Αρχική Χάρτης Μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη Νέα Εποχή (Σταδιοδρομία και εξέλιξη Αξιωματικών, Υπαξιωματικών και Επαγγελματιών Οπλιτών των Ενόπλων Δυνάμεων...ΜΕΡΟΣ ΙΕ΄ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑΣχόλιο του χρήστη ΑΝΤΩΝΗΣ ΤΡΙΤΣΗΣ | 5 Δεκεμβρίου 2025, 00:51
  • Σχόλιο του χρήστη 'ΑΝΤΩΝΗΣ ΤΡΙΤΣΗΣ' | 5 Δεκεμβρίου 2025, 00:51

    ΕΠΙΣΗΜΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΠΡΟΣ ΤΗ ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Θέμα: Τεχνική και νομική αξιολόγηση του Σχεδίου Νόμου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας σχετικά με την υπηρεσιακή εξέλιξη του στρατιωτικού προσωπικού Αξιότιμες κυρίες και κύριοι Βουλευτές, Με την παρούσα αναφορά υποβάλλεται αναλυτική τεχνική και νομική αποτίμηση του Σχεδίου Νόμου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, η οποία στηρίζεται στις αρχές της ισότητας, της αναλογικότητας, της συνέχειας της διοίκησης, της προστασίας θεμελιωμένων προσδοκιών και στη σχετική νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας. Η αξιολόγηση αναδεικνύει σοβαρές θεσμικές και νομικές αδυναμίες που καθιστούν την προτεινόμενη ρύθμιση μη ώριμη προς ψήφιση. 1. Έλλειψη τεκμηρίωσης κατά τη διαδικασία διαβούλευσης – Θεσμικό κενό Το Σχέδιο Νόμου τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση χωρίς: αιτιολογική έκθεση, ανάλυση επιπτώσεων, επιχειρησιακή αξιολόγηση, επεξηγηματικά στοιχεία ή δεδομένα. Η απουσία τεκμηρίωσης συνιστά σοβαρό θεσμικό έλλειμμα, καθώς καθιστά αδύνατη την ουσιαστική αξιολόγηση του περιεχομένου από τα στελέχη και τους κοινωνικούς φορείς. Παρά το ότι το Σύνταγμα (άρθρο 74) επιβάλλει αιτιολογική έκθεση κατά την κατάθεση του νομοσχεδίου, η διαβούλευση χωρίς τεχνικά στοιχεία δεν ανταποκρίνεται στις αρχές της καλής νομοθέτησης. 2. Παραβίαση της αρχής της ισότητας (Άρθρο 4 Συντάγματος) Στελέχη της ίδιας προέλευσης (ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ), με αντίστοιχη εκπαίδευση και κοινά υπηρεσιακά καθήκοντα, οδηγούνται σε διαφορετικούς καταληκτικούς βαθμούς χωρίς αντικειμενική αιτιολόγηση. Η πάγια νομολογία του ΣτΕ (1917/1998, 2287/2015, 2193/2016) επιβάλλει ότι οποιαδήποτε διαφοροποίηση μεταξύ ομοειδών κατηγοριών: πρέπει να ερείδεται σε αντικειμενικά κριτήρια και πρέπει να εξυπηρετεί αποδεδειγμένο λόγο δημοσίου συμφέροντος. Τέτοια τεκμηρίωση δεν παρέχεται. 3. Δυσμενής μεταβολή υπηρεσιακής κατάστασης και ανατροπή θεμελιωμένων προσδοκιών Το Σχέδιο Νόμου ανατρέπει υπηρεσιακές προσδοκίες που έχουν δημιουργηθεί επί σειρά ετών, παραβιάζοντας τη νομολογία του ΣτΕ (Ολ. 668/2012, 3030/2011, 2770/2012), κατά την οποία: «Οι θεμελιωμένες υπηρεσιακές προσδοκίες τυγχάνουν προστασίας και δεν ανατρέπονται αυθαίρετα.» Ανατρέπονται: προοπτικές προαγωγής, διαδρομές καριέρας, καταληκτικοί βαθμοί, υπηρεσιακά δικαιώματα που η ίδια η Πολιτεία δημιούργησε και ενίσχυσε. Δεν παρέχονται ειδικοί λόγοι δημοσίου συμφέροντος που να δικαιολογούν αυτή τη μεταβολή. 