• Σχόλιο του χρήστη 'ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣ' | 5 Δεκεμβρίου 2025, 00:23

    Παρατηρήσεις επί του Σχεδίου Νόμου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας για τη βαθμολογική και υπηρεσιακή εξέλιξη των στελεχών Αξιότιμες κυρίες και κύριοι Βουλευτές, Με την παρούσα αναφορά τίθενται υπόψη του Σώματος θεσμικά, συνταγματικά και λειτουργικά ζητήματα που ανακύπτουν από τις προτεινόμενες ρυθμίσεις του Σχεδίου Νόμου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Το Σχέδιο Νόμου, όπως διατυπώνεται, εισάγει νέο καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης το οποίο εγείρει σοβαρές ενστάσεις ως προς την αρχή της ισότητας, την αναλογικότητα, τη χρηστή διοίκηση και τη λειτουργική συνοχή των Ενόπλων Δυνάμεων. Α. ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ 1. Παραβίαση της αρχής της ισότητας και της ισονομίας (Άρθρο 4 Συντάγματος) Η διεύρυνση των βαθμών και η προνομιακή εξέλιξη των στελεχών προέλευσης ΑΣΕΙ, σε συνδυασμό με τον αυστηρό περιορισμό της εξέλιξης όλων των λοιπών προελεύσεων, δημιουργούν ένα σύστημα άνισης και ατεκμηρίωτης διαφοροποίησης. Η νομολογία του ΣτΕ (ΣτΕ 3470/2014, 1125/2016 κ.ά.) επιβάλλει η διαφοροποίηση να στηρίζεται σε αντικειμενικά, υπηρεσιακά και λειτουργικά κριτήρια. Στο ΣχΝ τέτοια τεκμηρίωση δεν προκύπτει. 2. Κατάργηση της εξατομικευμένης κρίσης – Διοικητική στασιμότητα Με τις νέες οροφές βαθμών, κατηγορίες στελεχών οδηγούνται σε μόνιμη στασιμότητα, ανεξαρτήτως υπηρεσιακής επάρκειας ή ουσιαστικών προσόντων. Το άρθρο 23(ε) του ν. 3883/2010 καθιέρωσε την αρχή της ατομικής κρίσης για προαγωγή· η επιβολή απόλυτων βαθμολογικών ορίων χωρίς τεκμηρίωση την καταλύει. Η πρόσφατη νομολογία ΔΕφΑθ 1578/2021 έχει ήδη ακυρώσει πρακτικές ατεκμηρίωτων περιορισμών στη βαθμολογική εξέλιξη. 3. Υποβάθμιση όρων εργασίας – Ζήτημα συμβατότητας με το άρθρο 22 Συντάγματος Οι μισθολογικές ρυθμίσεις (π.χ. άρθρα 78 §2β και 79 §1ε) δημιουργούν υπέρμετρη και αδικαιολόγητη απόκλιση μεταξύ κατηγοριών προσωπικού: ο μαθητευόμενος ΑΣΕΙ λαμβάνει 50% του βασικού μισθού, ο μαθητευόμενος ΑΣΣΥ 24%, χωρίς τεχνική, οικονομική ή λειτουργική τεκμηρίωση. Η δε αποζημίωση νυχτερινής υπηρεσίας των 3,33 € ανεξαρτήτως κινδύνου ή φόρτου δεν συνάδει με την ανθρώπινη αξιοπρέπεια ούτε με συγκρίσιμα καθεστώτα του Δημοσίου. 4. Κίνδυνος αποδιοργάνωσης της στελέχωσης – Μαζικές αποχωρήσεις Το ΣχΝ διαμορφώνει ένα στρατό που: δεν προσελκύει νέους, εγκλωβίζει χαμηλόβαθμα στελέχη για δεκαετίες, καθιστά τους ΕΠΟΠ οικονομικά και υπηρεσιακά μη βιώσιμους, αποθαρρύνει τη μακρόχρονη παραμονή. Η Πολιτεία έχει υποχρέωση (νομολογία ΣτΕ) να διασφαλίζει τη λειτουργική επάρκεια κρίσιμων υπηρεσιών· το ΣχΝ κινδυνεύει να δημιουργήσει το αντίθετο αποτέλεσμα. 5. Ακαταλληλότητα σε σχέση με τα νατοϊκά πρότυπα Το ΣχΝ εισάγει υπερβολικό αριθμό βαθμών, κυρίως στους υπαξιωματικούς, που δεν έχει αντιστοίχιση σε κανένα νατοϊκό σύστημα. Η έλλειψη αντιστοίχισης δημιουργεί εμπόδια σε διεθνείς αποστολές, διακλαδικό σχεδιασμό και επιχειρησιακή συμβατότητα. 