• Σχόλιο του χρήστη 'Μ Λ' | 4 Δεκεμβρίου 2025, 15:14

    Η πρόσφατη τροποποίηση του Άρθρου 62 του Ν. 5018/2023 μέσω του Άρθρου 285 δεν απλά ρυθμίζει ένα διοικητικό ζήτημα. Αποτελεί μια ριζοσπαστική και επικίνδυνη στροφή που υποβαθμίζει την Εθνοφυλακή, την κάνει πιο αδύναμη και αντιδημοκρατική, και εκθέτει τη χώρα σε κίνδυνους. 1. Κεντρικοποίηση & Στρατιωτικοποίηση: Η σκιά του παρελθόντος Η προσθήκη ότι οι Μονάδες Εθνοφυλακής «παρακολουθούνται» άμεσα από τη Διεύθυνση Εφεδρείας και Εθνοφυλακής του Γενικού Επιτελείου Στρατού (ΓΕΣ) δεν είναι απλή «παρακολούθηση». Πρόκειται για πλήρη στρατιωτικοποίηση και απομάκρυνση από την αρχική ιδέα μιας θεσμικά αυτόνομης δομής, με έντονο τοπικό και κοινοτικό χαρακτήρα. Η Εθνοφυλακή μετατρέπεται de facto σε μια επέκταση του ενεργού στρατεύματος, χάνοντας το ιδιαίτερο προφίλ και την εγγύτητά της με τις τοπικές κοινωνίες. Είναι ένα βήμα που θυμίζει επιφυλακτικές λογικές του παρελθόντος, όπου κάθε κράτος ασφαλείας βρισκόταν υπό την άμεση σκέπη του στρατού. 2. Κατάργηση Κρίσιμων Πηγών Προσωπικού: Η στρατηγική τυφλότητα Η κατάργηση των παραγράφων β) και γ) της προηγούμενης διάταξης (οι οποίες πιθανώς προέβλεπαν στέλεχος από αποστρατευμένους των Ενόπλων Δυνάμεων και ειδικούς τεχνικούς) είναι στρατηγική τυφλότητα. Αποκόπτουμε την πρόσβαση σε βeterans με πρόσφατη πολεμική εμπειρία, εξειδικευμένο τεχνικό προσωπικό και άτομα που μόλις άφησαν την υπηρεσία και διαθέτουν αιχμηρές γνώσεις. Αντί να αξιοποιούμε αυτό το πολύτιμο ανθρώπινο δυναμικό, το απορρίπτουμε. Ποιος θα εκπαιδεύσει, θα οδηγήσει και θα διατηρήσει εξειδικευμένο υλικό; Μόνο το ενεργό προσωπικό και οι πολύ μεγαλύτερης ηλικίας πρώην έφεδροι; 3. Ηλικιακή Ανισορροπία & Αμφισβητούμενη Ετοιμότητα Η αύξηση της κατώτατης ηλικίας εντάξης πρώην εφέδρων από 45 στα 55 χρόνια είναι το πιο προβληματικό σημείο. Η Εθνοφυλακή κινδυνεύει να μετατραπεί σε σώμα συνταξιούχων. Παρόλο που η εμπειρία είναι σημαντική, η φυσική κατάσταση, η αντοχή και η ικανότητα για απαιτητικές επιχειρήσεις σε δύσκολο έδαφος μειώνονται σημαντικά μετά τα 55. Δημιουργούμε μια δύναμη που, σε επίπεδο ατομικής φυσικής ετοιμότητας, μπορεί να είναι ανεπαρκής για πραγματικές κρίσεις. Αυτό δεν είναι σεβασμός στη γηρατειά, είναι παράλογη παραμελότητα των βασικών απαιτήσεων μιας ορθά λειτουργούσας δύναμης ασφαλείας. 4. Τοπική Ενσωμάτωση ή Απλή Συμπλήρωση Θέσεων; Η αλλαγή στην περ. δ) (διαγραφή των προϋποθέσεων μη-επάρκειας άλλων πηγών) αποκαλύπτει την πραγματική πρόθεση: Η χρήση προσωπικού από την «πλεονάζουσα εφεδρεία» άλλων Κλάδων δεν είναι πλέον έκτακτη λύση, αλλά βασικό μοχλό. Αυτό σημαίνει ότι θα «γεμίζουμε» θέσεις στην Εθνοφυλακή με ναυτικούς και αεροπόρους, χωρίς καν να εξασφαλίζεται ότι έχουν την κατάλληλη εκπαίδευση πεζικού ή τη βαθιά γνώση του τοπικού εδάφους. Η προϋπόθεση κατοικίας μέσα σε 150 χλμ. είναι γεωγραφική, όχι ενδοοικείωσης. Μια πραγματική τοπική δύναμη χτίζεται με ανθρώπους που ζουν, εργάζονται και γνωρίζουν τον τόπο τους για χρόνια, όχι με στρατιώτες που τυχαίνει να μένουν σε μια ακτίνα. 5. Εξουσιοδότηση με Προεδρικό Διάταγμα: Η απουσία διαφάνειας Η νέα παρ. 23 του Άρθρου 95 παραδίδει κρίσιμα ζητήματα – όπως ο αναγνωρισμός της υπηρεσίας ως στρατιωτική – σε ένα Προεδρικό Διάταγμα. Αυτό σημαίνει ότι το Κοινοβούλιο αποστρατεύεται από τη λήψη μιας θεμελιώδους απόφασης. Δεν θα υπάρξει δημόσια διαβούλευση, ούτε συζήτηση στην Βουλή, ούτε τροπολογίες. Το κρίσιμο για τους εθελοντές ζήτημα της αναγνώρισης της θητείας τους θα ρυθμιστεί «εκ των υστέρων» και με διαδικασία που στερείται διαφάνειας και κοινοβουλευτικού ελέγχου. Είναι μια κλασική τακτική για να αποφευχθεί η δημοσιοποίηση και η κριτική. Συμπέρασμα: Ο Άρθρος 285 δεν βελτιώνει την Εθνοφυλακή. Τη μετατρέπει. Από έναν θεσμό που θα μπορούσε να βασίζεται σε νέους, δυναμικούς αποστρατευμένους και ειδικευμένα τοπικά στελέχη, τη μετατρέπει σε μια αποκεντρωμένη, ηλικιωμένη επέκταση του τακτικού στρατεύματος, γεμάτη με προσωπικό από άλλους κλάδους και υπό την άμεση διοίκηση του ΓΕΣ. Αυτή η τροποποίηση μειώνει την ποιότητα, αμφισβητεί την αποτελεσματικότητα και υποσκάπτει τον αρχικό της σκοπό. Αντιτίθεμαι κατηγορηματικά, γιατί βλέπω ένα μέτρο που εξυπηρετεί γραφειοκρατικές και ελεγχιστικές λογικές, και όχι την πραγματική ενίσχυση της εθνικής μας άμυνας και της κοινωνικής συνοχής.