Αρχική Χάρτης Μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη Νέα Εποχή (Σταδιοδρομία και εξέλιξη Αξιωματικών, Υπαξιωματικών και Επαγγελματιών Οπλιτών των Ενόπλων Δυνάμεων...ΜΕΡΟΣ Α΄ ΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ (άρθρα 1-3)Σχόλιο του χρήστη Ηλίας Ι. | 3 Δεκεμβρίου 2025, 21:46
  • Σχόλιο του χρήστη 'Ηλίας Ι.' | 3 Δεκεμβρίου 2025, 21:46

    Το παρόν πολυνομοσχέδιο, σε συνδυασμό με τις πρόσφατες δηλώσεις του Υπουργού Εθνικής Άμυνας περί «μετάβασης σε μια νέα εποχή συστημάτων, ρομποτικής και αντιαεροπορικών δικτύων», αποκαλύπτει μία επικίνδυνη μετατόπιση της αμυντικής πολιτικής της χώρας: την σταδιακή υποκατάσταση του ανθρώπινου παράγοντα από μια τεχνοκρατική αντίληψη “διοίκησης μέσω συστημάτων”, η οποία συνδέεται ευθέως με τις κατευθύνσεις της Ατζέντας 2030 για «βιώσιμη διακυβέρνηση», «ψηφιακό μετασχηματισμό» και «εξορθολογισμό δομών». Πρόκειται για μια προσχηματική επίκληση τεχνολογίας, η οποία επιχειρεί να δικαιολογήσει τη συστηματική υποβάθμιση του προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων και την αποδυνάμωση του μεσαίου κορμού (ΑΣΣΥ/τεχνικοί/υπαξιωματικοί), ο οποίος αποτελεί τον πραγματικό φορέα της επιχειρησιακής συνέχειας. Αντί να επενδύει στη γνώση, στην τεχνική εκπαίδευση και στη σταδιοδρομία των στελεχών, το νομοσχέδιο υιοθετεί μια λογική «διαχειριστικής αναδιάρθρωσης» που θυμίζει προτζεκτοποίηση ευρωπαϊκών πολιτικών και όχι εθνική αμυντική στρατηγική. Η επίκληση «δικτύων, αντι- drone συστημάτων και ψηφιακών λύσεων» δεν μπορεί να αποτελέσει άλλοθι για βαθμολογικές ανατροπές, μισθολογικές συμπιέσεις, κατάργηση κεκτημένων και αποψίλωση της τεχνικής επάρκειας του στράτευματος. Καμία πλατφόρμα, κανένα σύστημα, είτε F-35 είτε Belharra είτε αντιαεροπορική ομπρέλα, δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς εξειδικευμένο, εκπαιδευμένο, σταθερό και αξιοπρεπώς αμειβόμενο προσωπικό. Η τεχνοκρατική ρητορική του Υπουργού, ότι «οι απειλές στο Αιγαίο μπορούν να αντιμετωπιστούν με συστήματα αντί για αεροσκάφη» ή ότι «θα μεταβούμε σε νέα εποχή μέσω τεχνολογίας», καταλήγει να λειτουργεί ως πολιτικό προπέτασμα για μια βαθιά αντι-θεσμική μεταρρύθμιση που απαξιώνει τον Έλληνα στρατιωτικό, μετατρέπει το προσωπικό σε «λειτουργικό κόστος» και εξυπηρετεί μια λογική ευθυγράμμισης με διεθνείς ατζέντες διοικητικού μετασχηματισμού, όχι με τις πραγματικές ανάγκες της εθνικής άμυνας. Η Άμυνα δεν είναι πεδίο για εφαρμογή «μοντέλων διακυβέρνησης», ούτε χώρος άσκησης πειραματικών πολιτικών διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού. Είναι σκληρός, πραγματικός και απαιτητικός θεσμός, που στηρίζεται στα στελέχη του, όχι στα powerpoints, στις θεωρίες και στις τεχνοκρατικές βεβαιότητες. Το παρόν νομοσχέδιο, αν ψηφιστεί ως έχει, θα επιφέρει διαγενεακή ζημιά στην επάνδρωση, τη συνοχή και την τεχνική αξιοπιστία των Ενόπλων Δυνάμεων, υπηρετώντας περισσότερο τη φιλοσοφία της Ατζέντας 2030 παρά την αποστολή του άρθρου 45 του Συντάγματος. Για τον λόγο αυτό ζητώ την πλήρη απόσυρσή του και την κατάρτιση νέου πλαισίου σε συνεργασία με τα θεσμικά όργανα, τα στελέχη και τους φορείς των ΕΔ.