Άρθρο 49
Μισθολογικές προσαυξήσεις δικαστικών λειτουργών – Τροποποίηση άρθρου 4 ν. 2521/1997
Στο άρθρο 4 του ν. 2521/1997 (Α΄ 174), περί διαρρυθμίσεων μισθολογικών προαγωγών, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) στην παρ. 1, αα) στο πρώτο εδάφιο της περ. α) μετά τις λέξεις «Παρέδρου Πρωτοδικείου,» προστίθενται οι λέξεις «Ειρηνοδίκη, Δόκιμου Ειρηνοδίκη,», αβ) οι περ. β) και στ) αντικαθίστανται, β) στην παρ. 2, μετά τη λέξη «όχι» προστίθενται οι λέξεις «το χρονικό διάστημα φοίτησης στην Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών και πρακτικής άσκησης στα δικαστικά καταστήματα, καθώς και» και, μετά από νομοτεχνικές βελτιώσεις, το άρθρο 4 διαμορφώνεται ως εξής:
«Άρθρο 4
Διαρρυθμίσεις μισθολογικών προαγωγών
1.α) Στους δικαστικούς λειτουργούς με βαθμό Πρωτοδίκη, Εισηγητή του ΣτΕ και αντίστοιχους, οι οποίοι συμπληρώνουν επτά (7) συνολικά έτη δικαστικής υπηρεσίας, συνυπολογιζομένης και της υπηρεσίας ως Παρέδρου Πρωτοδικείου, Ειρηνοδίκη, Δόκιμου Ειρηνοδίκη, Δόκιμου Εισηγητή του ΣτΕ και αντίστοιχων, και δεν προάγονται ελλείψει κενών θέσεων, παρέχονται, με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, οι αποδοχές του επόμενου βαθμού. Ως αποδοχές νοούνται ο βασικός μισθός, καθώς και τα κάθε είδους επιδόματα και λοιπές παροχές που θα ελάμβανε ο δικαστικός λειτουργός αν είχε προαχθεί στο βαθμό αυτό.
β) Στους δικαστικούς λειτουργούς με βαθμό Προέδρου Πρωτοδικών και αντίστοιχους, οι οποίοι συμπληρώνουν τον απαιτούμενο κατά νόμο χρόνο για την προαγωγή στον επόμενο βαθμό του οικείου κλάδου και δεν προάγονται ελλείψει κενών θέσεων, καθώς και στους ίδιους δικαστικούς λειτουργούς που συμπληρώνουν δώδεκα (12) συνολικά έτη δικαστικής υπηρεσίας, συνυπολογιζομένης και της υπηρεσίας ως Πρωτοδίκη, Παρέδρου Πρωτοδικείου, Ειρηνοδίκη, Δόκιμου Ειρηνοδίκη και αντίστοιχων παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, από τη συμπλήρωση του προς προαγωγή χρόνου, προσαύξηση ίση με τα πενήντα εκατοστά (50/100) της διαφοράς του βασικού μισθού μεταξύ του αμέσως επόμενου και του κατεχόμενου βαθμού. Στους δικαστικούς λειτουργούς του πρώτου εδαφίου, οι οποίοι συμπληρώνουν στον βαθμό τους διπλάσιο χρόνο από τον κατά νόμο απαιτούμενο για προαγωγή στον επόμενο βαθμό και εξακολουθούν να παραμένουν στον ίδιο βαθμό μη προαγόμενοι ελλείψει κενών θέσεων, καθώς και στους ίδιους αυτούς δικαστικούς λειτουργούς που συμπληρώνουν δέκα επτά (17) συνολικά έτη δικαστικής υπηρεσίας, συνυπολογιζομένης και της υπηρεσίας ως Πρωτοδίκη, Παρέδρου Πρωτοδικείου, Ειρηνοδίκη, Δόκιμου Ειρηνοδίκη και αντιστοίχων παρέχεται, με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, προσαύξηση ίση με τα ενενήντα εκατοστά (90/100) της διαφοράς του βασικού μισθού μεταξύ του αμέσως επόμενου και του κατεχόμενου βαθμού από τη συμπλήρωση του διπλάσιου αυτού χρόνου. Για τη χορήγηση των προσαυξήσεων λόγω μη προαγωγής στον επόμενο βαθμό λαμβάνεται υπόψη μόνο ο προβλεπόμενος από τις οικείες διατάξεις χρόνος παραμονής στον κατεχόμενο βαθμό για προαγωγή στον επόμενο. Στους Πρωτοδίκες, Αντεισαγγελείς Πρωτοδικών και Πρωτοδίκες των διοικητικών δικαστηρίων, οι οποίοι συμπληρώνουν δώδεκα (12) συνολικά έτη δικαστικής υπηρεσίας, συνυπολογιζομένης και της υπηρεσίας ως Παρέδρου Πρωτοδικείου, Παρέδρου Εισαγγελίας, Παρέδρου Πρωτοδικείου των διοικητικών δικαστηρίων, Ειρηνοδίκη και Δόκιμου Ειρηνοδίκη και δεν προάγονται ελλείψει κενών θέσεων, παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης προσαύξηση ίση με τα πενήντα εκατοστά (50/100) της διαφοράς μεταξύ του βασικού μισθού του προέδρου πρωτοδικών και του βασικού μισθού του Εφέτη. Στους Πρωτοδίκες, Αντεισαγγελείς Πρωτοδικών και Πρωτοδίκες των διοικητικών δικαστηρίων, οι οποίοι συμπληρώνουν δέκα επτά (17) συνολικά έτη δικαστικής υπηρεσίας, συνυπολογιζομένης και της υπηρεσίας ως Παρέδρου Πρωτοδικείου, Παρέδρου Εισαγγελίας, Παρέδρου Πρωτοδικείου των διοικητικών δικαστηρίων, Ειρηνοδίκη και Δόκιμου Ειρηνοδίκη και δεν προάγονται ελλείψει κενών θέσεων, παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης προσαύξηση ίση με τα ενενήντα εκατοστά (90/100) της διαφοράς μεταξύ του βασικού μισθού του Προέδρου Πρωτοδικών και του βασικού μισθού του Εφέτη.
γ) Στους δικαστικούς λειτουργούς με βαθμό Εφέτη και αντίστοιχους, οι οποίοι συμπληρώνουν τον απαιτούμενο κατά νόμο χρόνο για προαγωγή στον επόμενο βαθμό του οικείου κλάδου και δεν προάγονται ελλείψει κενών θέσεων, παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, από τη συμπλήρωση του προς προαγωγή χρόνου, προσαύξηση ίση με τα πενήντα εκατοστά (50/100) της διαφοράς του βασικού μισθού μεταξύ του αμέσως επόμενου και του κατεχόμενου βαθμού. Στους ίδιους δικαστικούς λειτουργούς, οι οποίοι συμπληρώνουν στο βαθμό τους διπλάσιο χρόνο από τον κατά νόμο απαιτούμενο για προαγωγή στον επόμενο βαθμό και εξακολουθούν να παραμένουν στον ίδιο βαθμό μη προαγόμενοι ελλείψει κενών θέσεων, παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, από τη συμπλήρωση του διπλάσιου αυτού χρόνου, προσαύξηση ίση με τα ενενήντα πέντε εκατοστά (95/100) της διαφοράς του βασικού μισθού μεταξύ του αμέσως επόμενου και του κατεχόμενου βαθμού. Για τη χορήγηση των προσαυξήσεων στους ανωτέρω δικαστικούς λειτουργούς λαμβάνεται υπόψη μόνο ο προβλεπόμενος από τις οικείες διατάξεις χρόνος παραμονής στον κατεχόμενο βαθμό για προαγωγή στον επόμενο.
δ) Στους δικαστικούς λειτουργούς με βαθμό Συμβούλου Επικρατείας, Προέδρου Εφετών και αντίστοιχους, οι οποίοι παραμένουν επί τριετία στο βαθμό τους και δεν προάγονται ελλείψει κενών θέσεων ή λόγω εξάντλησης της ιεραρχίας τους αντίστοιχα, παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης προσαύξηση ίση με τα εβδομήντα εκατοστά (70/100) της διαφοράς του βασικού μισθού μεταξύ του αμέσως επόμενου και του κατεχόμενου βαθμού. Στο χρόνο υπηρεσίας των δικαστικών λειτουργών με βαθμό Συμβούλου Επικρατείας και αντίστοιχων συνυπολογίζεται και ο χρόνος υπηρεσίας τους ως Προέδρων Εφετών. Για τους βαθμούς του Αντεισαγγελέα του Α.Π., του Αντεπιτρόπου Επικρατείας του Ε.Σ. και των Τ.Δ.Δ. και του Προέδρου και Εισαγγελέα Εφετών, ως αμέσως επόμενος βαθμός για την εφαρμογή της διάταξης αυτής θεωρείται ο βαθμός του Αντιπροέδρου Ανωτάτου Δικαστηρίου.
ε) Στους δικαστικούς λειτουργούς με βαθμό Αντιπροέδρου Ανωτάτου Δικαστηρίου και αντίστοιχους, παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, από της προαγωγής τους ως Αντιπροέδρων προσαύξηση ίση με τα εβδομήντα εκατοστά (70/100) της διαφοράς μεταξύ του βασικού μισθού Αντιπροέδρου Ανωτάτου Δικαστηρίου και Προέδρου Ανωτάτου Δικαστηρίου.
στ) Η περ. α) και τα εδάφια τέταρτο και πέμπτο της περ. β) εφαρμόζονται αναλόγως και στους πρωτοδίκες ειδικής επετηρίδας του άρθρου 8 του ν. 5108/2024 (Α΄ 65), με την επιφύλαξη του δεύτερου εδαφίου του άρθρου 10 του ίδιου νόμου. Επιπρόσθετα, στους πρωτοδίκες ειδικής επετηρίδας, καθώς και στους πρωτοδίκες γενικής επετηρίδας και στους προέδρους πρωτοδικών, που εντάχθηκαν στη γενική επετηρίδα μετά την ενοποίηση του πρώτου βαθμού δικαιοδοσίας βάσει του ν. 5108/2024 παρέχεται, μετά τη συμπλήρωση δικαστικής υπηρεσίας είκοσι τεσσάρων (24) ετών, συνυπολογιζομένης και της υπηρεσίας ως Πρωτοδίκη, Ειρηνοδίκη, Δόκιμου Ειρηνοδίκη, και με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, ο βασικός μισθός του εφέτη.
- Για την εφαρμογή της παρ. 1, ως υπηρεσία νοείται μόνο η πραγματική υπηρεσία που έχει διανυθεί με την ιδιότητα του δικαστικού λειτουργού, και όχι το χρονικό διάστημα φοίτησης στην Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών και πρακτικής άσκησης στα δικαστικά καταστήματα, καθώς και οι υπηρεσίες ή προϋπηρεσίες σε άλλες θέσεις, ανεξάρτητα αν αυτές λαμβάνονται υπόψη για τη χορήγηση του επιδόματος χρόνου υπηρεσίας.
