|
Υπουργείο Εθνικής Άμυνας Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Με το υπό ψήφιση σχέδιο νόμου του Υπουργείου Άμυνας, και συγκεκριμένα στο άρθρο 106 παρ. 1(δ), προβλέπεται ότι οι μόνιμοι αξιωματικοί και υπαξιωματικοί των Ενόπλων Δυνάμεων απαγορεύεται να κατέχουν «οποιαδήποτε θέση σε οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης α΄ και β΄ βαθμού». Η διάταξη αυτή εισάγει ουσιώδη και πρωτοφανή περιορισμό στο δικαίωμα του εκλέγεσθαι των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, περιορισμό ο οποίος: 1. Δεν υπήρχε μέχρι σήμερα σε καμία μορφή, 2. Εφαρμόζεται χωρίς καμία μεταβατική ρύθμιση, και 3. Οδηγεί σε αναγκαστική παραίτηση ήδη εκλεγμένων δημοτικών και περιφερειακών συμβούλων, παρότι εκλέχθηκαν νομίμως πριν την αλλαγή του νόμου. Το γεγονός αυτό προσβάλλει ευθέως θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές και δημιουργεί ανεπανόρθωτες συνέπειες για όσους ήδη υπηρετούν ως αιρετοί εκπρόσωποι των τοπικών κοινωνιών. Β. Νομικά Ζητήματα 1. Παραβίαση του δικαιώματος του εκλέγεσθαι (άρθρα 4, 5 και 102 Συντάγματος) Το δικαίωμα του εκλέγεσθαι αποτελεί θεμελιώδες πολιτικό δικαίωμα και μπορεί να περιοριστεί μόνο: με απολύτως εξειδικευμένη και αναγκαία αιτιολόγηση, υπό την αρχή της αναλογικότητας, χωρίς να καταλύεται ο πυρήνας του δικαιώματος. Η πλήρης και απόλυτη απαγόρευση κατοχής οποιασδήποτε θέσης σε ΟΤΑ, συμπεριλαμβανομένης της αιρετής, υπερβαίνει σαφώς τον συνταγματικά ανεκτό περιορισμό, διότι: δεν τεκμηριώνεται ειδικά, δεν διαβαθμίζεται, είναι συνολική και αδιακρίτως εφαρμοζόμενη. Η διάκριση αυτή καθίσταται ακόμη πιο αναιτιολόγητη, καθώς άλλες κατηγορίες ενστόλων (ΕΛΑΣ, ΠΣ, ΛΣ) δεν υπάγονται σε αντίστοιχη απαγόρευση. 2. Παραβίαση της αρχής της μη αναδρομικότητας των δυσμενών μέτρων (άρθρο 2 και αρχή νομικής βεβαιότητας) Η διάταξη, ελλείψει μεταβατικής πρόβλεψης, θα εφαρμοστεί: ακαριαία, αναδρομικά σε κατάσταση που έχει ήδη πραγματοποιηθεί νόμιμα, τιμωρώντας ουσιαστικά πράξη που έγινε υπό διαφορετικό νομικό καθεστώς. Αυτό σημαίνει ότι οι ήδη εκλεγμένοι στρατιωτικοί θα υποχρεωθούν να παραιτηθούν παρά το γεγονός ότι: κατήλθαν στις εκλογές νομίμως, ανακηρύχθηκαν νόμιμα από το Πρωτοδικείο, έλαβαν τη λαϊκή εντολή της τοπικής κοινωνίας, άρχισαν να ασκούν καθήκοντα με την εύλογη προσδοκία νομιμότητας. Πρόκειται για καθαρή ανατροπή κεκτημένου δικαιώματος, η οποία δεν επιτρέπεται από το Σύνταγμα. 3. Παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικούμενου Ο πολίτης – στρατιωτικός που κατέρχεται σε εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης το κάνει: κατόπιν νομικά αναγνωρισμένης δυνατότητας, χωρίς καμία απαγόρευση στην ισχύουσα νομοθεσία, και με σαφή γνώση ότι η ιδιότητα του αιρετού δεν θεωρείται «θέση στο Δημόσιο». Η πολιτεία δεν μπορεί, αιφνίδια και χωρίς προειδοποίηση, να ανατρέψει μια έννομη κατάσταση που η ίδια επέτρεψε και από την οποία το άτομο έχει δημιουργήσει έννομες προσδοκίες. 4. Εσφαλμένη εξομοίωση της αιρετής ιδιότητας με υπαλληλική “θέση” Η ιδιότητα του δημοτικού ή περιφερειακού συμβούλου: δεν αποτελεί υπαλληλική σχέση, δεν είναι πρακτικό ή διοικητικό καθήκον, δεν αποτελεί θέση στον δημόσιο τομέα, είναι λαϊκή εντολή και πολιτικό λειτούργημα. Η διάταξη επιχειρεί μια αυθαίρετη εξομοίωση, που νομικά δεν στέκει και αντιβαίνει και στη νομολογία του ΣτΕ, όπου ο αιρετός έχει κριθεί σαφώς διαφορετικός από τον διορισμένο υπάλληλο. 5. Παραβίαση της αρχής της ισότητας (άρθρο 4 Συντάγματος) Οι στρατιωτικοί τίθενται σε δυσμενέστερη θέση από: αστυνομικούς, πυροσβέστες, λιμενικούς, υπαλλήλους ειδικών καθεστώτων, οι οποίοι δεν απαγορεύεται να είναι αιρετοί. Η διαφοροποίηση αυτή δεν τεκμηριώνεται και μπορεί να χαρακτηριστεί συνταγματικά διάκριση χωρίς αντικειμενικό λόγο.