6. Έμμεση οικονομική βλάβη – Επιπτώσεις σε ΜΤΝ, ΕΚΟΕΜ, ΒΟΕΑ, εφάπαξ Ο περιορισμός των καταληκτικών βαθμών επιφέρει: μείωση εφάπαξ, μείωση μερισμάτων ΜΤΝ, χαμηλότερα ΕΚΟΕΜ, μειωμένα ΒΟΕΑ τέκνων, υποβάθμιση παροχών ΚΑΑΥ και υγειονομικής περίθαλψης. Αποτελεί διοικητικό μέτρο δυσμενέστερο από το ισχύον, χωρίς αιτιολογία. 7. Νομοτεχνική ασυνέπεια – Έλλειψη μεταβατικών ρυθμίσεων Το ΣχΝ ανατρέπει ρυθμίσεις του ν. 5018/2023 και άλλων νομοθετημάτων (ν. 3883/2010, ΠΔ 24/2019, ΠΔ 27/1986) χωρίς: μεταβατικές διατάξεις, ανάλυση επιπτώσεων, ανάλυση κόστους, επιχειρησιακή τεκμηρίωση. Η απουσία τους δημιουργεί υψηλό κίνδυνο ακυρωτικών αποφάσεων και νομικής αστάθειας. Β. ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ 1. ΕΠΟΠ – Υπηρεσιακή οροφή χωρίς αναλογικότητα Η οροφή εξέλιξης που τίθεται για τους ΕΠΟΠ είναι δυσανάλογη· στελέχη 35–40 ετών υπηρεσίας παραμένουν σε βαθμούς χαμηλής τάξης, αντίθετα με κάθε έννοια ισότητας και υπηρεσιακής αναλογικότητας (ΣτΕ 2192/2014). 2. Ο όρος “Νέος Αξιωματικός” Η ομοιόμορφη κατάταξη στελεχών με 20+ έτη υπηρεσίας ως «νέων αξιωματικών» αποτελεί διοικητική απαξίωση και παραβιάζει το άρθρο 22 περί προστασίας της εργασίας και των υπηρεσιακών προσδοκιών. 3. Ναυτικό – Τεχνικές και διοικητικές ειδικότητες Ο διαχωρισμός ΑΣΣΥ Ναυτικού σε «τεχνική» και «διοικητική» κατηγορία δεν αντανακλά τις τεχνολογικές ανάγκες του ΠΝ και δημιουργεί κενά σε εξειδικευμένες ειδικότητες. 4. Άρθρο 78 §2β – Μισθολογική άνιση μεταχείριση Ο μη τεκμηριωμένος διαχωρισμός 50% (ΑΣΕΙ) έναντι 24% (ΑΣΣΥ) δεν συμβαδίζει με καμία οικονομική ή εκπαιδευτική μελέτη. 5. Άρθρο 79 §1ε – Ανεπαρκής αποζημίωση νυχτερινής υπηρεσίας Η αποζημίωση 3,33 € ανά ώρα είναι ακατάλληλη και υποτιμητική για την επιχειρησιακή φύση των ΕΔ και ασύμβατη με άλλες υπηρεσίες του Δημοσίου. 6. Πλεύσιμα Τα πλεύσιμα δεν αντανακλούν τη δυσχέρεια, τον κίνδυνο και τις οικογενειακές στερήσεις της εν πλω υπηρεσίας. Γ. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ – ΑΙΤΗΜΑ ΠΡΟΣ ΤΗ ΒΟΥΛΗ Το Σχέδιο Νόμου, όπως διατυπώνεται: εντείνει ανισότητες μεταξύ προελεύσεων, δημιουργεί βαθμολογική και μισθολογική κατάρρευση για το μεγαλύτερο μέρος του προσωπικού, υπονομεύει τη λειτουργική συνοχή των Ενόπλων Δυνάμεων, παραγνωρίζει τη νομολογία του ΣτΕ και τις συνταγματικές αρχές, οδηγεί σε μαζική αποχώρηση στελεχών και αποθαρρύνει την κατάταξη νέων. Είναι αναγκαία: Απόσυρση ή ριζική αναμόρφωση του Σχεδίου Νόμου. Εκπόνηση πλήρους αιτιολογικής έκθεσης και ανάλυσης επιπτώσεων. Τήρηση της αρχής της εξατομικευμένης κρίσης (ν. 3883/2010). Θεσμοθέτηση ενιαίας, αξιοκρατικής και λειτουργικά τεκμηριωμένης διαδικασίας εξέλιξης. Ίση και δίκαιη μεταχείριση όλων των προελεύσεων και διασφάλιση κοινωνικοοικονομικών κεκτημένων. Ένα σύγχρονο πλαίσιο υπηρεσιακής εξέλιξης οφείλει να ενισχύει —και όχι να αποδυναμώνει— την επιχειρησιακή ετοιμότητα, την ηθική συνοχή και το κύρος των Ενόπλων Δυνάμεων.