4. Αναδρομικός αποκλεισμός χιλιάδων στελεχών από ώριμες ή άμεσα θεμελιούμενες προαγωγές Χιλιάδες στελέχη έχουν ήδη συμπληρώσει ή πρόκειται να συμπληρώσουν σύντομα: τον απαιτούμενο χρόνο υπηρεσίας, τα τυπικά προσόντα, τις υπηρεσιακές αξιολογήσεις, τα κριτήρια προαγωγής. Το Σχέδιο Νόμου οδηγεί σε αναδρομικό αποκλεισμό τους από βαθμολογική εξέλιξη, παρότι οι προϋποθέσεις έχουν ωριμάσει. Η νομολογία του ΣτΕ ορίζει ότι: «Η διοίκηση δεν δύναται να μεταβάλλει δυσμενώς υπηρεσιακές καταστάσεις που έχουν ήδη ωριμάσει ή τελούν σε άμεση θεμελίωση.» Η απουσία μεταβατικών διατάξεων παραβιάζει την ασφάλεια δικαίου και τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη. 5. Ζήτημα αναδρομικότητας – Άρθρο 77 Συντάγματος Οι δυσμενείς μεταβολές σε υπηρεσιακές σχέσεις δεν μπορούν να έχουν αναδρομική ισχύ χωρίς ειδική, ρητή πρόβλεψη. Η νομολογία (ΣτΕ 1501/2014, 1682/2012) επιβεβαιώνει ότι οι μη τεκμηριωμένες αναδρομικές επιβαρύνσεις είναι ανίσχυρες. Οι μέχρι σήμερα καταληκτικοί βαθμοί και δικαιώματα εξέλιξης εξακολουθούν να δεσμεύουν τη Διοίκηση. 6. Αντίθεση στη νομολογία για τα αντικειμενικά κριτήρια κρίσεων και προαγωγών Η απόφαση ΔΕφΑθ 1578/2021 ορίζει ότι: οι κρίσεις και προαγωγές πρέπει να στηρίζονται σε αντικειμενικά και διαφανή κριτήρια, οι μη τεκμηριωμένες ταξινομήσεις κατηγοριών προσωπικού είναι μη νόμιμες. Το Σχέδιο Νόμου εισάγει αδικαιολόγητες διαφοροποιήσεις μεταξύ στελεχών χωρίς αντικειμενική βάση. 7. Παραβίαση της συνέχειας της διοίκησης Η κατάργηση ρυθμίσεων του ν. 5018/2023, μόλις δύο έτη μετά την ψήφισή του, χωρίς ειδική τεκμηρίωση, θίγει την αρχή της συνέχειας της διοίκησης (ΣτΕ 3226/2004, 460/2013) και υπονομεύει τη σταθερότητα των υπηρεσιακών δομών των Ενόπλων Δυνάμεων. 8. Έλλειψη μελέτης επιπτώσεων – Παραβίαση αρχών καλής νομοθέτησης Δεν υπάρχει: επιχειρησιακή τεκμηρίωση, δημοσιονομική ανάλυση, SWOT analysis, εκτίμηση επιπτώσεων στη λειτουργία και συνοχή των Ενόπλων Δυνάμεων. Η ελλιπής τεκμηρίωση παραβιάζει την πάγια νομολογία περί επαρκούς αιτιολόγησης των διοικητικών και νομοθετικών πράξεων (ΣτΕ 1150/2018, 1113/2020, 3470/2014). Συμπέρασμα – Θεσμική Παράκληση προς τη Βουλή των Ελλήνων Με βάση τα ανωτέρω, το Σχέδιο Νόμου: στερείται τεκμηρίωσης, αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές, παραβιάζει πάγια νομολογία του ΣτΕ, ανατρέπει θεμελιωμένες υπηρεσιακές προσδοκίες, εισάγει αναδρομικότητα χωρίς μεταβατικές διατάξεις, δημιουργεί συνθήκες διοικητικής αστάθειας. Ζητείται από τη Βουλή των Ελλήνων: Να μην προχωρήσει η ψήφιση του Σχεδίου Νόμου στη σημερινή του μορφή. Να ζητηθεί πλήρης αιτιολογική έκθεση και μελέτη επιπτώσεων, σύμφωνα με τις αρχές καλής νομοθέτησης. Να προβλεφθούν σαφείς και δίκαιες μεταβατικές διατάξεις που προστατεύουν ώριμα δικαιώματα και υπηρεσιακές προοπτικές. Να διασφαλιστεί η συμμόρφωση με τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας. Να εξασφαλιστεί σταθερό, δίκαιο και αξιόπιστο πλαίσιο για την υπηρεσιακή εξέλιξη των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων.