Αρχική Χάρτης Μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη Νέα Εποχή (Σταδιοδρομία και εξέλιξη Αξιωματικών, Υπαξιωματικών και Επαγγελματιών Οπλιτών των Ενόπλων Δυνάμεων...ΜΕΡΟΣ ΣΤ΄ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΚΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ (άρθρα 72-91)Σχόλιο του χρήστη Αντώνης | 4 Δεκεμβρίου 2025, 19:02
  • Σχόλιο του χρήστη 'Αντώνης' | 4 Δεκεμβρίου 2025, 19:02

    Η προτεινόμενη ρύθμιση δημιουργεί μια σαφώς άνιση και αδικαιολόγητη μεταχείριση ανάμεσα στις μισθολογικές κατηγορίες Α’, Β’ και Γ’. Η διαφοροποίηση αυτή δεν στηρίζεται σε λειτουργικά, επιχειρησιακά ή δημοσιονομικά κριτήρια και προσκρούει ευθέως στην αρχή της ίσης αμοιβής για ίση εργασία εντός του στρατιωτικού προσωπικού.Παρά το γεγονός ότι η Κατηγορία Α’ λαμβάνει ουσιαστικές και πραγματικές αυξήσεις, οι κατηγορίες Β’ και Γ’ –δηλαδή ο βασικός κορμός τεχνικών, υπαξιωματικών και στελεχών πρώτης γραμμής– οδηγούνται σε έμμεσες αλλά ουσιαστικές μειώσεις αποδοχών. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της τεχνητής διόγκωσης της «προσωπικής διαφοράς», ενός μηχανισμού που δεν αυξάνει τον βασικό μισθό, δεν προσμετράται στις συντάξιμες αποδοχές, εξαφανίζεται σε κάθε μισθολογική προαγωγή και τελικά λειτουργεί ως μέσο απόκρυψης περικοπών.Στην πράξη, οι κατηγορίες Β’ και Γ’ καταλήγουν με χαμηλότερο βασικό μισθό από τον σημερινό, γεγονός που δημιουργεί προϋποθέσεις για μελλοντικές οριζόντιες μειώσεις και υπονομεύει σοβαρά το σταδιοδρομικό τους μέλλον. Η επιλεκτική ενίσχυση μόνο της Κατηγορίας Α’ διαμορφώνει ένα νέο, βαθύ μισθολογικό χάσμα το οποίο δεν αντανακλά την πραγματική επιχειρησιακή συμβολή των στελεχών ούτε την καθημερινή λειτουργική πραγματικότητα των Ενόπλων Δυνάμεων. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο τεχνικός και επιχειρησιακός κορμός –οι κατηγορίες Β’ και Γ’– φέρει το μεγαλύτερο μέρος του έργου συντήρησης, λειτουργίας και ετοιμότητας.Η επιλογή αυτή δεν είναι αποσπασματική ούτε ουδέτερη. Εντάσσεται σε μια ευρύτερη λογική «διοίκησης μέσω συστημάτων» και τεχνοκρατικής αναδιάρθρωσης, η οποία συνδέεται με διεθνείς κατευθύνσεις δημόσιας διοίκησης (Agenda 2030, ψηφιακός μετασχηματισμός, διοικητική αναδιάρθρωση). Στο πλαίσιο αυτό, τα στελέχη των κατηγοριών Β’ και Γ’ φαίνεται να αντιμετωπίζονται πρωτίστως ως «κόστος προς εξορθολογισμό» παρά ως αναπόσπαστο επιχειρησιακό κεφάλαιο. Η φιλοσοφία αυτή έχει ήδη διαφανεί σε δημόσιες τοποθετήσεις περί «λιγότερου προσωπικού και περισσότερων συστημάτων» ή περί «κάλυψης επιχειρησιακών αναγκών μέσω drones και αυτόνομων μέσων».Ωστόσο, μια τέτοια αντίληψη είναι στρατηγικά λανθασμένη και δυνητικά επικίνδυνη. Κανένα σύστημα δεν δύναται να λειτουργήσει χωρίς κατάλληλα εκπαιδευμένο προσωπικό, καμία πλατφόρμα δεν συντηρείται χωρίς τεχνική εξειδίκευση και καμία επιχειρησιακή ετοιμότητα δεν μπορεί να διατηρηθεί χωρίς τον κορμό των Υπαξιωματικών και των τεχνικών ειδικοτήτων. Αντί να ενισχυθούν, οι κατηγορίες αυτές τιμωρούνται οικονομικά, με αποτέλεσμα να διακυβεύεται μακροπρόθεσμα η επάνδρωση, το ηθικό, η τεχνική επάρκεια και η προσέλκυση νέου προσωπικού.Για τον λόγο αυτό απαιτείται ουσιαστική επαναδιαπραγμάτευση του μισθολογικού σχήματος, με στόχο την εξίσωση του πραγματικού μισθολογικού οφέλους μεταξύ όλων των κατηγοριών και την κατάργηση της «προσωπικής διαφοράς» ως μηχανισμού συγκάλυψης μειώσεων.Οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν μπορούν να λειτουργήσουν αποτελεσματικά με προσωπικό που υφίσταται συστηματική οικονομική υποβάθμιση. Η διασφάλιση αξιοπρεπών, δίκαιων και ομοιόμορφων μισθολογικών προοπτικών αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για τη βιώσιμη λειτουργία και την επιχειρησιακή ετοιμότητα του στρατιωτικού οργανισμού