Υπουργείο Εθνικής Άμυνας

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'PSOTC' | 3 Δεκεμβρίου 2025, 13:25

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Η σύγχρονη πραγματικότητα των Ενόπλων Δυνάμεων χαρακτηρίζεται από αυξημένες απαιτήσεις, σύνθετες αποστολές και την ανάγκη για υψηλό επίπεδο τεχνογνωσίας. Στο πλαίσιο αυτό, η απόκτηση ακαδημαϊκών τίτλων –πτυχίων, μεταπτυχιακών και διδακτορικών– από τα στελέχη δεν αποτελεί απλώς μια προσωπική επένδυση στην εκπαίδευσή τους, αλλά έναν καθοριστικό παράγοντα ενίσχυσης της αποτελεσματικότητας, της επιχειρησιακής ετοιμότητας και της συνολικής αναβάθμισης του ανθρώπινου δυναμικού. Παρότι μεγάλος αριθμός στελεχών επιδιώκει με ίδια μέσα και σημαντικές προσωπικές θυσίες την περαιτέρω ακαδημαϊκή τους κατάρτιση, το υφιστάμενο σύστημα δεν αναγνωρίζει ισότιμα αυτή την προσπάθεια. Η θεσμοθέτηση επιδόματος για την κατοχή ανώτερων τίτλων σπουδών, ανεξαρτήτως προέλευσης (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ, ΟΒΑ) και ανεξαρτήτως βαθμού, αναδεικνύεται πλέον ως ένα αναγκαίο και δίκαιο μέτρο. Ένα από τα διαχρονικά ζητήματα της στρατιωτικής κοινότητας είναι η άνιση μεταχείριση μεταξύ στελεχών διαφορετικών προελεύσεων. Η καθιέρωση ενός ενιαίου επιδόματος για την κατοχή πτυχίου, μεταπτυχιακού ή διδακτορικού θα αποτελέσει ουσιαστικό και έμπρακτο βήμα προς την ισονομία, αναδεικνύοντας την επιστημονική γνώση ως κοινή προστιθέμενη αξία για το σύνολο των Ενόπλων Δυνάμεων και αποτρέποντας διακρίσεις. Σε έναν κόσμο όπου η τεχνολογία, η κυβερνοασφάλεια, η τεχνητή νοημοσύνη, η γεωπολιτική ανάλυση και οι σύγχρονες μέθοδοι στρατιωτικής διοίκησης εξελίσσονται με ταχύτατους ρυθμούς, οι Ένοπλες Δυνάμεις έχουν ανάγκη από στελέχη υψηλής εξειδίκευσης. Ένα επίδομα ακαδημαϊκών τίτλων θα ενθαρρύνει τη συνεχή εκπαίδευση, θα προσελκύσει ικανά και μορφωμένα νέα στελέχη, θα ενισχύσει την άμεση ενσωμάτωση της επιστημονικής γνώσης στη διοικητική και επιχειρησιακή λειτουργία και θα επιβραβεύσει την αριστεία. Η απόκτηση μεταπτυχιακών και διδακτορικών τίτλων απαιτεί χρόνο, οικονομικούς πόρους, κόπο και πολλές φορές σημαντικές θυσίες στην προσωπική ζωή. Πολλά στελέχη καταβάλλουν υπερβολική προσπάθεια για να συνδυάσουν απαιτητικά ωράρια, μεταθέσεις και έντονη υπηρεσιακή καθημερινότητα με σπουδές υψηλού επιπέδου. Η πολιτεία οφείλει να αναγνωρίσει έμπρακτα αυτή την προσπάθεια. Το επίδομα δεν αποτελεί «προνόμιο», αλλά ανταπόδοση μιας επένδυσης που τελικά ωφελεί τις ίδιες τις Ένοπλες Δυνάμεις. Σε πολλές ευρωπαϊκές και διεθνείς στρατιωτικές δυνάμεις, η κατοχή ανώτερων ακαδημαϊκών τίτλων επιβραβεύεται με μισθολογικά κίνητρα ή με προβάδισμα σε θέσεις ευθύνης. Η Ελλάδα, για να παραμείνει σύγχρονη και ανταγωνιστική, οφείλει να προσαρμοστεί στα διεθνή δεδομένα και να εντάξει ένα τέτοιο μέτρο σε ένα ολοκληρωμένο και δίκαιο σύστημα υπηρεσιακής εξέλιξης. Συμπερασματικά, η θεσμοθέτηση επιδόματος για πτυχίο, μεταπτυχιακό και διδακτορικό για όλα τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, ανεξαρτήτως προέλευσης και βαθμού, αποτελεί μέτρο προόδου, δικαιοσύνης και ουσιαστικής αναβάθμισης του ανθρώπινου δυναμικού. Τα στελέχη που επενδύουν στη γνώση συμβάλλουν άμεσα στη θωράκιση της εθνικής άμυνας και, ως εκ τούτου, η επίσημη αναγνώριση της προσπάθειάς τους δεν είναι μόνο δικαίωμα, αλλά και στρατηγική αναγκαιότητα.