- Για τη χορήγηση μισθολογικής προαγωγής σε δικαστικό λειτουργό με βαθμό Προέδρου Εφετών και κάτω ή αντίστοιχο, στον οποίο έχει επιβληθεί πειθαρχική ποινή σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις ή υπάρχει ποινική καταδίκη σε σχέση με την εκτέλεση των καθηκόντων του ή στις εκθέσεις επιθεώρησης και τα λοιπά στοιχεία του προσωπικού του μητρώου υπάρχουν δυσμενείς χαρακτηρισμοί για την υπηρεσιακή του απόδοση, απαιτείται και σύμφωνη γνώμη του οικείου Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου. Σε περίπτωση που το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο δεν συμφωνεί με τη χορήγηση της μισθολογικής προσαύξησης, ο δικαστικός λειτουργός επανακρίνεται μετά ένα έτος από τότε που συμπλήρωσε τον απαιτούμενο προς προαγωγή χρόνο. Αν και πάλι δεν χορηγηθεί η μισθολογική προαγωγή, η κρίση επαναλαμβάνεται κάθε φορά μετά ένα έτος από την προηγούμενη κρίση. Η θετική κρίση του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αναδράμει σε χρόνο προγενέστερο της ημέρας συμπλήρωσης του έτους που απαιτείται για την τελευταία κρίση. Στους δικαστικούς λειτουργούς με βαθμό Αρεοπαγίτη και άνω ή αντίστοιχο, στους οποίους έχει επιβληθεί πειθαρχική ποινή σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις ή υπάρχει ποινική καταδίκη σε σχέση με την εκτέλεση των καθηκόντων του, δεν χορηγείται μισθολογική προσαύξηση.».
Άρθρο 50
Χρόνος υπηρεσίας και εισαγωγικό μισθολογικό κλιμάκιο των δικαστικών υπαλλήλων του Κλάδου ΠΕ Τεκμηρίωσης και Επικουρίας Δικαστικού Έργου – Προσθήκη παρ. 2 στο άρθρο 40 του Κώδικα δικαστικών υπαλλήλων
- Στο άρθρο 40 του Κώδικα δικαστικών υπαλλήλων (ν. 4798/2021, Α΄ 68), περί μισθολογικής κλίμακας, προστίθεται παρ. 2 και, μετά από νομοτεχνικές βελτιώσεις, το άρθρο 40 διαμορφώνεται ως εξής:
«Άρθρο 40
Μισθολογική κλίμακα
- Οι δικαστικοί υπάλληλοι του Κλάδου ΠΕ Τεκμηρίωσης και Επικουρίας Δικαστικού Έργου κατατάσσονται στα μισθολογικά κλιμάκια για τους δικαστικούς υπαλλήλους, ανάλογα με τον χρόνο υπηρεσίας τους.
- Ως εισαγωγικό μισθολογικό κλιμάκιο (Μ.Κ.) των δικαστικών υπαλλήλων του Κλάδου Π.Ε. Τεκμηρίωσης και Επικουρίας Δικαστικού Έργου ορίζεται το Μ.Κ. 8 της κατηγορίας τους.».
- Ο χρόνος υπηρεσίας που διανύθηκε στον Κλάδο ΠΕ Τεκμηρίωσης και Επικουρίας Δικαστικού Έργου από τους εν ενεργεία υπαλλήλους έως και την έναρξη ισχύος του παρόντος άρθρου προσμετράται στο ακέραιο για τη μισθολογική τους εξέλιξη. Για τον ως άνω χρόνο υπηρεσίας εκδίδεται σχετική απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, εντός μηνός από την έναρξη ισχύος του παρόντος.
Άρθρο 51
Ανώτατο όριο αποδοχών μελών συνταγματικά κατοχυρωμένων ανεξάρτητων αρχών που κατέχουν και άλλη αμειβόμενη θέση ή ιδιότητα – Τροποποίηση περ. ε) παρ. 3 άρθρου 28 ν. 4354/2015
Στην περ. ε) της παρ. 3 του άρθρου 28 του ν. 4354/2015 (Α΄ 176), περί ανώτατου ορίου αποδοχών, προστίθεται τρίτο εδάφιο και η περ. ε) διαμορφώνεται ως εξής:
«ε) O Πρόεδρος, ο Αντιπρόεδρος, και τα μέλη των συνταγματικά κατοχυρωμένων ανεξάρτητων αρχών: ως προς το σύνολο των πάσης φύσεως αποδοχών και πρόσθετων αμοιβών ή απολαβών ή συντάξεων (κύριων και επικουρικών) που τους καταβάλλονται, το οποίο δεν μπορεί να υπερβαίνει σε ύψος το ογδόντα τοις εκατό (80%) των πάσης φύσεως αποδοχών, που ορίζονται για τους δικαστικούς λειτουργούς στην περ. α). Σε περίπτωση που στις ανωτέρω θέσεις διορίζονται συνταξιούχοι δικαστικοί λειτουργοί, το σύνολο των πάσης φύσεως αποδοχών και πρόσθετων αμοιβών ή απολαβών ή συντάξεων (κύριων και επικουρικών) τους δεν μπορεί να υπερβαίνει το ανώτατο όριο της περ. α). Για τα πρόσωπα του πρώτου εδαφίου που κατέχουν νομίμως και άλλη αμειβόμενη θέση ή ιδιότητα σε φορέα της Γενικής Κυβέρνησης, το σύνολο των πάσης φύσεως αποδοχών και πρόσθετων αμοιβών ή απολαβών ή συντάξεων, κύριων και επικουρικών, που τους καταβάλλονται από όλες τις αμειβόμενες θέσεις ή ιδιότητες που κατέχουν, δεν μπορεί να υπερβαίνει το όριο του πρώτου εδαφίου.».
Άρθρο 52
Ρύθμιση θεμάτων μισθολογικής εξέλιξης υπαλλήλων μετά την υποβολή αίτησης συνταξιοδότησης – Τροποποίηση παρ. 5 άρθρου 11 ν. 4354/2015
- Στην παρ. 5 του άρθρου 11 του ν. 4354/2015 (Α΄ 176), περί χρόνου και τρόπου μισθολογικής εξέλιξης, μετά τις λέξεις «Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου» προστίθενται οι λέξεις «και οι μονιμοποιηθέντες, πρώην ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου υπάλληλοι, οι οποίοι κατά τη μονιμοποίησή τους είχαν διατηρήσει το ασφαλιστικό καθεστώς του πρώην Ι.Κ.Α.,» και η παρ. 5 διαμορφώνεται ως εξής:
«5. Ειδικά οι υπάλληλοι με σχέση εξαρτημένης εργασίας Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου και οι μονιμοποιηθέντες, πρώην ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, υπάλληλοι, οι οποίοι κατά τη μονιμοποίησή τους είχαν διατηρήσει το ασφαλιστικό καθεστώς του πρώην Ι.Κ.Α., που υπάγονται στον παρόντα και συνεχίζουν να απασχολούνται μετά την υποβολή αίτησης συνταξιοδότησής τους, διατηρούν το μισθολογικό κλιμάκιο που κατείχαν έως την υποβολή της αίτησης και δεν εξελίσσονται μισθολογικά σε ανώτερο κλιμάκιο έως τη λύση της εργασιακής τους σχέσης.».
- Ποσά διαφορών μισθολογικών απολαβών που έχουν καταβληθεί, μέχρι την έναρξη ισχύος του παρόντος, σε υπαλλήλους με σχέση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου και σε μονιμοποιηθέντες, πρώην ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, υπαλλήλους, οι οποίοι κατά τη μονιμοποίησή τους είχαν διατηρήσει το ασφαλιστικό καθεστώς του πρώην Ι.Κ.Α., που υπάγονται στο άρθρο 7 του ν. 4354/2015, εξαιτίας της μη κατάταξής τους στο εισαγωγικό κλιμάκιο μετά την υποβολή της αίτησης συνταξιοδότησής τους, δεν καταλογίζονται και, αν έχουν ήδη καταλογισθεί, δεν αναζητούνται.
Άρθρο 53
Επέκταση εφαρμογής άρθρου 64 ν. 5042/2023 περί προσωπικής διαφοράς
- Οι παρ. 1, 3, 4 και 5 του άρθρου 64 του ν. 5042/2023 (Α΄ 88) περί επέκτασης προσωπικής διαφοράς σε υπαλλήλους, εφαρμόζονται στο προσωπικό που έχει διοριστεί ή μεταταχθεί από την 1η Απριλίου 2023 και εφεξής στους φορείς της παρ. 1 του άρθρου 64 του ν. 5042/2023, καθώς και στο προσωπικό των ανεξάρτητων αρχών και λοιπών φορέων της παρ. 1 του άρθρου 91 του ν. 5043/2023 (Α΄ 91). Το ύψος της προσωπικής διαφοράς που υπολογίζεται κατ’ εφαρμογή του πρώτου εδαφίου δεν δύναται να υπερβαίνει το ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως.
- Από το πεδίο εφαρμογής της παρ. 1 εξαιρούνται:
α) το προσωπικό που εμπίπτει στην παρ. 2 του άρθρου 64 του ν. 5042/2023 και την παρ. 7 του άρθρου 33 του ν. 4914/2022 (Α΄ 61) και
β) το προσωπικό της παρ. 3 του άρθρου 91 του ν. 5043/2023.
- Για τη χορήγηση, τον υπολογισμό, τον συμψηφισμό και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια εφαρμογής της προσωπικής διαφοράς της παρ. 1 του παρόντος, ισχύει αναλόγως το άρθρο 64 του ν. 5042/2023.
Άρθρο 54
Αποδοχές του προσωπικού της Προεδρίας της Κυβέρνησης
- Το μισθολογικό καθεστώς του προσωπικού της Προεδρίας της Κυβέρνησης καθορίζεται σύμφωνα με το Κεφάλαιο Β΄ του ν. 4354/2015 (Α΄ 176).
- Το προσωπικό με σχέση εργασίας δημοσίου δικαίου ή ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου που υπηρετεί στις οργανικές μονάδες της Γενικής Γραμματείας Συντονισμού και της Γενικής Γραμματείας Νομικών και Κοινοβουλευτικών Θεμάτων της Προεδρίας της Κυβέρνησης, κατατάσσεται στη μισθολογική κλίμακα σύμφωνα με το άρθρο 107 του ν. 4622/2019 (Α΄ 133), εφόσον σωρευτικά:
α) διαθέτει πτυχίο ιδρυμάτων ανώτατης εκπαίδευσης, πανεπιστημιακού ή τεχνολογικού τομέα, της ημεδαπής ή της αλλοδαπής και αναγνωρισμένο μεταπτυχιακό τίτλου σπουδών ετήσιας τουλάχιστον διάρκειας ή έχει αποφοιτήσει από την Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης (Ε.Κ.Δ.Δ.Α.), και
β) έχει παρακολουθήσει επιτυχώς ειδικό πρόγραμμα εκπαίδευσης το οποίο οργανώνεται από το Ε.Κ.Δ.Δ.Α. και καθορίζεται με απόφαση του αρμόδιου για θέματα δημόσιας διοίκησης Υπουργού μετά από εισήγηση του Διοικητικού Συμβουλίου του Ε.Κ.Δ.Δ.Α.
