• Σχόλιο του χρήστη 'Ιωάννης Κ' | 3 Δεκεμβρίου 2025, 20:21

    Ορκίστηκα να φυλάττω πίστην εις την Πατρίδα. Την Πατρίδα που υπηρετώ τα τελευταία 24 χρόνια με αυταπάρνηση, αφοσίωση και υψηλό αίσθημα ευθύνης — κάτι που έχει αναγνωριστεί από όλους τους ανωτέρους μου. Ορκίστηκα να υπακούω στο Σύνταγμα, στους νόμους και τα ψηφίσματα του Κράτους, τα οποία καθόριζαν την εξέλιξή μου και το θεσμικό πλαίσιο της σταδιοδρομίας μου. Ορκίστηκα να υπακούω στους ανωτέρους μου και να εκτελώ προθύμως και άνευ αμφιβολίας τις διαταγές τους, γιατί εκείνοι πρώτοι αναγνώριζαν την ύψιστη προσφορά μου και με καθοδηγούσαν για το καλό της Πατρίδας. Πάνω απ’ όλα όμως, ορκίστηκα να υπερασπιστώ μέχρι τελευταίας ρανίδος του αίματός μου τας σημαίας. Αν οι καιροί το απαιτήσουν, χωρίς δεύτερη σκέψη, θα θέσω την άμυνα του πατρίου εδάφους πάνω από την ίδια μου τη ζωή. Αυτός ο όρκος αποτελεί για εμένα —και για κάθε στέλεχος των Ενόπλων Δυνάμεων— θεμέλιο της ύπαρξής μας. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο συνιστά βαθιά προσβολή στον ιερό όρκο που δώσαμε. Μας παρουσιάζει ως μισθοφόρους, με τη λογική του «Πάρτε χρήματα και ξεχάστε τους βαθμούς». Αλλά ο βαθμός δεν είναι προνόμιο ούτε οικονομικό αντάλλαγμα. Είναι η επίσημη αναγνώριση της Πατρίδας για την προσφορά μας. Είναι τιμή, ευθύνη και θεσμική λειτουργία. Και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, όταν απονέμει τον βαθμό, εκπροσωπεί την ίδια την Πατρίδα. Ποιοι είμαστε λοιπόν αυτοί στους οποίους λέγεται «Πάρτε λεφτά και όχι βαθμούς»; Είμαστε όσοι επιλέξαμε την Πατρίδα από τα 18 μας χρόνια, ενώ είχαμε υψηλές επιδόσεις και πολλές εναλλακτικές. Είμαστε εκείνοι που στελέχωσαν τις Ένοπλες Δυνάμεις ως μέρος της αφρόκρεμας της νέας γενιάς. Είμαστε όσοι υπηρετούμε όχι από οικονομική ανάγκη ή συμφέρον, αλλά από συνειδητή επιλογή και αίσθημα καθήκοντος. Οι προσβλητικές δηλώσεις πολιτικών προϊσταμένων που υπονοούν το αντίθετο ίσως ξεχαστούν. Η προσβολή όμως που συνιστά αυτό το νομοσχέδιο θα παραμείνει, εάν τελικά ψηφιστεί. Και μαζί με την ψήφισή του κινδυνεύει να πληγεί ανεπανόρθωτα η ψυχή των Ενόπλων Δυνάμεων — και κατ’ επέκταση, η ίδια η Πατρίδα. Οι δικοί μου όρκοι παραμένουν ακλόνητοι και σε πλήρη ισχύ. Η πίστη μου προς την Πατρίδα και η ετοιμότητά μου να εκπληρώσω το καθήκον μου, όποτε και όπως απαιτηθεί, δεν έχουν αλλοιωθεί στο ελάχιστο. Όμως, απέναντι σε αυτές τις αμετακίνητες δεσμεύσεις, είναι πλέον εύλογο να διερωτάται κανείς αν η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία τιμά με την ίδια συνέπεια τους δικούς της όρκους — τις δεσμεύσεις που τους επιβάλλουν να προστατεύουν, να στηρίζουν και να διασφαλίζουν το ΚΥΡΟΣ, την ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ και το ΗΘΙΚΟ του ανθρώπινου δυναμικού των Ενόπλων Δυνάμεων. Η ευθύνη των αποφάσεων είναι μεγάλη και οι συνέπειες, αν το νομοσχέδιο προχωρήσει, θα είναι σοβαρές για τη συνοχή και την αποστολή των Ενόπλων Δυνάμεων.