Yπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'ΑΣΗΑΜΚΟΠΥΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ' | 13 Απριλίου 2026, 14:02

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  ΑΡΘΡΟ 72 Η πρόβλεψη ότι, σε περίπτωση μίσθωσης περισσότερων του ενός χώρων από την ίδια επιχείρηση με διαφορετικούς συντελεστές αναλογικού μισθώματος, εφαρμόζεται ενιαίος συντελεστής ίσος με τον υψηλότερο εξ αυτών, δεν είναι νομικά ορθή και δημιουργεί δυσανάλογες επιβαρύνσεις. Επιπλέον, η ρύθμιση οδηγεί σε έμμεση «ποινή κλίμακας». Δηλαδή, μια επιχείρηση που επεκτείνει νόμιμα τη δραστηριότητά της μισθώνοντας επιπλέον χώρο, επιβαρύνεται συνολικά με δυσμενέστερους όρους από αυτούς που θα ίσχυαν αν διατηρούσε διακριτές συμβάσεις ή αν οι χώροι μισθώνονταν από διαφορετικά νομικά πρόσωπα. Αυτό λειτουργεί αποτρεπτικά για επενδύσεις και ανάπτυξη. Περαιτέρω, θίγεται η αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Η επιχείρηση συνάπτει κάθε σύμβαση με βάση συγκεκριμένο συντελεστή, ο οποίος αντανακλά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του χώρου. Η εκ των υστέρων επιβολή ενιαίου, και μάλιστα δυσμενέστερου, συντελεστή αλλοιώνει τους όρους υπό τους οποίους ελήφθησαν επιχειρηματικές αποφάσεις. Προτεινόμενη διατύπωση «Σε περίπτωση που η ίδια επιχείρηση συνάπτει περισσότερες της μίας συμβάσεις μίσθωσης, οι οποίες προβλέπουν διαφορετικούς συντελεστές υπολογισμού του αναλογικού μισθώματος, το μίσθωμα υπολογίζεται αυτοτελώς για κάθε μίσθιο, βάσει του συντελεστή που προβλέπεται στην αντίστοιχη σύμβαση. Κατ’ εξαίρεση, δύναται να εφαρμοστεί ενιαίος συντελεστής, ο οποίος προκύπτει ως σταθμισμένος μέσος όρος των επιμέρους συντελεστών, λαμβανομένων υπόψη αντικειμενικών κριτηρίων, όπως η έκταση, τα αποθέματα ή η παραγωγική δυναμικότητα εκάστου χώρου.» Η διάταξη του άρθρου 72 του προτεινόμενου νόμου, η οποία προβλέπει τον υπολογισμό της συνολικής διάρκειας της ενιαίας μίσθωσης μέσω μαθηματικής σχέσης που λαμβάνει υπόψη την εκτιμώμενη χρονική διάρκεια των συνενούμενων λατομικών χώρων και των εναπομείναντων ετών έως τη συμπλήρωση της εβδομηκονταετίας, επιφέρει στην ουσία την κατάργηση της αυτοτελούς και διαρκούς ισχύος της 70ετούς διάρκειας των παλαιών συμβάσεων μίσθωση Ειδικότερα, ο υπολογισμός της συνολικής διάρκειας (Δ) της ενιαίας μίσθωσης, ο οποίος συμψηφίζει χρονικά την αρχική και την νέα μίσθωση, καταργεί την δυνατότητα εκμετάλλευσης του λατομικού χώρου για ολόκληρη την περίοδο των εβδομηντα (70) ετών, δεδομένου ότι η διάρκεια αυτή, σύμφωνα με τον μαθηματικό τύπο, περιορίζεται και ενδεχομένως εξαντλείται πριν από την ολοκλήρωση της 70ετίας, ιδίως εάν η εκμετάλλευση συνδέεται με εκτάσεις με σχετικά μικρή απομένουσα χρονική διάρκεια. Πάγια νομολογία και αρχές της διοικητικής και δικονομικής νομοθεσίας αποδεικνύουν ότι η προσέγγιση αυτή, η οποία συμψηφίζει χρονικά παλαιές και νέες συμβάσεις, ουσιαστικά περιορίζει το δικαίωμα εκμετάλλευσης του λατομικού χώρου σε λιγότερο από την πλήρη και αυτοτελή διάρκεια των 70 ετών, και συνεπώς παραβιάζει τις διατάξεις περί διατήρησης του δικαιώματος μακροχρόνιας εκμετάλλευσης, όπως αυτές θεσπίζονται στο πλαίσιο του υφιστάμενου νομοθετικού πλαισίου. Προτεινόμενη Μεταβατική Διάταξη: «Για τους λατομικούς χώρους που περιλαμβάνονται σε ενιαία μίσθωση και δεν έχουν συμπληρώσει την εβδομηκονταετία κατά τη λήξη της ενιαίας μίσθωσης, επιτρέπεται η συνέχιση της μίσθωσης για το υπόλοιπο διάστημα μέχρι τη συμπλήρωση των 70 ετών από την αρχική ημερομηνία έναρξης της μίσθωσης του κάθε χώρου, υπό τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις που ίσχυαν για την ενιαία μίσθωση, χωρίς να απαιτείται νέα σύμβαση ή διαδικασία αδείας, εκτός αν ο νόμος προβλέπει διαφορετικά.»