Το πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται και στο προσωπικό που υπηρετεί με απόσπαση στις αναφερόμενες υπηρεσίες. Σε περίπτωση λήξης της απόσπασης και επανόδου του υπαλλήλου στην οργανική του θέση, πραγματοποιείται εκ νέου σύγκριση των αποδοχών του, προκειμένου να υπολογιστεί η τυχόν προσωπική διαφορά που θα είχε δημιουργηθεί εάν υπηρετούσε στην οργανική του θέση και όχι στη θέση απόσπασης. Ο εκ νέου υπολογισμός ισχύει και σε περίπτωση που την απόσπαση ακολουθεί είτε απόσπαση σε άλλη θέση είτε μετάταξη σε άλλη θέση.
- Σε περίπτωση που από την εφαρμογή του παρόντος προκύψουν τακτικές μηνιαίες αποδοχές χαμηλότερες από αυτές που δικαιούνταν ο υπάλληλος κατά την 1η Ιουλίου 2026, η διαφορά διατηρείται ως προσωπική. Για τον υπολογισμό της προσωπικής διαφοράς δεν λαμβάνεται υπόψη η οικογενειακή παροχή. Η προσωπική διαφορά του παρόντος συμψηφίζεται σύμφωνα με το άρθρο 206 του ν. 5193/2025 (Α΄ 56).
Άρθρο 55
Προσωπικό Προεδρίας της Δημοκρατίας – Τροποποίηση περ. ια) παρ. 1 άρθρου 7 ν. 4354/2015
- Στην περ. ια) της παρ. 1 του άρθρου 7 του ν. 4354/2015 (Α΄ 176), περί πεδίου εφαρμογής, μετά τις λέξεις «στον Κανονισμό της,», προστίθενται οι λέξεις «καθώς και το πάσης φύσεως προσωπικό που υπηρετεί στην Προεδρία της Δημοκρατίας, με την επιφύλαξη των οριζόμενων στην παρ. 1 του άρθρου 12 του π.δ. 351/1991 (Α΄ 121), πλην των προβλεπομένων στην περ. α), στο τρίτο εδάφιο της περ. β), στο τέταρτο εδάφιο της περ. ε) και στην περ. στ) της παρ. 1, κατά το μέρος που αφορά στο προσωπικό των παρ. 2, 3 και 4 του άρθρου 4 του π.δ. 351/1991. Στις διατάξεις αυτές συμπεριλαμβάνεται ο Αναπληρωτής Διευθυντής του Γραφείου της Προεδρίας της Δημοκρατίας κατά την περ. δ) της παρ. 1 του άρθρου 2 του π.δ. 351/1991, καθώς και οι απασχολούμενοι στο Γραφείο αυτό με ανάθεση καθηκόντων δυνάμει των περ. β), γ) και δ) της παρ. 1 του άρθρου 7 του π.δ. 351/1991,» και η περ. ια) διαμορφώνεται ως εξής:
«ια) οι υπάλληλοι της Βουλής, σύμφωνα με τα ειδικότερα οριζόμενα στον Κανονισμό της, καθώς και το πάσης φύσεως προσωπικό που υπηρετεί στην Προεδρία της Δημοκρατίας, με την επιφύλαξη των οριζόμενων στην παρ. 1 του άρθρου 12 του π.δ. 351/1991 (Α΄ 121), πλην των προβλεπομένων στην περ. α), στο τρίτο εδάφιο της περ. β), στο τέταρτο εδάφιο της περ. ε) και στην περ. στ) της παρ. 1, κατά το μέρος που αφορά στο προσωπικό των παρ. 2, 3 και 4 του άρθρου 4 του π.δ. 351/1991. Στο ανωτέρω προσωπικό συμπεριλαμβάνονται οι απασχολούμενοι με ανάθεση καθηκόντων δυνάμει των περ. β), γ) και δ) της παρ. 1 του άρθρου 7 του π.δ. 351/1991.».
- Ισχύουσες διατάξεις του π.δ. 351/1991 δεν θίγονται από τις ρυθμίσεις του παρόντος.
Άρθρο 56
Αποδοχές Αρχιερέων της Εκκλησίας της Ελλάδος – Τροποποίηση άρθρου 145 ν. 4472/2017
Στο άρθρο 145 του ν. 4472/2017 (Α΄ 74), περί αποδοχών, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) η παρ. 1 αντικαθίσταται, β) η παρ. 3 καταργείται και το άρθρο 145 διαμορφώνεται ως εξής:
«Άρθρο 145
Αποδοχές
- Οι κάθε είδους μηνιαίες αποδοχές των Αρχιερέων της Εκκλησίας της Ελλάδος καθορίζονται ως εξής:
α) Οι συνολικές μηνιαίες αποδοχές του Αρχιεπισκόπου, των Μητροπολιτών και των Τιτουλάριων Μητροπολιτών ορίζονται στο ύψος του ενενήντα τοις εκατό (90%) του ορίου της παρ. 1 του άρθρου 28 του ν. 4354/2015 (Α΄ 176), περί ανωτάτων ορίων αποδοχών.
β) Οι συνολικές μηνιαίες αποδοχές των Τιτουλάριων Επισκόπων και των Βοηθών Επισκόπων ορίζονται σε ποσοστό εβδομήντα τοις εκατό (70%) των αποδοχών της περ. α).
- Πέρα από τις ανωτέρω αποδοχές δεν καταβάλλεται καμία άλλη παροχή.
3. [Καταργείται].».
## ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ – ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ
ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 53: «Επέκταση εφαρμογής άρθρου 64 ν. 5042/2023 περί προσωπικής διαφοράς»
ΠΡΟΣ: Το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών
——————————
## 1. ΝΟΜΟΤΕΧΝΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΑΝΑΔΙΑΤΥΠΩΣΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΘΗΚΩΝ
Προς θεσμική θωράκιση της διάταξης και πλήρη εναρμόνιση με το πνεύμα της ισονομίας, προτείνεται η ρητή αναδιατύπωση των παραγράφων του άρθρου 53 ως εξής:
## Παράγραφος 1 (Κατάργηση Πλαφόν – Διεύρυνση Οργανικών Μεταβολών)
* Προτεινόμενο Κείμενο: «Οι παρ. 1, 3, 4 και 5 του άρθρου 64 του ν. 5042/2023 περί επέκτασης προσωπικής διαφοράς σε υπαλλήλους, εφαρμόζονται στο προσωπικό που υπηρετεί, διορίζεται ή μετατάσσεται από την 1η.11.2011 και εφεξής εις το διηνεκές στους φορείς της παρ. 1 του άρθρου 64 του ν. 5042/2023, στο προσωπικό των ανεξάρτητων αρχών και λοιπών φορέων της παρ. 1 του άρθρου 91 του ν. 5043/2023, καθώς και στους φορείς και ειδικές κατηγορίες προσωπικού που συμπληρώνονται με τον παρόντα νόμο. Κάθε διάταξη που θέτει ανώτατο όριο (πλαφόν) στο ύψος της υπολογιζόμενης προσωπικής διαφοράς καταργείται, και η παροχή καταβάλλεται ακέραιη στο ύψος που πραγματικά προκύπτει από τη μαθηματική σύγκριση των αποδοχών.»
## Παράγραφος 2 (Κατάργηση Αδικαιολόγητων Εξαιρέσεων)
* Προτεινόμενο Κείμενο: «Από το πεδίο εφαρμογής της παρ. 1 απαλείφεται κάθε εξαίρεση που αφορά προσωπικό που υπηρετεί με οργανική θέση, απόσπαση ή μετάταξη στις υπηρεσίες αυτές, συμπεριλαμβανομένου του προσωπικού που διαχειρίζεται, συντονίζει ή ελέγχει κοινοτικά κονδύλια και ευρωπαϊκούς πόρους.»
## Παράγραφος 4 (Νέα Προσθήκη: Ρήτρα Ελάχιστου Εγγυημένου Ποσού και Μη Συμψηφισμού)
* Προτεινόμενο Κείμενο: «Ειδικά για το προσωπικό που μετατάσσεται από φορείς της Γενικής Κυβέρνησης με χαμηλές μισθολογικές βάσεις (όπως οι ΟΤΑ), εφόσον από την εφαρμογή της διαδικασίας υπολογισμού προκύπτει μηδενική ή μικρότερη προσωπική διαφορά, καθορίζεται ελάχιστο εγγυημένο ποσό προσωπικής διαφοράς ύψους διακοσίων (200) ευρώ μηνιαίως ως δίχτυ ασφαλείας. Η εν λόγω προσωπική διαφορά εξαιρείται ρητά από οποιονδήποτε αυτόματο συμψηφισμό με μεταγενέστερες οριζόντιες μισθολογικές αυξήσεις, ενσωματώνεται πλήρως στις συντάξιμες αποδοχές του υπαλλήλου και ορίζεται ως πλήρως αφορολόγητο καθαρό ποσό στην τσέπη του εργαζομένου.»
——————————
## 2. ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΝΩΣΙΑΚΗ ΘΕΜΕΛΙΩΣΗ ΤΩΝ ΕΝΣΤΑΣΕΩΝ
Η προτεινόμενη εισαγωγή ονομαστικού «κόφτη» 300 ευρώ μεικτά και οι περιοριστικές ημερομηνίες εγείρουν σοβαρά ζητήματα συμβατότητας με το εγχώριο και ευρωπαϊκό δίκαιο:
* Κατάφωρη Παραβίαση της Συνταγματικής Ισότητας (Άρθρα 4 παρ. 1 & 22 παρ. 1 εδ. β’ του Σ.): Η διαφοροποίηση των αμοιβών με αποκλειστικό κριτήριο την ημερομηνία έκδοσης ενός ΦΕΚ διορισμού ή μετάταξης στερείται, βάσει της πάγιας νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), οποιασδήποτε αντικειμενικής και ορθολογικής βάσης. Δύο συνάδελφοι, στο ίδιο γραφείο, με τα ίδια τυπικά προσόντα, την ίδια προϋπηρεσία και τον ίδιο όγκο ευθύνης, θα αμείβονται με χαοτικές αποκλίσεις που ξεπερνούν τα 600€ έως 700€ μηνιαίως.
* Ευθεία Αντίθεση με το Ευρωπαϊκό Δίκαιο και την Οδηγία (ΕΕ) 2023/970: Η διάταξη αντιστρατεύεται τις γενικές αρχές της αναλογικότητας, της μισθολογικής διαφάνειας και της ίσης μεταχείρισης. Είναι νομικά οξύμωρο η Πολιτεία να εισάγει παράλληλα νομοθεσία για τη γεφύρωση των μισθολογικών χασμάτων ανά κατηγορία εργαζομένων στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, και την ίδια στιγμή να παράγει νέα χάσματα εντός των πιο κρίσιμων υπηρεσιών της.
* Υπέρβαση των Ακραίων Ορίων της Νομοθετικής Εξουσίας: Ο περιορισμός αυτός παρίσταται ως όλως αυθαίρετος, καθώς δεν συνδέεται με τη φύση, τις απαιτήσεις, το επίπεδο ευθύνης ή την απόδοση των υπαλλήλων.
