Αρχική Χάρτης Μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη Νέα Εποχή (Σταδιοδρομία και εξέλιξη Αξιωματικών, Υπαξιωματικών και Επαγγελματιών Οπλιτών των Ενόπλων Δυνάμεων...ΜΕΡΟΣ Α΄ ΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ (άρθρα 1-3)Σχόλιο του χρήστη ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΞΚΟΣ ΑΣΣΥ (ΣΜΥΝ) | 4 Δεκεμβρίου 2025, 23:51
  • Σχόλιο του χρήστη 'ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΞΚΟΣ ΑΣΣΥ (ΣΜΥΝ)' | 4 Δεκεμβρίου 2025, 23:51

    Ως αξιωματικός προελεύσεως ΣΜΥΝ, πτυχιούχος ΑΕΙ με διεθνείς πιστοποιήσεις και υψηλές αξιολογήσεις σε όλη τη διάρκεια της υπηρεσίας μου, θεωρώ υποχρέωσή μου να τοποθετηθώ με σαφήνεια για τις προτεινόμενες ρυθμίσεις του νομοσχεδίου που αφορούν το καθεστώς και την εξέλιξη των στελεχών προελεύσεως ΑΣΣΥ. Οι αλλαγές που προωθούνται δεν αποτελούν βήμα προόδου, αλλά επαναφορά σε ξεπερασμένες λογικές, οι οποίες αντιβαίνουν στις σύγχρονες ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων και στα διεθνή επιχειρησιακά πρότυπα. 1. Ρόλος και αξία του θεσμού των ΑΣΣΥ Οι ΑΣΣΥ αποτελούν διαχρονικά έναν από τους βασικότερους πυλώνες στελέχωσης των Ενόπλων Δυνάμεων, ιδιαίτερα σε θέσεις υψηλής τεχνικής ευθύνης και επιχειρησιακής σημασίας. Στη λειτουργική πραγματικότητα των ΕΔ, οι απόφοιτοι ΑΣΣΥ δεν εκτελούν απλώς υποστηρικτικό έργο, αλλά συχνά αναλαμβάνουν ευθύνες κρίσιμες για την καθημερινή επιχειρησιακή ετοιμότητα, τη συντήρηση, την ασφάλεια, την εκπαίδευση νέων στελεχών και τη συνοχή των μονάδων. Η μονοδιάστατη αντιμετώπιση του θεσμού ως «κατώτερου» υποβαθμίζει τη συμβολή χιλιάδων στελεχών που, επί δεκαετίες, αποτελούν την κινητήρια δύναμη των ΕΔ. Αντί μια σύγχρονη μεταρρύθμιση να αναβαθμίζει τον θεσμό, τον εξειδικεύει και τον προσαρμόζει στις απαιτήσεις της τεχνολογικής εποχής, το προτεινόμενο πλαίσιο ουσιαστικά τον περιθωριοποιεί. 2. Θεσμοθέτηση στασιμότητας – συνταγή αποδόμησης Η εισαγωγή «οροφών» στην εξέλιξη και η θεσμοθέτηση στασιμότητας σε βαθμούς που παραδοσιακά αποτελούσαν ενδιάμεσους και όχι τελικούς σταθμούς, δημιουργεί μια πραγματικότητα τεχνητής παρεμπόδισης της εξέλιξης. Αυτό δεν αποτελεί απλή υπηρεσιακή αλλαγή, αλλά μορφή έμμεσης καθαίρεσης βαθμού, που νομιμοποιείται όχι λόγω ανεπάρκειας στελέχους, αλλά εξαιτίας προέλευσης. Η στασιμότητα: μειώνει την επιχειρησιακή διάθεση, φθείρει το ηθικό, αποθαρρύνει τη συνεχή εκπαίδευση, και οδηγεί στην απώλεια έμπειρων στελεχών μέσω πρόωρης αποχώρησης. Σε έναν οργανισμό που επενδύει δεκαετίες στην εκπαίδευση στελεχών, μια τέτοια λογική αποτελεί ενδημική αυτοϋπονόμευση. 