Yπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Μάρω Τσώλη' | 11 Απριλίου 2026, 18:14

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Η λογική της επιτάχυνσης που εισάγεται δεν απαντά στο πρόβλημα, το μετατοπίζει και το οξύνει. Η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος δεν είναι διαδικασία που μπορεί να συμπιεστεί χρονικά ούτε να προσαρμοστεί σε ρυθμούς εξπρές. Όταν οι έλεγχοι γίνονται βιαστικά και οι γνωμοδοτήσεις περιορίζονται, αυτό που τελικά συρρικνώνεται δεν είναι μόνο ο χρόνος, αλλά η ίδια η ποιότητα της κρίσης. Όταν περιορίζεται η δυνατότητα συμμετοχής των τοπικών κοινωνιών και των φορέων, δεν πρόκειται απλώς για μια τεχνική παράλειψη, πρόκειται για υποχώρηση της δημοκρατικής λειτουργίας. Το ισχύον συνταγματικό πλαίσιο δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας. Η προστασία του περιβάλλοντος, όπως και η ειδική μέριμνα για την νησιωτικότητα, δεν αποτελούν διακοσμητικές αρχές αλλά θεμελιώδεις υποχρεώσεις. Ωστόσο, το προτεινόμενο μοντέλο φαίνεται να τις παρακάμπτει, αγνοώντας τις ιδιαιτερότητες των τόπων και τη φωνή όσων ζουν και δραστηριοποιούνται σε αυτούς. Η φέρουσα ικανότητα των τοπίων αντιμετωπίζεται σαν δευτερεύουσα λεπτομέρεια, ενώ ο αναγκαίος χωροταξικός σχεδιασμός έπεται αντί να προηγείται. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η ενεργειακή μετάβαση κινδυνεύει να χάσει τον ίδιο της τον προσανατολισμό. Δεν μπορεί να υλοποιείται με όρους πίεσης και επιβολής, ούτε να οδηγεί στην μετατροπή ευαίσθητων περιοχών, νησιών και ορεινών όγκων, σε ζώνες εντατικής εγκατάστασης έργων. Η μετάβαση οφείλει να είναι όχι μόνο ενεργειακή, αλλά και θεσμικά και περιβαλλοντικά συνεπής. Το φυσικό περιβάλλον δεν είναι μια μεταβλητή που προσαρμόζεται κατά περίπτωση. Είναι ένα κεφάλαιο που, εφόσον χαθεί, δεν ανακτάται και καμία επένδυση που φέρει τον χαρακτηρισμό «πράσινη» δεν μπορεί να δικαιολογήσει την απώλεια αυτή, αν προκύπτει εις βάρος της ίδιας της φύσης που υποτίθεται ότι προστατεύει.