|
Υπουργείο Εθνικής Άμυνας Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License![]() Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Είμαι αξιωματικός του ΚΣ. Ήμουν αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας, προέλευσης ΣΤΥΑ. Μπήκα στη σχολή το 2000, υπηρέτησα για 19 χρόνια ως υπαξιωματικός και στη συνέχεια υπηρετώ ως αξιωματικός. Πριν από μερικά χρόνια εντάχθηκα στο Κοινό Σώμα Πληροφορικής με νόμο, χωρίς να ερωτηθώ και χωρίς να ερωτηθεί κανένας από εμάς που επηρεαζόμασταν άμεσα. Άλλαξα κλάδο, στολή, περιβάλλον, όχι επειδή το ζήτησα, αλλά επειδή κάποιος αποφάσισε ότι έτσι «βολεύει». Τώρα, με το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο, βλέπω να επαναλαμβάνεται το ίδιο μοτίβο: ανθρώπινες ζωές και καριέρες να αντιμετωπίζονται σαν νούμερα σε έναν πίνακα. Σκέφτομαι τα 25 χρόνια υπηρεσίας υπό δύσκολες συνθήκες: ατελείωτες μεταθέσεις σε απομακρυσμένα πόστα και νησιά, μήνες μακριά από την οικογένεια, ώρες εκτός σπιτιού χωρίς παράπονο. Πάντα εκτελούμε ό,τι μας αναθέτει η υπηρεσία, πέρα από τα προβλεπόμενα καθήκοντα – πυρκαγιές, πλημμύρες, χιόνια, όποτε το κράτος μας χρειάστηκε, ήμασταν εκεί πρώτοι. Μπήκα στις Ένοπλες Δυνάμεις με συγκεκριμένους κανόνες εξέλιξης, στηριγμένους σε νόμους και προκηρύξεις. Πάτησα πάνω σε αυτούς τους κανόνες για να πάρω αποφάσεις: πού θα ζήσω, πώς θα στηρίξω οικογένεια, τι προοπτική θα έχω σε 20–30 χρόνια υπηρεσίας. Με αυτό το νομοσχέδιο, όλα αυτά ανατρέπονται εκ των υστέρων. Ως αξιωματικός προέλευσης υπαξιωματικών, διαβάζω ότι χάνω βαθμούς, ότι αλλάζει ο καταληκτικός μου βαθμός, ότι μπορεί να μείνω στάσιμος για πολλά χρόνια στον ίδιο βαθμό. Ουσιαστικά μου λέτε ότι ο σχεδιασμός ζωής που έκανα στα 18–20, με βάση ό,τι ίσχυε τότε, ήταν «προσωρινός» και μπορεί να ξηλωθεί οποτεδήποτε. Δεν είναι μόνο θέμα χρημάτων ή «φιλοδοξίας». Είναι θέμα αξιοπρέπειας και εμπιστοσύνης. Όταν το κράτος υπόσχεται κάτι με νόμο και προκήρυξη, οφείλει να το τηρεί για όσους υπηρετούν. Ήδη μία φορά βρέθηκα να αλλάζω σώμα και πορεία χωρίς να ερωτηθώ. Τώρα καλούμαι να αποδεχθώ και το «πάγωμα» ή την υποβάθμιση της σταδιοδρομίας μου, πάλι χωρίς να έχω λόγο. Αυτό δεν είναι μεταρρύθμιση. Είναι μονομερής αλλαγή συμβολαίου, με την ισχυρή πλευρά να επιβάλλει τους όρους και την αδύναμη να πρέπει απλώς να προσαρμοστεί. Ζητώ τα εξής, με απλά λόγια: 1 Να υπάρξουν ξεκάθαρες και δίκαιες μεταβατικές διατάξεις για όλους τους υπηρετούντες, ώστε να μη χαθεί ούτε ένας βαθμός και να μην αλλάξει αναδρομικά ο καταληκτικός τους βαθμός. 2 Να γίνει ρητά σεβαστή η αρχή ότι όσοι μπήκαν με ένα συγκεκριμένο νομικό καθεστώς εξέλιξης, δεν μπορεί ξαφνικά, μετά από 20–25 χρόνια, να πληροφορούνται ότι θα μείνουν στάσιμοι επί δεκαετίες. 3 Να υπάρξει πραγματικός διάλογος με τους ανθρώπους που ζουν το σύστημα από μέσα – όχι τυπικές «διαβουλεύσεις» λίγων ημερών για να πούμε ότι τηρήθηκε η διαδικασία. Οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν είναι μόνο οργανόγραμμα και Νομοθετημένες Οργανικές Θέσεις. Είναι άνθρωποι που έχουν φορέσει στολή, έχουν υπηρετήσει σε νησιά και παραμεθόριες περιοχές, έχουν στηρίξει οικογένειες με συνεχείς μεταθέσεις και έχουν πιστέψει ότι το κράτος σέβεται τον λόγο του. Αν χαθεί οριστικά αυτή η εμπιστοσύνη, δεν θα μιλάμε απλώς για ένα «βαθμολόγιο» που δεν άρεσε, αλλά για μια βαθιά ρωγμή ανάμεσα στην Πολιτεία και αυτούς που τη στηρίζουν καθημερινά. Σας ζητώ να αποσύρετε και να ξαναδείτε το νομοσχέδιο από την αρχή, με σεβασμό σε όσους υπηρετούν και όχι με τη λογική «ένα νόμο, ένα άρθρο και τελείωσε».