Υπουργείο Εθνικής Άμυνας

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'ΑΛΕΞΑΝΔΡΟς' | 5 Δεκεμβρίου 2025, 00:36

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Πάει να ψηφιστεί 8 Ιανουαρίου . Να πιαστούμε εξαπίνης. Νιώθω πραγματικά αδύνατον να αποδεχθώ πώς, σε ένα κράτος που παρουσιάζεται ως «δημοκρατικό», μπορούν να αλλάζουν τόσο σημαντικοί και βασικοί όροι αναδρομικά, επηρεάζοντας τη ζωή και την καριέρα μου, ενώ εγώ εισήχθηκα στις ΑΣΣΥ μέσω πανελληνίων με υψηλή βαθμολογία και ξεκάθαρες προοπτικές. Όταν μπήκα στη σχολή, γνώριζα ότι ο καταληκτικός μου βαθμός θα απονεμόταν μετά από 35 χρόνια ευδοκίμου υπηρεσίας. Αυτός ήταν ο επίσημος όρος και πάνω σε αυτόν βασίστηκα για να επιλέξω την επαγγελματική μου πορεία. Ξαφνικά, χρόνια αργότερα, μου ανακοινώθηκε ότι για να φτάσω στον βαθμό του Συνταγματάρχη απαιτείται πανεπιστημιακό πτυχίο — μια προϋπόθεση που δεν ίσχυε όταν πήρα την απόφαση να ακολουθήσω το στρατιωτικό επάγγελμα. Η αλλαγή αυτή, χωρίς καμία μεταβατική πρόβλεψη, ουσιαστικά μου στερεί έναν βαθμό που θεωρούνταν τότε αυτονόητος και κατοχυρωμένος. Το ίδιο μοτίβο επαναλήφθηκε και στο συνταξιοδοτικό μου. Από εκεί όπου δικαιούμουν μειωμένη σύνταξη στα 25 χρόνια, τώρα πρέπει να συμπληρώσω 40, και αν θελήσω να φύγω στα 35, να πληρώσω και τα υπόλοιπα. Επιπλέον, έχω υποστεί μειώσεις μισθών περίπου 500€ μηνιαίως, καθώς και κατάργηση δώρων — όλα τα «μέτρα» των μνημονίων που μας ζητήθηκε να υποστούμε «για να βάλουμε πλάτη». Το έκανα, όπως και όλοι οι συνάδελφοι και ολόκληρος ο ελληνικός λαός. Αυτό που με ξεπερνά, όμως, είναι ότι μετά από όλα αυτά, μαθαίνω ξανά αναδρομικά ότι θα παραμείνω στάσιμος στον βαθμό μου, χάνοντας δύο ακόμη βαθμούς εξέλιξης — τη στιγμή που ο βαθμός του Συνταγματάρχη μου έχει ήδη στερηθεί λόγω της απαίτησης για ΑΕΙ. Αυτή η στασιμότητα δεν επηρεάζει μόνο την καριέρα και το μέλλον της οικογένειάς μου, αλλά αγγίζει και την επαγγελματική και στρατιωτική μου αξιοπρέπεια. Σύμφωνα με τον Στρατιωτικό Ποινικό Κώδικα, η στασιμότητα και η στέρηση βαθμού αποτελούν ποινές για πειθαρχικά παραπτώματα. Όταν εφαρμόζονται σε ανθρώπους που δεν έχουν διαπράξει τίποτα, τότε μοιάζουν με άδικη τιμωρία. Αν το κράτος δεν είχε σκοπό να μας προσφέρει τις προοπτικές που αρχικά υποσχέθηκε, θα ήταν πιο έντιμο να το είχε ξεκαθαρίσει από την αρχή. Με 16.000–17.500 μόρια είχα τη δυνατότητα να επιλέξω πολλές άλλες σχολές και να ακολουθήσω μια διαφορετική πορεία. Σήμερα αισθάνομαι ότι οι κανόνες αλλάζουν συνεχώς εις βάρος μου, χωρίς τεκμηρίωση, χωρίς συνέπεια και χωρίς σεβασμό απέναντι σε όσους υπηρετούν με αφοσίωση.