• Σχόλιο του χρήστη 'Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία' | 9 Απριλίου 2026, 15:26

    Άρθρο 98 Εξορθολογισμός επιτρεπόμενων χρήσεων σε προστατευόμενες περιοχές - Τροποποίηση άρθρου 19 ν. 1650/1986 Με το παρόν άρθρο τροποποιούνται διατάξεις της νομοθεσίας σχετικά με τις επιτρεπόμενες χρήσεις γης και δραστηριότητες στις ζώνες των περιοχών NATURA. Σύμφωνα με την προτεινόμενη τροποποίηση στη παράγραφο 4, σε τμήματα των χαρακτηρισμένων Ζωνών Βιώσιμης Διαχείρισης Φυσικών Πόρων που είναι όμορα με περιοχές εντός σχεδίου πόλεως ή εντός ορίων οικισμού, επιτρέπεται οριζόντια ο καθορισμός οικιστικής περιοχής προς πολεοδόμηση, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Δεν παρατίθεται καμία πληροφορία σχετικά σκοπιμότητα της προτεινόμενης αλλαγής και όσες εμφανίζονται σε σχετικά δημοσιεύματα (π.χ. για οικισμούς των Ιωαννίνων και της Θεσσαλίας) δεν μπορούν σε καμία περίπτωση αν αποτελέσουν τεκμηρίωση για την οριζόντια «απελευθέρωση» των ΖΒΔΦΠ των περιοχών NATURA προς πολεοδόμηση και μάλιστα σε ποσοστό μέχρι 20% των αντίστοιχων Ζωνών. Μία τέτοια ρύθμιση είναι βέβαιο πως θα αξιοποιηθεί σε πολλές περιπτώσεις για πολεοδόμηση σε περιοχές NATURA που δεν σχετίζεται με πραγματικές ανάγκες του πληθυσμού, αλλά για την «αξιοποίηση» από επιχειρηματικά συμφέροντα. Εφόσον υπάρχουν συγκεκριμένες περιπτώσεις οικισμών που τεκμηριώνεται η επέκτασή τους για λόγους εξυπηρέτησης των αναγκών του τοπικού πληθυσμού, θα πρέπει να αναφερθούν ονομαστικά ως εξαιρέσεις και να μην αφορά οριζόντια όλες τις ΖΒΔΦΠ εντός των περιοχών NATURA. Υποστηρικτικά της παραπάνω θέσης για την απόσυρση της εν λόγω διάταξης σημειώνεται, επιπρόσθετα, πως για τις ήδη εγκεκριμένες ΕΠΜ έχει προηγηθεί διαδικασία διαβούλευσης, κατά την οποία διάφορα ενδιαφερόμενα μέρη (τοπικές ομάδες, περιβαλλοντικές οργανώσεις) που είχαν διαφωνίες ως προς τη ζωνοποίηση σε ορισμένες περιοχές NATURA «συμβιβάστηκαν» με το σκεπτικό ότι συγκεκριμένες χρήσεις γης και δραστηριότητες (όπως η δόμηση) δεν ήταν επιτρεπτές ακόμα και σε ΖΒΔΦΠ. Με την προτεινόμενη διάταξη και την εκ των υστέρων τροποποίηση των χρήσεων γης το ΥΠΕΝ ουσιαστικά «διαλύει» βίαια αυτή την κοινωνική συναίνεση, αφενός κάνοντας τους πολίτες να νοιώθουν εξαπατημένοι, αφετέρου υπονομεύοντας τη διαδικασία και των υπόλοιπων ΕΠΜ προς έγκριση, αφού κανείς δε θα μπορεί να είναι βέβαιος αν οι ρυθμίσεις που εμφανίζονται θα είναι τελικές ή μπορεί να αλλάζουν κατά τις προθέσεις της εκάστοτε ηγεσίας του ΥΠΕΝ. Όσον αφορά την Παράγραφο 7 και την πρόβλεψη να επιτρέπονται οριζόντια σε όλες τις ζώνες οι αναφερόμενες παρεμβάσεις, κρίνεται ότι πρέπει να υπάρξει σαφέστερη διάκριση για κάθε μία από τις 5 κατηγορίες δραστηριοτήτων: - οι δραστηριότητες των περιπτώσεων α) και β) ορθώς θα πρέπει να επιτρέπονται σε όλες τις ζώνες. - για τις Ζώνες Απολύτου Προστασίας της Φύσης (ΖΑΠΦ), οι οποίες λόγω του ιδιαίτερα περιοριστικού χαρακτήρα τους έχουν χαρακτηριστεί με μεγάλη φειδώ από τις περισσότερες μέχρι σήμερα εγκεκριμένες ΕΠΜ και αφορούν πραγματικά περιοχές όπου η ανθρώπινη παρουσία καθεαυτή μπορεί να συνιστά πρόβλημα (π.χ. μικρές ακατοίκητες νησίδες ή σπήλαια) κρίνεται σκόπιμο να μην επιτραπεί καμία από τις δραστηριότητες των περιπτώσεων γ), δ) και ε).