——————————
## 3. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΗ ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗ
* Οικονομικός Στραγγαλισμός και Πληθωριστικό Κύμα: Η συζήτηση για την προσωπική διαφορά δεν είναι μια θεωρητική λογιστική άσκηση. Ο εθνικός δείκτης τιμών καταναλωτή εκτινάχθηκε στο 5,4% σε ετήσια βάση και ο εναρμονισμένος πληθωρισμός στο 5%, με ακραίες αυξήσεις στα τρόφιμα (6,1%), στο ρεύμα (14%), στα καύσιμα (20-30%) and στα ενοίκια (13,6%). Με βάση τα επίσημα στοιχεία της Eurostat, η Ελλάδα καταγράφει τη χαμηλότερη αγοραστική δύναμη μισθών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το ονομαστικό ποσό των 300 ευρώ μεικτά υποβαθμίζεται σε ένα απλό, πρόσκαιρο βοήθημα τύπου «pass».
* Κατάρριψη του Επιχειρήματος περί Δημοσιονομικού Κόστους: Η πλήρης κατάργηση του πλαφόν δεν απειλεί τη δημοσιονομική ισορροπία. Βάσει του υφιστάμενου νομικού πλαισίου, τα ποσά άνω των 300 ευρώ υπόκεινται ήδη σε αυτόματο μερικό συμψηφισμό κατά 50% με τις μελλοντικές μισθολογικές ωριμάνσεις, άρα η δαπάνη αποσβένεται σταδιακά από μόνη της. Επιπλέον, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιβεβαιώνει επισήμως ότι η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει πλέον Μακροοικονομικές Ανισορροπίες.
* Η Καμπάνα της Μαζικής Φυγής (Brain Drain): Το Δημόσιο αδυνατεί πλέον να προσελκύσει και να διατηρήσει εξειδικευμένο επιστημονικό δυναμικό. Στις κομβικές ειδικότητες των Μηχανικών και των επιστημόνων Πληροφορικής, η απροθυμία ανάληψης θέσης ή οι παραιτήσεις νεοδιορισμένων αγγίζουν το 50% έως 75%. Το πλαφόν λειτουργεί ως άμεσο αντικίνητρο, οδηγώντας σε τραγική υποστελέχωση, συσσώρευση εκκρεμοτήτων και απώλεια θεσμικής μνήμης.
——————————
## 4. ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑΣ: ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΤΙΜΩΡΙΑ ΠΡΟΣΟΝΤΩΝ
Ο υφιστάμενος τρόπος υπολογισμού της προσωπικής διαφοράς, ο οποίος συναρτάται με το τρέχον μισθολογικό κλιμάκιο (ΜΚ) του υπαλλήλου κατά τη στιγμή της εισόδου του στον φορέα, παράγει δύο εξόφθαλμα παράδοξα που προσβάλλουν την κοινή λογική:
* Συμπίεση των Τίτλων Σπουδών: Υπάλληλοι που κατέχουν εξ αρχής αυξημένα ακαδημαϊκά προσόντα (μεταπτυχιακά ή διδακτορικά) κατατάσσονται σε υψηλότερα ΜΚ. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο βασικός τους μισθός να είναι υψηλότερος και η προσωπική τους διαφορά να συμπιέζεται αναλογικά. Αντίθετα, ένας υπάλληλος που εισέρχεται με ένα απλό βασικό πτυχίο λαμβάνει τη μέγιστη προσωπική διαφορά, εξαντλώντας ευκολότερα το πλαφόν.
* Το Παράδοξο της «Μη Αναγνωρισμένης Συνάφειας»: Ένας υπάλληλος που κατέχει διδακτορικό τίτλο ο οποίος δεν έχει ακόμη αναγνωριστεί ως συναφής από το Υπηρεσιακό Συμβούλιο κατά τη στιγμή της μετάταξης, λαμβάνει μεγαλύτερη προσωπική διαφορά. Εάν η συνάφεια αναγνωριστεί σε δεύτερο χρόνο, η μισθολογική προώθηση των 6 κλιμακίων προστίθεται σωρευτικά πάνω στην ήδη «κλειδωμένη» υψηλή προσωπική διαφορά. Το σύστημα, δηλαδή, επιβραβεύει οικονομικά τη σκόπιμη απόκρυψη ή την καθυστέρηση προσκόμισης των τίτλων σπουδών.
——————————
## 5. ΕΞΟΜΑΛΥΝΣΗ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΑΔΙΚΙΩΝ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ
Η ρύθμιση δεν πρέπει να προσεγγίζεται αποσπασματικά με όρους ομάδων, διότι έτσι διαιωνίζεται η λογική του «Διαίρει και Βασίλευε».
* Η Αδικία των Παλαιότερων Στελεχών: Οι παλαιότεροι υπάλληλοι που στήριξαν τις υπηρεσίες στα δύσκολα χρόνια των μνημονίων, είδαν την προσωπική τους διαφορά να εξανεμίζεται ή να πέφτει στα 70-150 ευρώ. Αυτό συνέβη διότι κάθε μισθολογική τους εξέλιξη, προαγωγή, αλλαγή κατηγορίας (από ΔΕ σε ΠΕ) ή αναγνώριση τίτλου σπουδών, δεν λειτούργησε ως πραγματική αύξηση, αλλά χρησιμοποιήθηκε για να μειώσει ισόποσα την προσωπική τους διαφορά.
* Ανατροπή της Κοινής Λογικής: Έχει δημιουργηθεί το οξύμωρο φαινόμενο, υπάλληλοι με λιγότερα έτη υπηρεσίας να λαμβάνουν υψηλότερες συνολικές αποδοχές από έμπειρα στελέχη πολλών ετών. Για την αποκατάσταση της εργασιακής συνοχής, επιβάλλεται είτε η αναστροφή μέρους των συμψηφισμών της προσωπικής διαφοράς για τους παλαιούς, ώστε να διαμορφωθεί για όλους στο ίδιο ύψος, είτε η υιοθέτηση της θέσης της Ομοσπονδίας για οριζόντιο, πλήρως συντάξιμο επίδομα 400 ευρώ σε όλο το προσωπικό.
——————————
## 6. ΠΛΗΡΕΣ ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ: ΟΙ ΑΔΙΚΙΟΛΟΓΗΤΕΣ ΦΟΡΕΑΚΕΣ ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ
Προς αποφυγήν νέων δικαστικών προσφυγών και μισθολογικών στρεβλώσεων, το Άρθρο 53 πρέπει να καλύψει ρητά και καθολικά τους κάτωθι φορείς και ειδικές περιπτώσεις:
## Α. Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης (ΥΨΗΔ) – Εν συνόλω
Αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία και κατάφωρη θεσμική αδικία το γεγονός ότι το ΥΨΗΔ είναι ο μοναδικός φορέας όπου η προσωπική διαφορά καταβάλλεται επιλεκτικά μόνο σε μία από τις τέσσερις Γενικές Γραμματείες (τη ΓΓΠΣΨΔ). Οι υπάλληλοι των λοιπών υπηρεσιών (όπως η Γενική Γραμματεία Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων, η ΓΔΟΔΥ κ.λπ.) διαθέτουν τα ίδια ακριβώς προσόντα, αντιμετωπίζουν τον ίδιο φόρτο εργασίας και συμπράττουν στο νευραλγικό έργο του ψηφιακού μετασχηματισμού της χώρας, αλλά αμείβονται λιγότερο, στερούμενοι τη δυνατότητα εσωτερικής κινητικότητας. Απαραίτητη η οριζόντια επέκταση στο σύνολο του ΥΨΗΔ (Μόνιμοι, ΙΔΑΧ, Αποσπασμένοι).
## Β. Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ)
Το προσωπικό της ΑΑΔΕ (ΔΟΥ, Τελωνεία, Ελεγκτικά Κέντρα, Υπηρεσίες Πληροφορικής) υφίσταται έναν διαχρονικό μισθολογικό διαχωρισμό. Υπάλληλοι που προσλήφθηκαν τα τελευταία χρόνια καλούνται να φέρουν εις πέρας το ίδιο ακριβώς αντικείμενο, αλλά αποκλείονται από την προσωπική διαφορά, με το λεγόμενο «ειδικό μισθολόγιο» να μην καλύπτει την απώλεια. Ζητείται η ρητή συμπερίληψη της ΑΑΔΕ και η κάλυψη όλων των υπαλλήλων που διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν κατά το διάστημα 2018 έως 31.03.2023 και έμεναν εκτός.
## Γ. Ανεξάρτητη Αρχή Ελέγχου της Αγοράς και Προστασίας του Καταναλωτή (Α.Α.Ε.Α.&Π.Κ.)
Λόγω του ότι η εν λόγω Αρχή συστάθηκε μεταγενέστερα, το προσωπικό της βρίσκεται σε πλήρες μισθολογικό κενό. Επιβάλλεται η ρητή συμπλήρωση του άρθρου 53, ώστε η ρύθμιση να καλύψει το σύνολο του προσωπικού της (συμπεριλαμβανομένων των μεταφερθέντων και αποσπασμένων της πρώην ΔΙ.Μ.Ε.Α. και του «Συνηγόρου του Καταναλωτή»).
## Δ. Διαχειριστής ΑΠΕ και Εγγυήσεων Προέλευσης (ΔΑΠΕΕΠ Α.Ε.)
Ο ΔΑΠΕΕΠ επιτελεί κρίσιμο εθνικό έργο διαχειριζόμενος τον Ειδικό Λογαριασμό ΑΠΕ (ΕΛΑΠΕ) και τις εγγυήσεις προέλευσης της ενεργειακής μετάβασης. Οι υπάλληλοί του προσλαμβάνονται και αμείβονται βάσει του ενιαίου μισθολογίου. Η εξαίρεσή τους, τη στιγμή που συμπεριλαμβάνεται η αντίστοιχη ρυθμιστική αρχή ενέργειας, αποτελεί εσωτερική αντίφαση. Σημειώνεται ότι η ένταξη του ΔΑΠΕΕΠ είναι δημοσιονομικά ουδέτερη, καθώς οι δαπάνες του καλύπτονται πλήρως από ανταποδοτικά τέλη και δεν επιβαρύνουν τον Τακτικό Προϋπολογισμό.
## Ε. Εθνική Αρχή Διαφάνειας (ΕΑΔ)
Οι διοικητικοί υπάλληλοι της ΕΑΔ, παρά το γεγονός ότι φέρουν την ιδιότητα του ειδικού προανακριτικού υπαλλήλου με τεράστια ευθύνη στον έλεγχο της διαφθοράς και τον καταλογισμό ποσών υπέρ του δημοσίου, δεν εισπράττουν καμία πρόσθετη αμοιβή. Μειονεκτούν αδικαιολόγητα έναντι άλλων ανεξάρτητων αρχών που απλώς διαμεσολαβούν. Ζητείται η οργανική ένταξη των υπαλλήλων της ΕΑΔ στη ρύθμιση.
## ΣΤ. Διεύθυνση Κρατικής Αρωγής (Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης)
Υπάλληλοι που υπηρετούσαν με απόσπαση στη Διεύθυνση Κρατικής Αρωγής του ΥΠΕΘΟΟ και μετατάχθηκαν εκεί, βρέθηκαν εκτός πεδίου επειδή η Διεύθυνση μεταφέρθηκε οργανικά στο Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης. Ωστόσο, η εν λόγω υπηρεσία εξακολουθεί να υποστηρίζεται διοικητικά και οικονομικά από το ΥΠΕΘΟΟ. Είναι νομικά αναγκαίο να συμπεριληφθούν ρητά οι μεταφερθέντες υπάλληλοι.
