Αρχική Διοικητική συνεργασία στον τομέα της φορολογίας - Ενσωμάτωση της Οδηγίας (ΕΕ) 2023/2226 του Συμβουλίου της 17ης Οκτωβρίου 2023 και της Οδηγίας (ΕΕ) 2025/872...ΜΕΡΟΣ Γ’ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΚΩΔΙΚΑ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ, ΚΩΔΙΚΑ ΕΜΜΕΣΩΝ ΦΟΡΩΝ ΕΠΙ ΤΩΝ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ ΤΟΥ ΠΕΔΙΟΥ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΥ ΚΩΔΙΚΑ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΛΟΙΠΩΝ ΕΜΜΕΣΩΝ ΦΟΡΩΝ, ΚΩΔΙΚΑ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΩΔΙΚΑ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ (Άρθρα 32-41)Σχόλιο του χρήστη Αλέξανδρος Αποστολόπουλος | 31 Μαρτίου 2026, 11:37




Το άρθρο 36 κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, καθώς η απουσία τέτοιων διαδικασιών αποτελούσε διαχρονικό έλλειμμα, σε σχέση με άλλες χώρες της ΕΕ. Όμως, το άρθρο, αν και έχει πολλά θετικά στοιχεία, έχει κάποιες αδυναμίες: 1. Πολύ υψηλό κόστος: πρακτικά αποκλείονται μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Πρόταση: μικρές επιχειρήσεις → 500€–2.000€ μεσαίες → 2.000€–10.000€ μεγάλες → 10.000€-50.000€ 2. Μεγάλη προθεσμία (150 ημέρες): είναι μεγάλος χρόνος για επιχειρηματικές αποφάσεις. Σε ανταγωνιστικές χώρες υπάρχουν fast-track διαδικασίες 30–90 ημερών. Προβλέπεται στο άρθρο επίσπευση, αλλά δεν είναι σαφές πόσο γρήγορη θα είναι, ούτε πόσο θα κοστίζει. Καλό θα ήταν να ξεκαθαριστούν αυτά τα σημεία. 3. Απόρριψη χωρίς αιτιολόγηση: Το άρθρο λέει ότι απορρίπτεται εντός 150 ημερών αλλά δεν ξεκαθαρίζει επίπεδο αιτιολόγησης, ούτε αν υπάρχει δυνατότητα προσβολής, γεγονός που μπορεί να δημιουργήσει αδιαφάνεια στις απορρίψεις. Καλό θα ήταν να προβλέπεται σαφής αιτιολόγηση και δυνατότητα ένστασης. 4. Η πρόβλεψη ότι η Φορολογική Δεσμευτική Απάντηση (ΦΔΑ) ισχύει μόνο όσο παραμένει αμετάβλητη η εφαρμοστέα νομοθεσία υπονομεύει σε σημαντικό βαθμό τον βασικό της σκοπό, δηλαδή την παροχή ασφάλειας δικαίου στους επενδυτές. Σε ένα περιβάλλον όπως το ελληνικό, όπου οι φορολογικές διατάξεις μεταβάλλονται συχνά, η απουσία εγγυημένης ελάχιστης διάρκειας ισχύος καθιστά τη ΦΔΑ βραχυβιό εργαλείο, περιορίζοντας την πρακτική της αξία για μακροπρόθεσμο σχεδιασμό. Το ζήτημα δεν έγκειται στην ανάγκη συμμόρφωσης με μεταγενέστερες νομοθετικές αλλαγές —η οποία είναι επιθυμητή— αλλά στην έλλειψη μεταβατικών μηχανισμών προστασίας της εύλογης εμπιστοσύνης του φορολογουμένου. Προτείνεται η πρόβλεψη ελάχιστης διάρκειας ισχύος (π.χ. τριετίας), καθώς και η εισαγωγή ρητής μεταβατικής ρύθμισης, ώστε σε περίπτωση μεταβολής της νομοθεσίας η ΦΔΑ να εξακολουθεί να παράγει έννομα αποτελέσματα για ήδη υλοποιημένες ή εν εξελίξει συναλλαγές για εύλογο χρονικό διάστημα. Παράλληλα, θα ήταν σκόπιμο να διασφαλιστεί ρητά η μη αναδρομική ανατροπή των συνεπειών της ΦΔΑ για πράξεις που έλαβαν χώρα καλόπιστα κατά τον χρόνο ισχύος της. Με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνεται ισορροπία μεταξύ της αρχής της νομιμότητας και της ανάγκης για προβλεψιμότητα και σταθερότητα στο φορολογικό περιβάλλον.