• Σχόλιο του χρήστη 'Αποστολος Νταλλας' | 1 Απριλίου 2026, 13:53

    Η προτεινόμενη προσθήκη της παρ. 1Α στο άρθρο 53 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας κινείται, κατ’ αρχήν, προς τη σωστή κατεύθυνση, ωστόσο απαιτείται σαφέστερη και γενικότερη διατύπωση ώστε να θεραπεύσει ουσιαστικά μια διαχρονική στρέβλωση της φορολογικής διοίκησης: την επιβολή προστίμων σε περιπτώσεις όπου δεν υφίσταται πραγματική φορολογική ζημία για το Δημόσιο. 🔹 Προτεινόμενη διατύπωση Προτείνεται η υιοθέτηση της ακόλουθης διατύπωσης: «1Α. Το πρόστιμο της παρ. 1 δεν επιβάλλεται στις περιπτώσεις φορολογουμένων που είναι υπόχρεοι σε τήρηση απλογραφικού ή διπλογραφικού λογιστικού συστήματος, οι οποίοι παραλείπουν να υποβάλουν ή υποβάλλουν εκπρόθεσμα δήλωση παρακρατούμενου φόρου ή δήλωση Φ.Π.Α., από την οποία δεν προκύπτει ποσό φόρου προς καταβολή.» 🔹 Αιτιολογική βάση της πρότασης Η επιβολή προστίμων σε μηδενικές δηλώσεις (είτε Φ.Π.Α. είτε παρακρατούμενων φόρων) παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας, η οποία αποτελεί θεμελιώδη αρχή τόσο του διοικητικού δικαίου όσο και της φορολογικής δικαιοσύνης. Στις περιπτώσεις αυτές: • Δεν προκύπτει φορολογική υποχρέωση, άρα δεν υπάρχει απώλεια εσόδων για το Δημόσιο. • Η παράβαση είναι καθαρά τυπικού χαρακτήρα. • Η επιβολή προστίμου λειτουργεί τιμωρητικά και όχι συμμορφωτικά, χωρίς ουσιαστικό δημοσιονομικό όφελος. 🔹 Πρακτικές συνέπειες της ισχύουσας κατάστασης Η υφιστάμενη πρακτική: • Επιβαρύνει δυσανάλογα μικρές επιχειρήσεις και ελεύθερους επαγγελματίες. • Δημιουργεί περιττό διοικητικό φόρτο τόσο για τους φορολογούμενους όσο και για τη διοίκηση. • Οδηγεί σε σωρεία ενδικοφανών προσφυγών και δικαστικών διαφορών για υποθέσεις χωρίς ουσιαστικό αντικείμενο. 🔹 Αναγκαιότητα θεσμικής αποκατάστασης Η προτεινόμενη ρύθμιση: • Επαναφέρει την ουσιαστική διάσταση της φορολογικής συμμόρφωσης. • Ευθυγραμμίζεται με την αρχή της χρηστής διοίκησης. • Μειώνει τη γραφειοκρατία και το διοικητικό κόστος. • Ενισχύει το αίσθημα δικαίου και εμπιστοσύνης των πολιτών προς τη φορολογική διοίκηση. 🔹 Συμπέρασμα Η αποσύνδεση των προστίμων από καθαρά τυπικές παραβάσεις χωρίς φορολογικό αποτέλεσμα αποτελεί αναγκαία μεταρρύθμιση. Η προτεινόμενη προσθήκη της παρ. 1Α πρέπει να υιοθετηθεί, ώστε το σύστημα κυρώσεων να καταστεί δικαιότερο, αναλογικότερο και λειτουργικότερο.