## Ζ. Απόφοιτοι της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης (ΕΣΔΔΑ)
Βάσει της σχετικής γνωμοδότησης του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (ΝΣΚ), η μισθολογική εξέλιξη των σπουδαστών της ΕΣΔΔΑ πρέπει να υπολογίζεται με βάση την ημερομηνία δημοσίευσης του οριστικού πίνακα επιτυχόντων στη Σχολή. Με την τρέχουσα διατύπωση, οι απόφοιτοι βλέπουν την προσωπική τους διαφορά να περικόπτεται επειδή λαμβάνουν τα υποχρεωτικά κλιμάκια της Σχολής κατά τον διορισμό τους. Πρέπει να οριστεί ως ημερομηνία αναφοράς για την προσωπική διαφορά η εισαγωγή τους στη Σχολή.
——————————
## ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Η ενίσχυση των νέων υπαλλήλων και η αποκατάσταση των παλαιών δεν αποτελεί δημοσιονομική πολυτέλεια, αλλά βασική προϋπόθεση για να παραμείνει το κράτος λειτουργικό και αξιόπιστο. Ζητούμε την πλήρη αναμόρφωση της ρύθμισης, την ολοκληρωτική κατάργηση του άδικου πλαφόν των 300 ευρώ και την καθολική, οριζόντια εφαρμογή της μισθολογικής δικαιοσύνης χωρίς αποκλεισμούς.
——————————
Άρθρο 53: Με την εισαγωγή του πλαφόν των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως πρέπει να αναφερθεί ότι προκύπτει μια νέα μισθολογική ανισότητα αφού διαιωνίζονται οι υπάλληλοι «δύο ταχυτήτων». Για παράδειγμα υπάλληλοι που εργάζονται στην ίδια υπηρεσία, και συγκεκριμένα στο ίδιο τμήμα, έχοντας τα ίδια ακριβώς προσόντα, την ίδια προϋπηρεσία και την ίδια ύλη αρμοδιοτήτων, θα συνεχίσουν να αμείβονται με σημαντικές αποκλίσεις που σε πολλές περιπτώσεις αγγίζουν ή και ξεπερνούν τα 700 ευρώ μηνιαίως. Με τον τρόπο αυτό παραβιάζεται κατάφωρα η θεμελιώδης αρχή της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας το οποίο σημαίνει ότι προάγεται η διαφορετική μισθολογική μεταχείριση υπαλλήλων με βάση την ημερομηνία διορισμού, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με τη συνταγματική αρχή της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας των δημοσίων υπαλλήλων.
Προτείνεται η απαλοιφή του πλαφόν των 300 ευρώ. Η προσωπική διαφορά πρέπει να υπολογίζεται και να χορηγείται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο για όλους, χωρίς διακρίσεις.
Τώρα περισσότερο από ποτέ είναι κρίσιμη η χορήγηση της προσωπικής διαφοράς τουλάχιστον με τους ίδιους όρους που δόθηκε στο παρελθόν, δεδομένης της εκτόξευσης του κόστους ζωής.
Η αποσπασματική και κατακερματισμένη κατά καιρούς χορήγηση της προσωπικής διαφοράς σε περαιτέρω δημοσίους υπαλλήλους συγκεκριμένων υπηρεσιών όχι μόνο δεν επιλύει το ζήτημα της μισθολογικής ανισότητας αλλά το βαθαίνει όλο και περισσότερο. Φαινόμενο που εντοπίζεται όχι μόνο μεταξύ δημόσιων υπηρεσιών αλλά ακόμα και μεταξύ δημοσίων υπαλλήλων/συναδέλφων που απασχολούνται στην ίδια Υπηρεσία, κάνοντας την ίδια δουλειά αλλά με διαφορετικές αμοιβές. Ζητούμε την χορήγηση της προσωπικής διαφοράς σε όλους τους υπαλλήλους του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης προκειμένου να εξασφαλιστεί η ισότητα και η δικαιοσύνη!
Η συγκεκριμένη διάταξη δημιουργεί αίσθημα άνισης μεταχείρισης μεταξύ υπαλλήλων που παρέχουν την ίδια εργασία και διαθέτουν τα ίδια τυπικά και ουσιαστικά προσόντα.
Θέμα: Επέκταση της προσωπικής διαφοράς στο σύνολο των υπαλλήλων του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης ΥΨηΔ.
Με την παρούσα παρέμβαση στη δημόσια διαβούλευση, ζητείται η τροποποίηση της σχετικής διάταξης, ώστε η προβλεπόμενη προσωπική διαφορά να χορηγηθεί στο σύνολο των υπαλλήλων του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης και όχι επιλεκτικά μόνο σε μία Γενική Γραμματεία αυτού.Η τρέχουσα διατύπωση εισάγει μια αδικαιολόγητη διάκριση, η οποία πρέπει να απαλειφθεί για τους ακόλουθους λόγους:
Αρχή της Ισότητας: Παραβιάζεται η συνταγματική αρχή της ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας (Άρθρο 22 παρ. 1 του Συντάγματος).
Ενιαίος Φορέας: Όλες οι οργανικές μονάδες του Υπουργείου λειτουργούν συμπληρωματικά και στηρίζουν τον ψηφιακό μετασχηματισμό της χώρας.
Ίδιες Συνθήκες: Οι υπάλληλοι όλων των Γενικών Γραμματειών κατέχουν αντίστοιχα προσόντα και αντιμετωπίζουν τον ίδιο φόρτο εργασίας.
Κίνδυνος Διχασμού: Η δημιουργία υπαλλήλων «δύο ταχυτήτων» εντός του ίδιου Υπουργείου πλήττει το εργασιακό κλίμα και την αποδοτικότητα.
Κινητικότητα: Η επιλεκτική χορήγηση θα εμποδίσει την εσωτερική μετακίνηση στελεχών λόγω οικονομικού αντικινήτρου.
Προτεινόμενη Νομοτεχνική Βελτίωση:«Η προσωπική διαφορά της παρούσας διάταξης καταβάλλεται στο σύνολο του πάσης φύσεως προσωπικού (μόνιμοι, ΙΔΑΧ, αποσπασμένοι) που υπηρετεί σε όλες τις οργανικές μονάδες, Γενικές και Ειδικές Γραμματείες του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης.»
Η διαφωνία μου έγκειται ως προς το άρθρο 53 του παρόντος, υπό διαβούλευση, νομοσχεδίου, σχετικά με την επέκταση εφαρμογής του άρθρου 64 του ν. 5042/2023 (Α΄ 88), περί προσωπικής διαφοράς υπαλλήλων.
Βάσει της Συνταγματικής Αρχής της Ισότητας (παρ. 1 άρθρου 4) και της Ίσης Αμοιβής για εργασία ίσης αξίας (παρ. 1 άρθρου 22), δε νοείται η ύπαρξη διαφορετικού μισθολογικού καθεστώτος για υπαλλήλους που υπηρετούν στον ίδιο φορέα, παρέχουν τις ίδιες υπηρεσίες και κατέχουν τα ίδια τυπικά και ουσιαστικά προσόντα. Από την εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος άρθρου θα συνεχιστεί η, ήδη, άδικη και άνιση μισθολογική μεταχείριση υπαλλήλων που εργάζονται στον ίδιο φορέα.
Πιο συγκεκριμένα, από την έναρξη ισχύος του π.δ. 81/2019 (Α΄ 119), ήτοι από τις 08/07/2019, η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων, όπως αυτή οργανώθηκε με τα άρθρα 19 έως 28 του π.δ. 142/2017, μεταφέρεται, ως σύνολο αρμοδιοτήτων, θέσεων και προσωπικού, και με την ίδια μισθολογική κατάσταση και σχέση εργασίας, από το Υπουργείο Οικονομικών, στο συσταθέν, με το εν λόγω π.δ., Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης.
Ωστόσο, οι υπηρετούντες υπάλληλοι των λοιπών υπηρεσιών του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης, με τα ίδια τυπικά και ουσιαστικά προσόντα και παρέχοντας ίδιες υπηρεσίες, αμείβονται λιγότερο από τους υπαλλήλους της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων. Το γεγονός αυτό, έχει δημιουργήσει την ύπαρξη καθεστώτος άνισης μεταχείρισης και υπαλλήλων «δύο ταχυτήτων», οι οποίοι υπηρετούν υπό τον ίδιο φορέα, με αποτέλεσμα την ανάπτυξη συναισθημάτων απογοήτευσης, δυσαρέσκειας, διχόνοιας και, κατ’ επέκταση, μείωσης των κινήτρων για βελτίωση της αποδοτικότητάς τους και την παραγωγικότητα τους, σε μια οικονομική ζωή η οποία είναι ήδη πολύ επιβαρυμένη, λόγω των διεθνών συνθηκών.
Προτείνω:
– το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 53 του παρόντος, υπό διαβούλευση, νομοσχεδίου, να επεκταθεί στο σύνολο των υπαλλήλων του ΥΨηΔ, χωρίς καμία εξαίρεση,
– η εν λόγω προσωπική διαφορά να εξαιρεθεί από οποιονδήποτε συμψηφισμό με μεταγενέστερες μισθολογικές αυξήσεις και
– να αναγνωριστεί ο συντάξιμος χαρακτήρας της.
Επί του Άρθρου 53: Κατάλυση των αρχών της ισότητας, της αξιοκρατίας, της ίσης αμοιβής και αλλοίωση του θεσμού της προσωπικής διαφοράς (άρθρ. 4 & 22 Σ)
Με την παρούσα παρέμβαση υποβάλλεται ρητή ένσταση επί του Άρθρου 53 του υπό διαβούλευση σχεδίου νόμου. Η προτεινόμενη διάταξη, με τον τρόπο που είναι δομημένη, έρχεται σε ευθεία αντίθεση με θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές (άρθρα 4 και 22 του Συντάγματος) και παραβιάζει την Ευρωπαϊκή Οδηγία (ΕΕ) 2023/970 για την ενίσχυση της εφαρμογής της αρχής της ισότητας των αμοιβών για όμοια εργασία ή για εργασία της αυτής αξίας.
Συγκεκριμένα, τεκμηριώνονται οι ακόλουθες τέσσερις (4) βασικές πλημμέλειες της διάταξης:
1. Αλλοίωση της έννοιας της Προσωπικής Διαφοράς (Θέσπιση Πλαφόν 300 €):
Η επιβολή ανώτατου ορίου (πλαφόν) ύψους 300 € στερείται οποιασδήποτε επιστημονικής ή υπηρεσιακής τεκμηρίωσης. Με τον περιορισμό αυτό, καταργείται ο καθιερωμένος μαθηματικός υπολογισμός της προσωπικής διαφοράς (ως η διαφορά μεταξύ παλαιών και νέων αποδοχών). Ως εκ τούτου, η ρύθμιση χάνει τον αποκαταστατικό της χαρακτήρα και μετατρέπεται αυθαίρετα σε επίδομα. Η μετατροπή αυτή αλλοιώνει πλήρως τον θεσμικό ρόλο της προσωπικής διαφοράς, ο οποίος είναι η διασφάλιση της μισθολογικής ισορροπίας.
