφαρμογή των συγκεκριμένων διατάξεων του υπό διαβούλευση σχεδίου νόμου, δεν εξυπηρετεί ουδένα σκοπό δημοσίου συμφέροντος και δει των εξαρτώμενων μεταβλητών αυτού, δηλαδή των αναγκών του λαού και τη φύση των πραγμάτων. Ειδικότερα, ως προς την επαγγελματική αντιμετώπιση των αξιωματικών προελεύσεως ΑΣΣΥ, η κάθετη επαγγελματική τους υποβάθμιση, που μέλλει να επέλθει με την οριστική αποστέρηση της βαθμολογικής προαγωγής τους -η οποία μάλιστα παραμένει ευθέως και αδιαλλάκτως στερητική, ανεξαρτήτως των τυπικών και ουσιαστικών προσόντων που κατέχουν ή μέλλει ν’ αποκτήσουν (πτυχία Α.Ε.Ι, μεταπτυχιακοί τίτλοι σπουδών, διδακτορικά διπλώματα, ξενόγλωσσα πτυχία κτλ) !!-, αποτελεί ευθεία παραβίαση των εργασιακών τους δικαιωμάτων, καθώς τους στερεί το –ενωσιακώς και συνταγματικώς καθιερωμένο - δικαίωμα, για εξασφάλιση συνθηκών προόδου στην εργασία και την επίτευξη υψηλού και διαρκούς ανερχόμενου επιπέδου απασχόλησης αυτών (βλ. άρθρα 145,147,151 ΣΛΕΕ, άρθρο 22 Συντάγματος). Σημειωτέων εδώ ότι, κατά τρόπο πρωτοφανή στην ελληνική νομοθετική πρακτική, με την εφαρμογή των υπό κρίση διατάξεων, κατά παράβαση της συνταγματικής αρχής της αναλογικής ισότητας (η οποία μεταξύ των άλλων απαγορεύει την αυθαίρετη εξίσωση ανόμοιων καταστάσεων), μέλει να επέλθει μια παντελώς αδικαιολόγητη ΑΡΝΗΤΙΚΗ εξίσωση ΠΡΟΣ ΤΟ ΧΕΙΡΟΝ, των αξιωματικών φέροντος -και σύμφωνα με το νομοσχέδιο ΚΑΤΑΛΗΚΤΙΚΟΥ- βαθμού Ανθυπολοχαγού και Υπολοχαγού (και αντίστοιχων βαθμών των λοιπών κλάδων), προέλευσης ΑΣΣΥ, με τους αντίστοιχους καταληκτικούς βαθμούς των αξιωματικών προερχόμενων από την κατηγορία των Εθελοντών Μακράς Θητείας (ΕΠΥ-ΕΜΘ). Τούτο διότι, η κατηγορία των ΕΜΘ, αποτελεί παντελώς διακριτή - από τους ΑΣΣΥ- κατηγορία στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, η οποία θεσπίστηκε για την αντιμετώπιση των υπηρεσιακών αναγκών για επάνδρωση του στρατεύματος με κατώτερα στελέχη (βλ άρθρο 1 ν. 2936/2001, ΔΕφ Αθηνών 1419/2007) Συναφώς, με την εφαρμογή του εν λόγω νομοσχεδίου, παραβιάζονται –οι έχοντες ισχύ τυπικού νόμου- θεμελιώδεις αρχές του διοικητικού δικαίου και συγκριμένα, η αρχή της σταθερότητας των διοικητικών καταστάσεων, της ασφάλειας δικαίου, του μη ανακλητού των νομίμων διοικητικών πράξεων, της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης προς τη Διοίκηση και εν γένει της νομιμότητας της Διοίκησης. Ειδικά, στην προκειμένη περίπτωση, οι εν λόγω Αρχές, παρουσιάζουν αυξημένη τυπική ισχύ, συνταγματικής μάλιστα περιωπής, καθότι το ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΚΟ δικαίωμα προαγωγής των αποφοίτων ΑΣΣΥ με καταληκτικό βαθμό αυτόν του Συνταγματάρχη (και των αντίστοιχων βαθμών των λοιπών κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων), ερείδεται σε απολύτως συνταγματικό τυπικό νόμο, ο οποίος τελεί σε ισχύ, αναλλοίωτος και απρόσβλητος επί μακρόν χρονικό διάστημα, πλέον των 50 χρόνων.