• Σχόλιο του χρήστη 'Katheti' | 14 Απριλίου 2026, 05:07

    Το άρθρο αυτό εισάγει ευελιξία εκεί όπου απαιτείται αυστηρή προστασία. Ο συνδυασμός αδειοδότησης κατά περίπτωση, ασαφών ορίων και δυνατότητας ανάπτυξης εντός Natura 2000 δημιουργεί σαφή κίνδυνο σταδιακής υποβάθμισης. Αν και δεν αφορά ειδικά την υδατοκαλλιέργεια, το πλαίσιο αυτό επηρεάζει άμεσα τον τρόπο με τον οποίο δραστηριότητες όπως οι ιχθυοκαλλιέργειες αξιολογούνται και αδειοδοτούνται σε προστατευόμενες θαλάσσιες περιοχές. Η εμπειρία δείχνει ότι χωρίς σαφή όρια, οι σωρευτικές επιπτώσεις εξετάζονται καθυστερημένα ή καθόλου. Για τον λόγο αυτό, πρέπει να διασφαλιστούν ρητά τα εξής: (1) Ρητή απαγόρευση οικιστικής και εντατικής ανάπτυξης εντός Natura 2000, με εξαίρεση μόνο για λόγους υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος και ελλείψει εναλλακτικών λύσεων. (2) ατάργηση του ορίου 20%, το οποίο είναι αυθαίρετο και επιστημονικά ατεκμηρίωτο. (3) Υποχρεωτική αξιολόγηση σωρευτικών επιπτώσεων πριν από οποιαδήποτε έγκριση. (4) Σαφής αποκλεισμός εντατικών δραστηριοτήτων, συμπεριλαμβανομένης της υδατοκαλλιέργειας, από ευαίσθητα οικοσυστήματα και ζώνες υψηλής προστασίας. (5) Δεσμευτική εφαρμογή της αρχής της προφύλαξης και της μη υποβάθμισης. (6) Να διασφαλίζεται ουσιαστική συμμετοχή του κοινού, με έγκαιρη πρόσβαση σε σαφή και κατανοητή πληροφόρηση, δημόσιες παρουσιάσεις των έργων και των επιπτώσεών τους, καθώς και επαρκή χρόνο για διαβούλευση πριν από τη λήψη αποφάσεων. Η διαβούλευση πρέπει να είναι ουσιαστική και όχι τυπική διαδικασία. Η επιτάχυνση χωρίς σαφή όρια δεν είναι αποτελεσματικότητα—είναι μη αναστρέψιμος κίνδυνος. Οι προστατευόμενες περιοχές δεν είναι αποθέματα για μελλοντική ανάπτυξη.