2. Αδικαιολόγητες εξαιρέσεις στο Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης:
Το εν λόγω Υπουργείο αποτελεί τη μοναδική περίπτωση όπου η διάταξη εφαρμόζεται επιλεκτικά σε μία (1) μόνο από τις τέσσερις (4) Γενικές Γραμματείες. Η εξαίρεση αυτή δημιουργεί υπαλλήλους δύο ταχυτήτων. Άνθρωποι που υπηρετούν στον ίδιο φορέα και παράγουν το ίδιο έργο, λαμβάνουν διαφορετική αμοιβή λόγω διαφορετικού διοικητικού αντικειμένου. Κρίνεται επιβεβλημένη η επέκταση του πεδίου εφαρμογής στο σύνολο του Υπουργείου.
3. Αυθαίρετος χρονικός περιορισμός (1η Απριλίου 2023):
Η εισαγωγή της 1ης Απριλίου 2023 ως χρονικού ορίου αποκλείει αναίτια μεγάλο μέρος του προσωπικού. Οι υπάλληλοι που ασκούν τα ίδια καθήκοντα και διαθέτουν τα ίδια τυπικά και ουσιαστικά προσόντα πρέπει να αντιμετωπίζονται ενιαία. Η χρονική αυτή διάκριση πρέπει να απαλειφθεί άμεσα, ώστε η διάταξη να εφαρμοστεί οριζόντια.
4. Παραβίαση της αρχής «Ίση αμοιβή για εργασία ίσης αξίας»:
Η επέκταση της προσωπικής διαφοράς οφείλει να επιλύει τη μισθολογική ανισότητα εντός των φορέων. Αντίθετα, η παρούσα διατύπωση διευρύνει το χάσμα, παραβιάζοντας κατάφωρα την ενωσιακή υποχρέωση για διαφάνεια και μισθολογική δικαιοσύνη.
Προτεινόμενες Τροποποιήσεις:
• Να αφαιρεθεί το πλαφόν των 300 € και η προσωπική διαφορά να υπολογίζεται βάσει των πάγιων κανόνων του λογιστηρίου.
• Να επεκταθεί η ρύθμιση στο σύνολο των Γενικών Γραμματειών του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης.
• Να διαγραφεί η ημερομηνία-ορόσημο της 1ης Απριλίου 2023 για οριζόντια εφαρμογή σε όλο το προσωπικό.
Να προστεθεί ρητά η ΑΑΔΕ στους δικαιούχους της διάταξης και να απαλειφθεί ο περιορισμός της 1.4.2023.
Υπάλληλοι με τα ίδια προσόντα, το ίδιο μισθολογικό κλιμάκιο και τα ίδια καθήκοντα δεν είναι δίκαιο να αμείβονται διαφορετικά αποκλειστικά λόγω ημερομηνίας διορισμού. Η υφιστάμενη διάκριση δημιουργεί υπαλλήλους δύο ταχυτήτων και νέες μισθολογικές αδικίες. Η ρύθμιση πρέπει να καλύψει το σύνολο του προσωπικού της ΑΑΔΕ για την αποκατάσταση της ίσης μεταχείρισης και της υπηρεσιακής συνοχής
Για λόγους ίσης μεταχείρισης και ομοιόμορφης εφαρμογής της διάταξης, κρίνεται αναγκαίο το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 53 να επεκταθεί ώστε να συμπεριλάβει και τους υπαλλήλους της Γενικής Γραμματείας Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων και των λοιπών υπηρεσιών του ΥΨΗΔ (πχ ΓΔΟΔΥ) , οι οποίοι πληρούν τα ίδια τυπικά και ουσιαστικά κριτήρια με τους ήδη αναφερόμενους στη διάταξη — ήτοι υπηρετούν με σχέση εργασίας δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου και έχουν διοριστεί ή μεταταχθεί μετά την 1η.11.2011.
Το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης αποτελεί τη μοναδική περίπτωση στην οποία προβλέπονται εξαιρέσεις εντός του ιδίου φορέα, καθώς η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων συμπεριλαμβάνεται ρητώς στο αρ. 64 του v. 5042/23, ενώ η Γενική Γραμματεία Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων και οι λοιπές υπηρεσίες ΥΨΗΔ παραλείπονται, μολονότι υπάγονται στον ίδιο φορέα, διέπεται από το ίδιο νομοθετικό πλαίσιο και ασκεί καθήκοντα συναφούς χαρακτήρα. Η διαφορετική αυτή μεταχείριση δεν ερείδεται σε αντικειμενικό και εύλογο κριτήριο διαφοροποίησης, δημιουργεί αδικαιολόγητες μισθολογικές αποκλίσεις μεταξύ υπαλλήλων που τελούν υπό τις ίδιες συνθήκες και αντιβαίνει στη συνταγματική αρχή της ισότητας, στην αρχή της αναλογικότητας και στις αρχές της χρηστής διοίκησης και της ίσης μεταχείρισης.
Περαιτέρω, κρίνεται αναγκαία η πλήρης κατάργηση της εξαίρεσης που αφορά τους υπαλλήλους που διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν από 1ης.4.2023 και μετά, καθώς η διαφορετική μισθολογική τους μεταχείριση — αποκλειστικά και μόνο λόγω του χρόνου διορισμού ή μετάταξής τους — δημιουργεί συνθήκες άνισης μεταχείρισης μεταξύ υπαλλήλων που υπηρετούν στις ίδιες δομές, ασκούν τα ίδια καθήκοντα και διαθέτουν αντίστοιχα ή και αυξημένα προσόντα, σε ευθεία αντίθεση με τη συνταγματική αρχή της ισότητας και την αρχή της ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας. Η άρση των εξαιρέσεων αυτών θα ενισχύσει τη διαφάνεια, το αίσθημα δικαιοσύνης και την εφαρμογή ενός ενιαίου και δίκαιου μισθολογικού πλαισίου για το σύνολο των υπαλλήλων του Υπουργείου.
Στο άρθρο 53 θα πρέπει να προστεθεί, για λόγους ισότητας, η παροχή της προσωπικής διαφοράς στους φορείς της παρ. 1 του άρθρου 64 του ν. 5042/2023 καθώς και στου υπαλλήλους του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης, διότι συνεργάζονται με αυτούς για την υλοποίηση των έργων τους.
Σχετικά με το άρθρο 53 (προσωπική διαφορά): Η προτεινόμενη νομοθετική ρύθμιση για τη μισθολογική ενίσχυση σε υπαλλήλους ορισμένων δημόσιων υπηρεσιών αποτελεί αναμφίβολα μια θετική πρωτοβουλία προς την κατεύθυνση της αναγνώρισης της συμβολής τους. Ωστόσο, όσον αφορά στο Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης, η περιοριστική της εφαρμογή αποκλειστικά στους υπηρετούντες στη Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων δημιουργεί εύλογα ερωτήματα ως προς τη συμβατότητά της με θεμελιώδεις αρχές του διοικητικού δικαίου.
Ειδικότερα, η αρχή της ισότητας επιβάλλει την όμοια μεταχείριση προσώπων που τελούν υπό τις ίδιες ή παρεμφερείς συνθήκες. Οι υπάλληλοι του συνόλου του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης συνεισφέρουν ουσιωδώς και διαχρονικά στην επίτευξη των στρατηγικών του στόχων, ιδίως σε ένα περιβάλλον συνεχών ψηφιακών μετασχηματισμών και αυξημένων απαιτήσεων. Η επιλεκτική ενίσχυση μόνο μιας επιμέρους δομής δεν φαίνεται να τεκμηριώνεται επαρκώς με αντικειμενικά κριτήρια διαφοροποίησης.
Πέραν των νομικών πτυχών, η συγκεκριμένη ρύθμιση εγκυμονεί και έναν ουσιαστικό κίνδυνο: τη δημιουργία υπαλλήλων «δύο ταχυτήτων». Από τη μία πλευρά, εκείνοι που απολαμβάνουν τα οφέλη ευνοϊκών οικονομικών διατάξεων και, από την άλλη, εκείνοι που, παρά τη συμβολή τους, μένουν εκτός. Τέτοιες πολιτικές δεν ενισχύουν τη συνοχή, αλλά αντιθέτως καλλιεργούν αίσθημα αδικίας και εσωτερικού διαχωρισμού, υπονομεύοντας τη συλλογική αποδοτικότητα και το υπηρεσιακό ήθος.
Για τους λόγους αυτούς, προτείνεται η εν λόγω ρύθμιση να επαναξιολογηθεί, ώστε να συμπεριλάβει το σύνολο των υπαλλήλων του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης, με τρόπο δίκαιο, αντικειμενικό και συμβατό με τις αρχές του κράτους δικαίου.
Για το άρθρο 53 περί προσωπικής διαφοράς προτείνεται η επέκταση του πεδίου εφαρμογής της ρύθμισης, πέραν της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων, στο σύνολο των υπηρεσιών του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης.
Η προτεινόμενη διεύρυνση κρίνεται αναγκαία για λόγους ίσης μεταχείρισης των υπαλλήλων, δεδομένου ότι το προσωπικό που εξαιρείται αποτελεί μικρό μόνο μέρος (περίπου το 1/4) του συνόλου, γεγονός που δημιουργεί ανισότητες ως προς τη χορήγηση της προσωπικής διαφοράς.
Η οριζόντια εφαρμογή της ρύθμισης θα διασφαλίσει την ενιαία αντιμετώπιση των εργαζομένων εντός του ίδιου Υπουργείου και θα άρει υφιστάμενες στρεβλώσεις.
Η διεκδίκηση της Προσωπικής Διαφοράς επιχειρεί να επιλύσει ένα πολύ συγκεκριμένο πρόβλημα: τη μισθολογική ανισότητα μεταξύ υπαλλήλων που υπηρετούν στους ίδιους φορείς, ασκούν τα ίδια καθήκοντα και διαθέτουν τα ίδια τυπικά και ουσιαστικά προσόντα. Επί της ουσίας δίκαιο να δοθεί σε όλους, και να μη γίνονται διακρίσεις.
Ανήκω στους χαμηλόμισθους, χωρις προστασία. Υπάλληλος ΔΕ με διορισμό το 2020, και με προϋπηρεσία περίπου 25 ετών στον ιδιωτικό τομέα (η οποία δεν αναγνωρίζεται μισθολογικά) αμείβομαι με ιδιαίτερα χαμηλές αποδοχές, παρά την πραγματική μου εργασιακη εμπειρια. Απαιτείται η άμεση επέκταση της εφαρμογής του άρθρου 53 και στους χαμηλόμισθους υπαλλήλους, που σήμερα αποκλειόμαστε, ώστε να τερματιστούν οι ανισότητες που υπονομεύουν την αρχή της ισότητας και της ισονομίας στην πράξη.
Η ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΔΙΑΦΟΡΑΣ ΣΕ ΕΝΑ ΦΟΡΕΑ ΕΝΙΑΙΑ ΣΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΑ ΣΕ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗΣ ΟΡΓΑΝΙΚΗΣ ΜΟΝΑΔΑΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ ΑΙΤΗΜΑ. ΕΑΝ Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΔΙΑΦΟΡΑ ΣΥΝΔΕΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΙΚΗΣ ΜΟΝΑΔΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΩΝ ΤΗΣ, ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ ΟΤΙ Η ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΑΡΡΗΚΤΑ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥ ΣΥΝΟΛΟΥ ΤΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΤΟΥ ΦΟΡΕΑ ΠΟΥ ΣΥΜΒΑΛΛΟΥΝ ΠΡΟΣ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ.
ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΣΗΣ ΔΕΔΟΜΕΝΟ ΟΤΙ ΚΑΜΜΙΑ ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΜΟΝΑΔΑ ΕΝΤΟΣ ΕΝΟΣ ΦΟΡΕΑ ΔΕΝ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΘΥΠΟΣΤΤΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΤΟΜΕΑ.
ΣΥΝΕΠΩΣ, ΤΟ ΕΥΤΡΑΠΕΛΟ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ ΠΟΥ ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΙΔΙΟΥ ΣΤΟΧΟΥ ΒΑΣΕΙ ΤΩΝ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΩΝ ΤΟΥΣ ΟΠΩΣ ΚΑΘΟΡΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ ΤΟΥ ΦΟΡΕΑ ΣΕ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΒΑΣΗ ΚΑΙ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΑΝΕΥ ΑΙΤΙΑΣ ΚΑΙ ΛΟΓΙΚΗΣ ΒΑΣΗΣ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΨΗΦΙΑΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ
Απογοητευτικό πως δεν υπάρχει ΠΑΛΙ καμμία πρόβλεψη για επίδομα στα ΚΕΠ.
Το προσωπικό είναι κατά 30 % μειωμενο και κανείς δεν έχει αποδεχθεί θέση σε ΚΕΠ..γιατί;..γιατί βγάζουμε όλη τη δουλειά του στενού Δημ.Τομεα με ανοιχτές πόρτες ακόμα και επί κορονοιου και περνούμε μετά από 22 χρόνια προϋπηρεσίας ούτε 1.500 καθαρό!!καρποφορίας ΠΕ κ ΤΕ γτ οι ΔΕ ούτε 1.000!.
Δείξετε πως είμαστε συνάδερφοι όπως λέτε στα Υπουργεία και στα μαθήματα ΕΚΔΔΑ.
Και στην τελική αυτοί του κλήρου είναι και ανύπαντροι…εμείς έχουμε οικογένειες…παιδιά…
Αυτά και θα τα πούμε στις εκλογές με το καλό..αν αλλάξει κάτι ίσως αλλάξουμε κι εμεις
Προτείνεται η επέκταση εφαρμογής του άρθρου 53 για το σύνολο του προσωπικού που υπηρετεί στο Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης, ώστε – αν όχι να εξαλειφθούν – τουλάχιστον να περιοριστούν οι μισθολογικές ανισότητες μεταξύ υπαλλήλων που εργάζονται στον ίδιο Φορέα.
Άρθρο 53
Προσωπική διαφορά σε όλους τους υπάλληλους με οργανική θέση στις υπηρεσίες της παρ.1, χωρίς καμία εξαίρεση από το πεδίο εφαρμογής της.
Σχετικά με την προσωπική διαφορά δεν είναι δίκαιο υπάλληλοι του ίδιου υπουργείου να αμείβονται διαφορετικά. Ή όλοι ή κανένας, δημιουργούνται ανισότητες μεταξύ υπαλλήλων που έχουν τα ίδια δικαιώματα. Το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 53 να επεκταθεί ώστε να περιλαμβάνει το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης εν συνόλω αίροντας ανισότητες με το ίδιο αντικείμενο εργασίας!
Το σχόλιό μου αφορά στο άρθρο 53 και την προσωπική διαφορά. Δεν γίνεται να υπάρχουν υπάλληλοι δύο ταχυτήτων στον ίδιο φορέα. Πρέπει ό,τι ισχύσει για τη ΓΓΠΣΨΔ να ισχύσει και για τους υπαλλήλους συνολικά του ΥΨΗΔ.
Σχετικά με το άρθρο 53:
Η διεκδίκηση της Προσωπικής Διαφοράς επιχειρεί να επιλύσει ένα πολύ συγκεκριμένο πρόβλημα: τη μισθολογική ανισότητα μεταξύ υπαλλήλων που υπηρετούν στους ίδιους φορείς, ασκούν τα ίδια καθήκοντα και διαθέτουν τα ίδια τυπικά και ουσιαστικά προσόντα.
Η θέσπιση ανώτατου ορίου (πλαφόν) 300 ευρώ στην προσωπική διαφορά όχι μόνο δεν επιλύει το πρόβλημα αυτό, αλλά το διαιωνίζει, δημιουργώντας και μονιμοποιώντας υπαλλήλους δύο ταχυτήτων. Η μισθολογική διαφοροποίηση εξακολουθεί να βασίζεται αποκλειστικά στον χρόνο διορισμού ή μετάταξης και όχι σε αντικειμενικά υπηρεσιακά κριτήρια.
Πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι την αποκατάσταση της προσωπικής διαφοράς διεκδικούν κυρίως οι νεότεροι συνάδελφοι, οι οποίοι αποτελούν το μέλλον των υπηρεσιών αυτών. Η διατήρηση μισθολογικών ανισοτήτων μεταξύ εργαζομένων που παρέχουν εργασία ίσης αξίας λειτουργεί αποτρεπτικά για την προσέλκυση και παραμονή προσωπικού και δημιουργεί σοβαρό ΖΗΤΗΜΑ ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑΣ για κρίσιμες υπηρεσίες του Δημοσίου.
Ως υπάλληλος του Δημοσίου επί σχεδόν δεκαεπτά έτη στον κλάδο ΠΕ Πληροφορικής, θεωρώ προβληματική και ΥΠΟΠΤΗ τη συστηματική αναπαραγωγή του ισχυρισμού ότι νεότεροι συνάδελφοι λαμβάνουν υψηλότερες συνολικές αποδοχές από υπαλλήλους με δεκαπέντε ή περισσότερα έτη υπηρεσίας. ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ!
Στην πραγματικότητα, αυτό που μειώνεται στους παλαιότερους υπαλλήλους είναι η προσωπική διαφορά (άδικο και καταδικαστέο επίσης ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΒΛΕΦΘΕΙ και αυτο στην διάταξη) μέσω των συμψηφισμών που προβλέπει το ισχύον πλαίσιο και όχι το σύνολο των αποδοχών τους. Πρόκειται ασφαλώς για μια άδικη και προβληματική κατάσταση, η οποία όμως δεν πρέπει να συγχέεται με το αίτημα αποκατάστασης της προσωπικής διαφοράς των νεότερων υπαλλήλων αλλα να σταθούμε μαζι παλιοί και νέοι ως εργαζόμενοι στην διεκδίκηση προτείνοντας ΝΑ ΛΥΘΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΟΥ ΣΥΜΨΗΦΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΔ ΩΣ ΙΣΧΥΕ!!!
Η διεκδίκηση της προσωπικής διαφοράς δεν μπορεί και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται απο «ΚΑΛΟΘΕΛΗΤΕΣ» ως υποκατάστατο της συζήτησης για τις αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων. Η ανάγκη πραγματικών μισθολογικών αυξήσεων, η αποσύνδεση της προσωπικής διαφοράς από τη μισθολογική εξέλιξη και τα μισθολογικά κλιμάκια, καθώς και η ουσιαστική ενίσχυση των αποδοχών του συνόλου των εργαζομένων (13ος-14ος) αποτελούν ουσιαστικά και απολύτως θεμιτά αιτήματα που αφορούν όλους τους δημοσίους υπαλλήλους.
Η επίδοση της προσωπικής διαφοράς για τους νεότερους συναδέλφους και η αποκατασταση σε παλιότερους αλλα και η διεκδίκηση πραγματικών αυξήσεων για το σύνολο των εργαζομένων δεν είναι αντικρουόμενοι στόχοι. Αντιθέτως, αποτελούν συμπληρωματικές και ενωτικές διεκδικήσεις που συμβάλλουν στην άρση των αδικιών χωρίς να δημιουργούν τεχνητούς-διχαστικούς ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΜΕΝΟΥΣ διαχωρισμούς μεταξύ παλαιών και νέων υπαλλήλων.
ΕΠΙΔΟΣΗ ΠΔ με τους όρους που ίσχυε χωρις πλαφόν (300ευρω) και ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΗΡΓΗΣΗ ΣΥΜΨΗΦΙΣΜΩΝ και ΑΠΟΣΥΝΔΕΣΗ ΤΗΣ ΠΔ από τη μισθολογική εξέλιξη και τα μισθολογικά κλιμάκια σε όσους εργαζόμενους!!!!!!!!!!
Άρθρο 53: Επέκταση εφαρμογής άρθρου 64 ν. 5042/2023 περί προσωπικής διαφοράς:
Να απαλειφθεί η ημερομηνία 1η Απριλίου 2023, καθώς χωρίζει τους υπαλλήλους αυθαίρετα σε δύο κατηγορίες, και να εφαρμοστεί η διάταξη σε όλους τους μεταταχθέντες και διορισθέντες υπαλλήλους ανεξαρτήτως ημερομηνίας μετάταξης ή διορισμού
Σχετικά με το άρθρο 53 και τη θέσπιση του πλαφόν των 300 ευρώ, είναι φανερό ότι με αυτό τον τρόπο ενισχύεται περαιτέρω το αίσθημα αδικίας κα άνισης μεταχείρισης εργαζόμενων μέσα στην ίδια υπηρεσία που εκτελούν τα ίδια καθήκοντα.
Είναι επιβεβλημένη η επανεξέταση της ρύθμισης για αυτό το σημείο, ώστε να διασφαλιστεί η δίκαιη και ισότιμη αντιμετώπιση για όλους τους υπαλλήλους, ανεξαρτήτως χρόνου πρόσληψης.
1. Προτείνεται η άμεση νομοτεχνική συμπλήρωση του άρθρου 53, ώστε να περιληφθεί ρητά η νεοσύστατη με τον ν. 5255/2025 ελεγκτική και κυρωτική Ανεξάρτητη Αρχή Ελέγχου Αγοράς και Προστασίας Καταναλωτή (ΑΑΕΑ&ΠΚ) και το μεταφερόμενο σε αυτή προσωπικό της Ανεξάρτητης Αρχής «Συνήγορος του Καταναλωτή» του ν. 3297/2004 όπως ισχύει, ανεξαρτήτως του χρόνου πρόσληψής του, το οποίο δεν είχε ενταχθεί στο άρθρο 91 ν. 5043/2023, συνεπώς δεν λαμβάνει καμία προσωπική διαφορά.
2. Η προτεινόμενη διάταξη του άρθρου 53 του νέου νομοσχεδίου έχει ως πρόθεση τη διόρθωση μισθολογικών ανισοτήτων και τη συμπερίληψη του συνόλου των εφεξής νεοεισερχόμενων υπαλλήλων. Ωστόσο, δεν διορθώνονται οι αδικίες στις Ανεξάρτητες Αρχές και στο Ειδικό Επιστημονικό Προσωπικό που υπηρετεί σε αυτές, στο οποίο οι μισθολογικές διαφορές εξαιτίας της προσωπικής διαφοράς παραμένουν ακραία δυσανάλογες. Έτσι συνεχίζεται η παράνομη και απολύτως αδικαιολόγητη διάκριση με αποκλειστικό κριτήριο τον χρόνο πρόσληψης, δημιουργώντας νέες στρεβλώσεις και διαχωρισμούς. Για τον λόγο αυτό προτείνεται η διαγραφή του δευτέρου εδαφίου της παρ. 1 του άρθρου 53 του νομοσχεδίου, καθώς η επιβολή του πλαφόν των 300 ευρώ στον υπολογισμό της προσωπικής διαφοράς είναι κατάφωρα αντίθετη με τη συνταγματική αρχή της ισότητας και τη θεμελιώδη αρχή του εργατικού δικαίου «Ίση αμοιβή για ίσης αξίας εργασία».
