Αρχική Χάρτης Μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη Νέα Εποχή (Σταδιοδρομία και εξέλιξη Αξιωματικών, Υπαξιωματικών και Επαγγελματιών Οπλιτών των Ενόπλων Δυνάμεων...ΜΕΡΟΣ Α΄ ΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ (άρθρα 1-3)Σχόλιο του χρήστη Dimitra M | 4 Δεκεμβρίου 2025, 09:32
  • Σχόλιο του χρήστη 'Dimitra M' | 4 Δεκεμβρίου 2025, 09:32

    Το νέο πολυνομοσχέδιο του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας δεν είναι μια απλή διοικητική μεταρρύθμιση· είναι μια βαθιά πολιτική πράξη με σαφές ιδεολογικό αποτύπωμα. Πίσω από τον τίτλο «μετάβαση στη νέα εποχή» κρύβεται μια συνολική αναδιάρθρωση που ενισχύει την κρατική ιεραρχία, σκληραίνει τον έλεγχο πάνω στο ανθρώπινο δυναμικό και μεταφέρει βάρη στις πλάτες των νέων, των στρατευμένων και του στρατιωτικού προσωπικού. Η κυβέρνηση παρουσιάζει το νομοσχέδιο ως «εκσυγχρονισμό», όμως στην ουσία βλέπουμε συγκεντρωτισμό, περιορισμό δικαιωμάτων και αδιαφάνεια στις προαγωγές, στη μοριοδότηση και στη στρατολογία. Οι αλλαγές στο μισθολόγιο και στο βαθμολόγιο δεν λύνουν χρόνιες αδικίες· αντίθετα, δημιουργούν νέες, διευρύνοντας το χάσμα μεταξύ ανώτερων και κατώτερων βαθμών και ανοίγοντας τον δρόμο για ευνοιοκρατία. Η επαναδιαμόρφωση της στρατολογίας — από τις αναβολές μέχρι τα κριτήρια θητείας — γίνεται χωρίς κοινωνικό διάλογο και χωρίς δημοκρατική λογοδοσία. Αντί για ισότητα και δικαιοσύνη, επιλέγεται μια λογική πειθαρχίας και συμμόρφωσης, που αντιμετωπίζει τη νέα γενιά όχι ως πολίτες με δικαιώματα, αλλά ως «πόρο» προς διαχείριση. Παράλληλα, η αναδιοργάνωση της εκπαιδευτικής και διοικητικής δομής των Ενόπλων Δυνάμεων γίνεται με τρόπο που ενισχύει την κάθετη εξουσία και μειώνει τους μηχανισμούς ελέγχου. Όταν η «μεταρρύθμιση» δίνει περισσότερη εξουσία στην κορυφή και λιγότερη προστασία στη βάση, δεν πρόκειται για πρόοδο· πρόκειται για πολιτική επιλογή. Η κοινωνία χρειάζεται ένα σύγχρονο, λειτουργικό και δημοκρατικό σύστημα Άμυνας — αλλά όχι ένα σύστημα που αναβαθμίζει τα όπλα ενώ υποβαθμίζει τους ανθρώπους. Το νομοσχέδιο αυτό δεν αποτελεί βήμα προς τη «νέα εποχή». Αντίθετα, μοιάζει με επιστροφή σε παλιές αντιλήψεις αυστηρής ιεραρχίας και μειωμένης λογοδοσίας, όπου η δύναμη συγκεντρώνεται και οι πολίτες καλούνται απλώς να συμμορφωθούν. Η πραγματική μεταρρύθμιση θα έπρεπε να σημαίνει αξιοκρατία, διαφάνεια, ίσες ευκαιρίες και σεβασμό στα δικαιώματα όλων όσων υπηρετούν. Όχι περισσότερη συγκέντρωση εξουσίας και λιγότερη δημοκρατία.