Υπουργείο Εθνικής Άμυνας

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Γιάννης' | 4 Δεκεμβρίου 2025, 22:04

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Είμαι Αξιωματικός της Π.Α. εξ ΑΣΣΥ και εντός ολίγων γραμμών θα προσπαθήσω με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη σαφήνεια και αντικειμενικότητα να παραθέσω τόσο κάποια δεδομένα που υφίστανται και ισχύουν στους κόλπους της Π.Α. στην οποία υπηρετώ, όσο και ορισμένες προτάσεις – εισηγήσεις επί του παρόντος νομοσχεδίου. Στα 25 χρόνια παρουσίας μου στους κόλπους της Π.Α. είχαν ή εξακολουθούν να έχουν υπόσταση ως δεδομένα τα παρακάτω : 1. Τα προερχόμενα εξ ΑΣΣΥ στελέχη της Π.Α. εντάχθηκαν στις αντίστοιχες σχολές τους (ΣΤΥΑ – ΣΥΔ) σύμφωνα με συγκεκριμένο και σαφώς καθορισμένο νομικό πλαίσιο (2439/1996), εντός του οποίου περιγράφονταν αναλυτικά εκτός των άλλων, και η σταδιοδρομική εξέλιξη των υποψηφίων. Το νομικό αυτό πλαίσιο δυστυχώς η Ελληνική Πολιτεία αθέτησε μονομερώς έναντι όλων των στελεχών εξ ΑΣΣΥ διακλαδικά, με την αντικατάσταση του 2439/1996 και την αναδρομικότητα του 3883/2010. 2. Επιπροσθέτως όλα αυτά τα χρόνια παρατηρούνταν το εξής παράδοξο στελέχη, προερχόμενα εξ ΑΣΣΥ ή ακόμα και μονιμοποιηθέντες εθελοντές/εθελόντριες είχαν καταληκτικό βαθμό αυτό του Σμηνάρχου και σε ορισμένες μεμονωμένες περιπτώσεις ακόμα και του Ταξίαρχου, ενώ παράλληλα ένα μεγάλο μέρος στελεχών προερχόμενα εξ ΑΣΕΙ είχαν/ουν ομοίως κι αυτά καταληκτικό βαθμό αυτόν του Σμηνάρχου. 3. Επίσης κάτι που διαπίστωσα στα 25 αυτά χρόνια της επαγγελματικής μου πορείας είναι το γεγονός πως με εξαίρεση συγκεκριμένες ειδικότητες όπως των Ιπτάμενων, των Υγειονομικών και των Σωμάτων γενικότερα, οι βαθμοί στους οποίους το προσωπικό καλείται να προσφέρει επί του έργου στην πράξη, στην «πρώτη γραμμή», αντιστοιχούν με αυτόν του Σμηναγού και των κατωτέρων του, ενώ μετά το βαθμό του Επισμηναγού το στέλεχος απομακρύνεται από το πρακτικό έργο της Π.Α. αναλαμβάνοντας συνήθως επιτελικά καθήκοντα. 4. Η βαθμολογική προαγωγή ενός στελέχους, δεν συνεπάγεται και αντίστοιχη προαγωγή καθηκόντων και ευθύνης. 5. Σύμφωνα με το ισχύον νομικό καθεστώς που διέπει την οργάνωση και λειτουργία της Π.Α. παρατηρούνται: α. Μια χρόνια συσσώρευση ανώτερων Αξιωματικών όλων των προελεύσεων με αποτέλεσμα την δυσλειτουργία της. β. Τα κριτήρια προαγωγής των στελεχών δεν αντιστοιχούν στις πραγματικές τους ικανότητες σύμφωνα με τις εκάστοτε ανάγκες της Π.Α. Λαμβάνοντας υπ’ όψιν τα παραπάνω σε μια προσπάθεια βελτίωσης και προώθησης της Π.Α. προς το μέλλον εισηγούμαι τα παρακάτω: 1. Αναφορικά με τους Αξιωματικούς εξ ΑΣΕΙ, φτάνοντας στον βαθμό του Επισμηναγού να διαχωρίζονται σε δύο διακριτές κατηγορίες με διαφορετική σταδιοδρομική εξέλιξη ως ακολούθως: α) Σε αυτούς οι οποίοι επιθυμούν να κάνουν καριέρα και β) Σε αυτούς οι οποίοι δεν επιθυμούν . Οι Αξιωματικοί της δεύτερης κατηγορίας να λαμβάνουν καταληκτικά τον βαθμό του Επισμηναγού, ενώ οι πρώτοι να αξιολογούνται με αυστηρά κριτήρια και ανάλογα να προάγονται προκειμένου να καλύψουν κενές οργανικές θέσεις ως την κορυφή της Ηγεσίας της Π.