Αρχική Χάρτης Μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη Νέα Εποχή (Σταδιοδρομία και εξέλιξη Αξιωματικών, Υπαξιωματικών και Επαγγελματιών Οπλιτών των Ενόπλων Δυνάμεων...ΜΕΡΟΣ ΣΤ΄ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΚΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ (άρθρα 72-91)Σχόλιο του χρήστη Απόφοιτος ΣΜΥ | 5 Δεκεμβρίου 2025, 08:03
  • Σχόλιο του χρήστη 'Απόφοιτος ΣΜΥ' | 5 Δεκεμβρίου 2025, 08:03

    Η μισθολογική αρχιτεκτονική που εισάγει το νομοσχέδιο δημιουργεί σοβαρά ζητήματα συνταγματικής νομιμότητας και ισότητας στην υπηρεσιακή μεταχείριση των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων. Παρά την παρουσίασή του ως «μεταρρύθμιση», στην πράξη προκύπτει μια προδήλως αναιτιολόγητη προνομιακή μεταχείριση συγκεκριμένης κατηγορίας στελεχών, με αποτέλεσμα την έμμεση υποβάθμιση όλων των υπολοίπων. 1. Παραβίαση της αρχής της ισότητας (Άρθρο 4 Συντάγματος) Η αιφνίδια και δυσανάλογη αύξηση των αποδοχών για τους προερχόμενους από ΑΣΕΙ, χωρίς τεκμηριωμένη ανάγκη υπηρεσιακής διάκρισης ή αλλαγή καθηκόντων, δημιουργεί μια στοιχειώδη παραβίαση της συνταγματικής αρχής της ίσης μεταχείρισης. Στο Δημόσιο, οι διαφοροποιήσεις στις μισθολογικές κατηγορίες επιτρέπονται μόνο όταν: στηρίζονται σε αντικειμενικά κριτήρια, εξυπηρετούν λειτουργικές ανάγκες, και τεκμηριώνουν διαφοροποίηση ευθυνών. Καμία τέτοια τεκμηρίωση δεν παρέχεται. 2. Δημιουργία προνομιούχου «κλειστής κατηγορίας» Η υπερβολική ενίσχυση των αποδοχών της μιας κατηγορίας οδηγεί σε πραγματική κατασκευή μισθολογικής “κάστας”. Σύμφωνα με τη νομολογία του ΣτΕ (πολλαπλές αποφάσεις Ολομέλειας για μισθολογικά ειδικών κατηγοριών), το κράτος δεν μπορεί να δημιουργεί μισθολογικά άβατα, ούτε να εξασφαλίζει σε μία ομάδα προνόμια που δεν συνδέονται με πραγματικές υπηρεσιακές ανάγκες. Η διαφορά αποδοχών πρέπει να είναι αναλογική. Εδώ δεν είναι. 3. Έμμεση υποβάθμιση άλλων κατηγοριών στελεχών Παρά την ονομασία «αύξηση», το νέο πλαίσιο λειτουργεί ως ανακατανομή μισθολογικού χώρου, με συνέπεια ενίσχυση της μίας κατηγορίας εις βάρος της άλλης. Η πρακτική αυτή προσκρούει στην αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του πολίτη (πάγια νομολογία ΣτΕ), αφού τα στελέχη: σχεδίασαν τη σταδιοδρομία τους, έκαναν επαγγελματικές και οικονομικές επιλογές, και υπηρέτησαν υπό ένα συγκεκριμένο μισθολογικό καθεστώς, το οποίο τώρα μεταβάλλεται σε βάρος τους, χωρίς μεταβατικές προβλέψεις. 4. Κίνδυνος διάρρηξης της συνοχής του προσωπικού Σε κλάδους όπως οι Ένοπλες Δυνάμεις —όπου η ιεραρχία, η συνεργασία και η συνοχή αποτελούν πυρήνα της λειτουργίας— η δημιουργία έντονων μισθολογικών διαφορών χωρίς ουσιαστικό λόγο μπορεί να έχει τα αντίθετα αποτελέσματα από εκείνα που επιδιώκει μια μεταρρύθμιση: φθορά του κλίματος, μείωση κινήτρων, ανταγωνισμό μεταξύ στελεχών, υπονόμευση της επιχειρησιακής κουλτούρας. Η συνοχή δεν διασφαλίζεται με μισθολογική ανισότητα. Αποδομείται. 5. Παράβαση αρχής αναλογικότητας (Άρθρο 25 Συντάγματος) Το μέτρο (η υπέρμετρη αύξηση αποδοχών μιας κατηγορίας) είναι δυσανάλογο σε σχέση με τον επιδιωκόμενο σκοπό. Η αναλογικότητα απαιτεί: μέτρο, ισορροπία, και οφέλη μεγαλύτερα από τη βλάβη που προκαλείται. Εδώ το μισθολογικό κόστος μετατοπίζεται, όχι βελτιστοποιείται. Συμπέρασμα Η μισθολογική ρύθμιση, όπως διατυπώνεται, δεν συνιστά εξορθολογισμό. Συνιστά νομικά προβληματική προνομιοποίηση, η οποία: δεν τεκμηριώνεται λειτουργικά, δεν σέβεται τη συνταγματική αρχή της ισότητας, δεν προστατεύει την εμπιστοσύνη των στελεχών, και απειλεί τη συνοχή των Ενόπλων Δυνάμεων. Μια σοβαρή μεταρρύθμιση οφείλει να ενισχύει το σύνολο, όχι να διχάζει.