3. Ακαδημαϊκά προσόντα και Αριστεία Επιπλέον, δεν αναγνωρίζεται επαρκώς ότι σημαντικός αριθμός αξιωματικών προέλευσης ΑΣΣΥ έχει ολοκληρώσει πανεπιστημιακές σπουδές (ΑΕΙ), συχνά σε γνωστικά αντικείμενα ιδιαίτερα απαιτητικά και υψηλής συνάφειας με τις ανάγκες των ΕΔ. Δεν είναι λογικό ούτε δίκαιο αξιωματικοί με τίτλους ΑΕΙ ισάξιους ή και ανώτερους από τα ΑΣΕΙ, με αποδεδειγμένη εμπειρία, να αντιμετωπίζονται ως στελέχη μειωμένων δυνατοτήτων εξέλιξης. Στις σύγχρονες δυτικές ένοπλες δυνάμεις, η απόκτηση ακαδημαϊκών τίτλων, η εξειδίκευση και η επιμόρφωση αποτελούν βασικά κριτήρια για: αξιολόγηση, προαγωγή, ανάθεση ηγετικών καθηκόντων. Το ισχύον μέχρι σήμερα σύστημα σταδιοδρομίας στις ΕΔ, παρότι όχι τέλειο, επέτρεπε την ενσωμάτωση και επιβράβευση προσόντων, τόσο μέσω βαθμολογικής εξέλιξης όσο και μέσω υπηρεσιακής τοποθέτησης. Αντί να ενισχυθεί αυτή η κατεύθυνση, το νομοθέτημα την αναστέλλει. 4. Διεθνή πρότυπα – Ενιαία επαγγελματική ανέλιξη Σε όλες τις σύγχρονες αμυντικές δομές, από τις ΗΠΑ έως τα συστήματα της Ευρώπης, η προέλευση δεν αποτελεί εμπόδιο. Ο επαγγελματικός δρόμος δεν κρίνεται από τον τρόπο εισόδου στην καριέρα, αλλά από: προσόντα, επιδόσεις, εμπειρία, και παρακίνηση. Το προτεινόμενο νομοθέτημα δεν εκσυγχρονίζει· αντιθέτως, θεσμοθετεί ταξικούς αποκλεισμούς σε ένα επάγγελμα όπου η αριστεία θα έπρεπε να αποτελεί κριτήριο, όχι η προέλευση. 5. Εμπιστοσύνη και ηθικό Ήδη, η συζήτηση και μόνο των αλλαγών έχει προκαλέσει βαθιά διάρρηξη εμπιστοσύνης μεταξύ διοίκησης και διοικουμένων. Όταν το προσωπικό αισθάνεται ότι η Πολιτεία δεν αναγνωρίζει τον κόπο και την αριστεία του, δημιουργείται συναισθηματική και λειτουργική αποξένωση που οδηγεί: σε μείωση αποδοτικότητας, σε αποστροφή προς την υπηρεσιακή ευθύνη, και σε φυγή στελεχών προς την αγορά εργασίας. Καμία οργάνωση άμυνας δεν μπορεί να αντέξει τέτοιο ρήγμα. 6. Οικονομική διάσταση – Όχι ζήτημα συμφέροντος, αλλά δικαιοσύνης Δεν αντιμετωπίζω το ζήτημα ως οικονομικό διακύβευμα. Ωστόσο, ακόμη και υπό αυτό το πρίσμα, οι προτεινόμενες ρυθμίσεις συνεπάγονται: μειωμένη μισθολογική εξέλιξη, χαμηλότερη συνταξιοδοτική βάση, περιορισμό επιδομάτων, και συρρίκνωση προοπτικής. Πρόκειται για συστημική υποτίμηση, όχι για εξορθολογισμό πόρων. 7. Επιχειρησιακή λογική Σε ένα περιβάλλον ασφαλείας όπου: οι απειλές είναι πολυσύνθετες, η τεχνολογία απαιτεί υψηλή εξειδίκευση, και οι κρίσεις αντιμετωπίζονται με διακλαδικά πρότυπα, δεν είναι λογικό να μειώνεται η αξία και η εξέλιξη στελεχών που έχουν: τεχνική επάρκεια, επιχειρησιακή εμπειρία, και ακαδημαϊκά προσόντα. Αυτό δεν εκσυγχρονίζει. Αποδυναμώνει. 8. Τι χρειάζεται Δεν απαιτείται απλώς διατήρηση του υφιστάμενου πλαισίου· απαιτείται ενίσχυση: αναγνώριση ακαδημαϊκών προσόντων, ενσωμάτωση διεθνών προτύπων εξέλιξης, διαφανής αξιολόγηση, ανοικτή ανέλιξη βάσει αξίας, όχι καταγωγής. Η επένδυση σε ανθρώπινο δυναμικό δεν είναι κόστος· είναι παραγωγός ισχύος. 9. Συμπέρασμα Το προτεινόμενο νομοθέτημα δεν αποτελεί μεταρρύθμιση. Αποτελεί θεσμοθέτηση ανισότητας. Δεν προωθεί την αριστεία. Την τιμωρεί. Δεν εκσυγχρονίζει. Αναπαράγει το παρελθόν. Ζητώ την απόσυρση των επίμαχων διατάξεων και τη διαμόρφωση ενός νέου, δίκαιου, αξιοκρατικού και διεθνώς εναρμονισμένου πλαισίου, που θα ενισχύει την επιχειρησιακή ικανότητα των Ενόπλων Δυνάμεων και θα αναγνωρίζει την πραγματική αξία των ανθρώπων που τις υπηρετούν.