Α. 2. Όλοι οι Αξιωματικοί εξ ΑΣΣΥ να προάγονται μέχρι και τον βαθμό του Σμηναγού λαμβάνοντας στο τέλος αποστρατευτικό βαθμό αυτόν του Επισμηναγού. Είναι εξαιρετικά κρίσιμο τα στελέχη προερχόμενα εξ ΑΣΣΥ να προάγονται στην κατηγορία των Αξιωματικών καθώς στη διάρκεια της σταδιοδρομίας τους στο πέρασμα των ετών αποκτούν υψηλού γνωστικού επιπέδου δεξιότητες και πολυετή εμπειρία ώστε να καθηλώνονται δια βίου στην κατηγορία των Υπαξιωματικών. Δεν πρέπει να παραλείπεται το γεγονός πως οι εν λόγω Αξιωματικοί αποτελούν τον συνδετικό κρίκο της Διοίκησης με τους χαμηλόβαθμους αλλά ικανότατους εκτελεστές του πρακτικού έργου της Π.Α., διαθέτοντας τα απαραίτητα σε κάθε περίπτωση προσόντα τόσο για την αρωγή στους διοικούντες όσο και για την καθοδήγηση των νεότερων ιεραρχικά εκτελεστών των εκάστοτε χειρονακτικών εργασιών. 3. Τα στελέχη προερχόμενα από τον θεσμό των ΕΠΟΠ να προάγονται μέχρι και τον βαθμό του Αρχισμηνία και στο τέλος της επαγγελματικής τους πορείας να αποστρατεύονται ως Ανθυπασπιστές. 4. Ικανή και αναγκαία συνθήκη εισαγωγής ενός στελέχους της Π.Α. στις τάξεις των Αξιωματικών να αποτελεί αποκλειστικά η επιτυχής αποφοίτησή του από ΑΣΕΙ ή ΑΣΣΥ καταργώντας ανάλογες δυνατότητες μέσω διαγωνισμών, προκηρύξεων, τιμητικών διακρίσεων κ.α. 5. Οι κατά καιρούς μετατάξεις που ενδεχομένως θα απαιτούνται για κάλυψη αναγκών της Π.Α. να υλοποιούνται μόνο από στρατιωτικό προσωπικό εξ ΑΣΣΥ και πάντοτε με την αυστηρή προϋπόθεση παρουσίας των απαιτούμενων προσόντων από το υποψήφιο προς μετάταξη προσωπικό. Στρατιωτικό προσωπικό ΕΠΟΠ καθώς και πολίτες να αποκλείονται από τη διαδικασία των μετατάξεων καθώς πρακτικά δεν διαθέτουν την Στρατιωτική εκπαίδευση και πειθαρχία που παρέχουν για συνεχόμενα έτη οι Στρατιωτικές σχολές ΑΣΕΙ – ΑΣΣΥ στα μέλη τους. 6. Οι προαγωγές στελεχών εξ ΑΣΣΥ στις τάξεις των Αξιωματικών να συνδέονται με την απόδοση – αξιολόγηση – βαθμολογία και τις ευθύνες που απορρέουν από τη Θέση Εργασίας του. 7. Στο μισθολογικό και κατ’ επέκταση στο συνταξιοδοτικό ζήτημα, οι οικονομικές απολαβές να καθορίζονται από τα εξής κριτήρια: α) Έτη υπηρεσίας β) Θέση ευθύνης (με μορφή επιδόματος) γ) Φέροντα βαθμό με βασικότερο κριτήριο τα έτη υπηρεσίας έτσι ώστε μεταξύ των στελεχών οι διαφορές στις οικονομικές απολαβές να μην είναι χαοτικές. Ολοκληρώνω εκφράζοντας μια προσωπική άποψη που σχετίζεται με την αξία και τη σπουδαιότητα της Αξιολόγησης των στελεχών. Η Αξιολόγηση λοιπόν ενός στελέχους στα κύρια καθήκοντα τα οποία του έχουν ανατεθεί θα πρέπει να είναι αυστηρή, σαφής με καθορισμένα κριτήρια, αμερόληπτη και διαρκής στην πορεία της σταδιοδρομικής του εξέλιξης. Με δεδομένο βέβαια πως τυχόν ανεπάρκεια ενός ανώτατου Αξιωματικού θα επιφέρει ασφαλώς βαρύτερο πλήγμα στην οργάνωση, τη λειτουργία και την απόδοση του εκάστοτε συνόλου σε σχέση με έναν κατώτερο Αξιωματικό καθίσταται σαφές και ξεκάθαρο πως η αξία και η βαρύτητα της Αξιολόγησης στελεχών θα πρέπει να είναι ανάλογη των καθηκόντων και του βαθμού του αξιολογούμενου.