• Σχόλιο του χρήστη 'Μ.Π.' | 2 Ιουνίου 2026, 10:51

    Με την προτεινόμενη διάταξη του Άρθρου 53, αναγνωρίζεται η ανάγκη να γεφυρωθεί το μισθολογικό χάσμα που δημιουργήθηκε για τους υπαλλήλους που διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν μετά την 1η Απριλίου 2023. Ωστόσο, η εισαγωγή του ανώτατου ορίου των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως στερείται λογικού επιχειρήματος και, αντί να επιλύει οριστικά το πρόβλημα, εισάγει νέες στρεβλώσεις. Μια υφιστάμενη ανισότητα δεν αποκαθίσταται με τη δημιουργία μιας νέας. Με την επιβολή αυτού του πλαφόν, το μισθολογικό τοπίο στους ίδιους φορείς γίνεται ακόμα πιο περίπλοκο, καθώς πλέον διαμορφώνονται τρεις διαφορετικές ταχύτητες υπαλλήλων: Εκείνοι που εισήλθαν πριν τον Απρίλιο του 2023 και λαμβάνουν πλήρη την προσωπική διαφορά. Εκείνοι που εισήλθαν από τον Απρίλιο του 2023 έως τη δημοσίευση του παρόντος και θα τη λαμβάνουν περιορισμένη λόγω του ορίου των 300 ευρώ. Και, το κυριότερο, οι υπάλληλοι που θα διοριστούν ή θα μεταταχθούν στους φορείς αυτούς μετά τη δημοσίευση του νέου ΦΕΚ, οι οποίοι θα βρεθούν ξανά στην ίδια ακριβώς μειονεκτική θέση που βρίσκονται σήμερα οι συνάδελφοί τους. Το αποτέλεσμα είναι η διαιώνιση ενός κύκλου ανισοτήτων, όπου άνθρωποι με τα ίδια προσόντα, στον ίδιο χώρο, που παράγουν το ίδιο έργο και επωμίζονται τις ίδιες ευθύνες, αμείβονται διαφορετικά με βάση αποκλειστικά και μόνο την ημερομηνία της υπηρεσιακής τους μεταβολής. Για την πραγματική εξομάλυνση του εργασιακού κλίματος και την τήρηση της βασικής αρχής της ίσης αμοιβής για ίση εργασία, είναι απαραίτητο να απαλειφθεί το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1 σχετικά με το ανώτατο όριο των 300 ευρώ. Η επέκταση της προσωπικής διαφοράς πρέπει να γίνει ομοιόμορφα και με ενιαίους κανόνες για όλο το προσωπικό, διασφαλίζοντας τη δίκαιη αντιμετώπιση τόσο των τωρινών όσο και των μελλοντικών υπαλλήλων.