• Σχόλιο του χρήστη 'Ανθχος (Ε) ΠΝ' | 4 Δεκεμβρίου 2025, 09:00

    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο δεν περιλαμβάνει διάταξη που να αναγνωρίζει την απόκτηση πανεπιστημιακών τίτλων από ήδη υπηρετούντες αξιωματικούς προέλευσης ΑΣΣΥ, με αποτέλεσμα η βαθμολογική τους εξέλιξη να «παγώνει» στους ήδη φέροντες βαθμούς τους. Η επιλογή αυτή: δεν συνάδει με το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο, δεν ευθυγραμμίζεται με το Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων, δημιουργεί σοβαρές ανισότητες μεταξύ στελεχών με ίδια ή ανώτερα προσόντα, λειτουργεί αποτρεπτικά στην ακαδημαϊκή επιμόρφωση του προσωπικού, και ενδέχεται να παραβιάζει την αρχή της ίσης μεταχείρισης και της αξιοκρατίας της Δημόσιας Διοίκησης. Σύμφωνα με το άρθρο 10 του υπό διαβούλευση κειμένου, καταληκτικός βαθμός για: Αξιωματικούς απευθείας κατάταξης ΑΕΙ: Συνταγματάρχης / Πλοίαρχος / Σμήναρχος. Αξιωματικούς προέλευσης ΑΣΜΥ με πτυχίο ΑΕΙ (μετάταξη): Ταγματάρχης. Την ίδια στιγμή: Ήδη εν ενεργεία αξιωματικοί ΑΣΣΥ, κάτοχοι πτυχίων και μεταπτυχιακών τίτλων ΑΕΙ, μέχρι και διδακτορικών επιπέδου 8, παραμένουν καθηλωμένοι στους βαθμούς Ανθυπολοχαγού – Υπολοχαγού – Λοχαγού, χωρίς ουσιαστική προοπτική εξέλιξης. Επιπλέον, ακόμη και οι διακεκριμένοι αθλητές που αποκτούν την ιδιότητα του εφέδρου εν ενεργεία αξιωματικού, χωρίς να διαθέτουν ακαδημαϊκούς τίτλους, δύνανται να εξελιχθούν μέχρι Αντισυνταγματάρχη, δηλαδή υψηλότερα από πτυχιούχους ή μεταπτυχιακούς ΑΣΣΥ. Η παραπάνω εικόνα αποτελεί χαρακτηριστική περίπτωση αντιφατικής και μη αναλογικής μεταχείρισης προσωπικού με αντικειμενικά υψηλότερα εκπαιδευτικά προσόντα. Η διαφορετική αντιμετώπιση στελεχών με ίδια ή ανώτερα προσόντα αντίκειται: στην άρθ. 4 παρ. 1 του Συντάγματος (ισότητα ενώπιον του νόμου), στην άρθ. 103 παρ. 7 (αξιοκρατία στη δημόσια διοίκηση), στην άρθ. 5Α (δικαίωμα στην εξέλιξη). Η Πολιτεία αναγνωρίζει ρητά τα επίπεδα προσόντων 6, 7 και 8 (πτυχίο, μεταπτυχιακό, διδακτορικό) ως ανώτερα επαγγελματικά και ακαδημαϊκά προσόντα που υποχρεωτικά πρέπει να αξιοποιούνται στη βαθμολογική εξέλιξη. Οι νόμοι 3883/2010 και 2439/1996: αναγνώριζαν την αυξημένη αξία των πτυχιούχων ΑΣΣΥ, παρείχαν δυνατότητα εξέλιξης μέχρι τον βαθμό του Συνταγματάρχη/Πλοιάρχου/Σμήναρχου, ενίσχυαν την ακαδημαϊκή επιμόρφωση των στελεχών. Το νέο πλαίσιο καταργεί πρακτικά όλες αυτές τις προβλέψεις, χωρίς αιτιολόγηση και χωρίς μεταβατική μέριμνα, κάτι που θεωρείται στοιχείο κακής νομοθέτησης. Η μη αναγνώριση των ακαδημαϊκών προσόντων: αποθαρρύνει τη διά βίου μάθηση στα στελέχη, οδηγεί σε απώλεια πολύτιμου επιστημονικού δυναμικού που οι ίδιοι οι αξιωματικοί απέκτησαν με προσωπικό κόπο και κόστος, μειώνει την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα των ΕΔ, δημιουργεί κίνητρα πρόωρης αποχώρησης ή ενασχόλησης με παράλληλες δραστηριότητες εκτός Στρατεύματος, και αποδυναμώνει τη σύνδεση του Στρατεύματος με την ακαδημαϊκή κοινότητα. Οι ΕΔ οφείλουν να επενδύουν στη γνώση, όχι να την απαξιώνουν. Προτείνεται η εισαγωγή ρητής πρόβλεψης στο νομοσχέδιο ως εξής: Προτεινόμενη νέα παράγραφος στο άρθρο 10 (ή στις μεταβατικές διατάξεις): «Οι ήδη εν ενεργεία αξιωματικοί προέλευσης ΑΣΣΥ, κάτοχοι τίτλων σπουδών ανώτατης εκπαίδευσης επιπέδου 6, 7 ή 8 του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων, εξελίσσονται βαθμολογικά κατ’ αντιστοιχία με τους αξιωματικούς προέλευσης απευθείας κατάταξης ΑΕΙ, με καταληκτικό βαθμό τον Συνταγματάρχη (ή Πλοίαρχο/Σμήναρχο αντιστοίχως). Η εφαρμογή της διάταξης αυτής ισχύει αναδρομικά για τους ήδη υπηρετούντες και δεν θίγει δικαιώματα που έχουν αποκτηθεί υπό το προϊσχύον καθεστώς.» Ζητείται: Αναγνώριση των ακαδημαϊκών τίτλων των ήδη υπηρετούντων αξιωματικών ΑΣΣΥ. Διακριτή και αξιοκρατική βαθμολογική εξέλιξη ανάλογη των προσόντων τους. Μεταβατική διάταξη που να διασφαλίζει ότι δεν θα υποστούν δυσμενή μεταχείριση σε σχέση με άλλες κατηγορίες στελεχών. Επαναφορά της πρόβλεψης καταληκτικού βαθμού Συνταγματάρχη/Πλοιάρχου/Σμήναρχου για τους πτυχιούχους ΑΣΣΥ, όπως ίσχυε στους ν. 3883/2010 και 2439/1996. Η αναγνώριση προσόντων δεν αποτελεί προνόμιο, αλλά στοιχειώδη προϋπόθεση αξιοκρατίας και ορθολογικής διοίκησης προσωπικού. Η παράλειψη της σχετικής πρόβλεψης στο νομοσχέδιο δημιουργεί πολλαπλές αδικίες και δυσλειτουργίες, οι οποίες μπορούν εύκολα να θεραπευθούν με μια απλή, σαφή και δίκαιη νομοτεχνική βελτίωση.