Η διάταξη δημιουργεί υπαλλήλους δυο ταχυτήτων..σε ανεξάρτητες αρχές όπως η ΑΑΔΕ υπάλληλοι μεταταγμένοι εσχάτως θα λαμβάνουν περισσότερα από υπαλλήλους που έχουν δουλέψει τόσα χρόνια για την υπηρεσία. Είναι άδικο και παράλογο. Δεν ρυθμίζει αλλά καταστρατηγεί βασικές αρχές λειτουργίας της υπηρεσίας.
Άρθρο 54 πρόταση αναδιατύπωσης: α) Το μισθολογικό καθεστώς του προσωπικού της Προεδρίας της Κυβέρνησης καθορίζεται σύμφωνα με το Κεφάλαιο Β΄ του ν. 4354/2015 (Α΄ 176).
β) Το προσωπικό με σχέση εργασίας δημοσίου δικαίου ή ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου που υπηρετεί στις οργανικές μονάδες της Γενικής Γραμματείας Συντονισμού και της Γενικής Γραμματείας Νομικών και Κοινοβουλευτικών Θεμάτων της Προεδρίας της Κυβέρνησης, κατατάσσεται στη μισθολογική κλίμακα σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 93 του ν. 4622/2019 (Α΄ 133)
Άρθρο 53
«Από το πεδίο εφαρμογής της παρ. 1 εξαιρούνται:
α) το προσωπικό που εμπίπτει στην παρ. 2 του άρθρου 64 του ν. 5042/2023 και την παρ. 7 του άρθρου 33 του ν. 4914/2022 (Α΄ 61)».
Οι υπάλληλοι που υπηρετούν με απόσπαση σε αυτές τις ειδικές υπηρεσίες και έκαναν μετάταξη στις υπηρεσίες της παρ.1, διαχειρίζονται δισεκατομμύρια από την Ευρωπαϊκή Ένωση συντονίζοντας τόσα μεγάλα έργα τα τελευταία χρόνια στην χώρα μας και έκαναν μετάταξη στις υπηρεσίες της παρ.1, γιατί να εξαιρεθούν από την Προσωπική Διαφορά όσο υπηρετούν εκεί;
Ο μέσος υπάλληλος που διαχειρίζεται ένα και δυο δις ευρώ ευρωπαϊκών κονδυλίων γιατι να τιμωρηθεί και να μην πάρει και αυτά τα 300ευρω το μηνά που δικαιούται; Αυτό το πεδίο πρέπει να απαλειφθεί από το νόμο. Προσωπική διαφορά σε όλους τους υπάλληλους με οργανική θέση στις υπηρεσίες της παρ.1!!
Παρατηρήσεις επί του άρθρου 53
Η πρόβλεψη ανώτατου ορίου 300€ στην προσωπική διαφορά υπονομεύει τον σκοπό της ρύθμισης, καθώς διατηρεί και εντείνει υφιστάμενες μισθολογικές ανισότητες μεταξύ υπαλλήλων με ίδια προσόντα και ίδια καθήκοντα.
Ειδικότερα:
α) Η διαφοροποίηση βασίζεται αποκλειστικά στον χρόνο διορισμού ή μετάταξης και όχι σε αντικειμενικά υπηρεσιακά κριτήρια, γεγονός που εγείρει ζητήματα συμβατότητας με τη συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή της ισότητας (άρθρο 4 παρ. 1 Συντ.) και την αρχή της ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας (άρθρο 22 παρ. 1 Συντ.). Το προβλεπόμενο πλαφόν εισάγει διαφορετική μισθολογική μεταχείριση μεταξύ υπαλλήλων του ίδιου φορέα, οι οποίοι διαθέτουν τα ίδια τυπικά και ουσιαστικά προσόντα και ασκούν τα ίδια καθήκοντα.
β) Η ρύθμιση δεν συνάδει με τις αρχές της ίσης μεταχείρισης και της αναλογικότητας που απορρέουν από το ευρωπαϊκό δίκαιο. Ιδιαίτερα, δεν βρίσκεται σε αρμονία με το πνεύμα της Οδηγίας (ΕΕ) 2023/970 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, η οποία αποσκοπεί στην αποτελεσματικότερη εφαρμογή της αρχής της ίσης αμοιβής για όμοια εργασία ή εργασία ίσης αξίας.
γ) Η διαφοροποίηση του ύψους της προσωπικής διαφοράς δεν συνδέεται με τη φύση, τις απαιτήσεις ή την ευθύνη της παρεχόμενης εργασίας. Ως εκ τούτου, η επιλογή του συγκεκριμένου ανώτατου ορίου εμφανίζεται ως δυσανάλογη και αυθαίρετη, υπερβαίνοντας τα όρια της νομοθετικής διακριτικής ευχέρειας.
δ) Δημιουργεί αντικίνητρο για την προσέλκυση και παραμονή νέων, υψηλά καταρτισμένων υπαλλήλων στη δημόσια διοίκηση, σε μία περίοδο που κομβικές υπηρεσίες έχουν αποψιλωθεί λόγω συνταξιοδοτήσεων.
Για τους ανωτέρω λόγους ζητείται:
1. Κατάργηση του ανώτατου ορίου των 300 ευρώ και πλήρης εφαρμογή του α. 64 του ν. 5042/2023 χωρίς πρόσθετους περιορισμούς.
2. Κατάργηση του συμψηφισμού της προσωπικής διαφοράς με μελλοντικές μισθολογικές αυξήσεις.
3. Αναγνώριση του συντάξιμου χαρακτήρα της.
Η προτεινόμενη διάταξη ενώ αναγνωρίζει την ανάγκη ΕΠΕΚΤΑΣΗΣ της προσωπικής διαφοράς στους υπαλλήλους που διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν από 1.4.2023 και εφεξής, θεσπίζει ανώτατο όριο (πλαφόν) ύψους 300 ευρώ μηνιαίως, αναιρώντας έτσι σε μεγάλο βαθμό τον σκοπό της ρύθμισης, αφού επί της ουσίας διατηρεί, παγιώνει και διευρύνει ουσιαστικά, τις μισθολογικές ανισότητες που επιχειρεί να θεραπεύσει.
Η προσωπική διαφορά οφείλει να λειτουργεί ως μηχανισμό αποκατάστασης μισθολογικών αποκλίσεων και αδικιών. Για τον λόγο αυτό, αφενός θα πρέπει να υπολογίζεται με ενιαίο τρόπο για όλους τους υπαλλήλους που υπάγονται στο ίδιο καθεστώς (χωρίς την θέσπιση πλαφόν που δεν προβλέπονταν στην αρχική διάταξη του άρθρου 64 του ν. 5042/2023), αφετέρου, θα πρέπει να συνυπολογίζεται στις συντάξιμες αποδοχές.
Επιπλέον εγείρονται σημαντικά νομικά ζητήματα:
1. Παραβίαση της Συνταγματικής Αρχής της Ισότητας και της Ίσης Αμοιβής: Το τιθέμενο πλαφόν εισάγει μια αυθαίρετη και αναιτιολόγητη διάκριση στο ύψος της προσωπικής διαφοράς μεταξύ υπαλλήλων του ίδιου φορέα, οι οποίοι διαθέτουν τα ίδια τυπικά και ουσιαστικά προσόντα, έχουν την ίδια προϋπηρεσία και ασκούν ακριβώς τα ίδια καθήκοντα και εξακολουθούν να έχουν διαφορετική μεταχείριση, όχι με βάση αντικειμενικά κριτήρια, αλλά αποκλειστικά με βάση την ημερομηνία διορισμού ή μετάταξής τους.
2. Παραβίαση της γενικής Οδηγίας 2023/970 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 10ης Μαΐου 2023 για την ενίσχυση της εφαρμογής της αρχής της ισότητας για όμοια εργασία ή για εργασία της αυτής αξίας που προωθείται την παρούσα χρονική στιγμή προς ενσωμάτωση στην Ελληνική έννομη τάξη.
4. Παραβίαση της Αρχής της Χρηστής Διοίκησης και Δημιουργία Αντικινήτρων : Η μισθολογική υποβάθμιση των νεοεισερχομένων στελεχών υπονομεύει την εύρυθμη λειτουργία των υπηρεσιών, οδηγώντας σε διαρροή έμπειρου στελεχιακού δυναμικού προς τον ιδιωτικό τομέα, με το πλήθος των αποχωρισθέντων λόγω συνταξιοδότησης να αυξάνει σημαντικά στο δημόσιο.
Για τους παραπάνω λόγους προτείνεται:
1. Η πλήρης κατάργηση του ανώτατου ορίου των 300 ευρώ μεικτά μηνιαίως στην προσωπική διαφορά
2. Ρητή εξαίρεση της εν λόγω προσωπικής διαφοράς από οποιονδήποτε συμψηφισμό με μεταγενέστερες μισθολογικές αυξήσεις.
3. Ρητή θεσμοθέτηση του συντάξιμου χαρακτήρα της προσωπικής διαφοράς για όλους τους δικαιούχους.
Η ρητή πρόβλεψη ανώτατου ορίου (πλαφόν) 300 ευρώ μηνιαίως για την προσωπική διαφορά των νεότερων ή μετατασσόμενων υπαλλήλων αποτελεί ένα είδος μισθολογικής υποβάθμισης. Ακυρώνει στην πράξη τον ίδιο τον σκοπό της διάταξης, που θεωρητικά είναι η εξίσωση των αποδοχών και η προσέλκυση ικανών στελεχών σε φορείς αυξημένης ευθύνης. Το πλαφόν αυτό εισάγει μια μόνιμη, θεσμοθετημένη οικονομική ανισότητα σε σχέση με τους παλαιότερους υπαλλήλους, παραβιάζοντας την αρχή της ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας του άρθρο 22 παρ. 1 του Συντάγματος μας. Για το λόγω αυτό προτείνεται η παράλειψη της επιβολής του πλαφόν του άρθρου 53.
Θα πρέπει κάποια στιγμή να αναγνωριστεί μισθολογικά και η προϋπηρεσία του ιδιωτικού τομέα στο δημόσιο. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου δημόσιοι υπάλληλοι με 15 και 20 χρόνια εμπειρίας στον ιδιωτικό τομέα εισέρχονται στο δημόσιο σε συναφείς θέσεις και παίρνουν τον βασικό μισθό. Σίγουρα θα αποτελέσει ένα μεγάλο κίνητρο για να καλυφθούν οι θέσεις του δημοσίου που μένουν χρόνια κενές και σίγουρα θα αποκατασταθεί μια αδικία, μιας και στον ιδιωτικό τομέα η προϋπηρεσία που έχει κάποιος εργαζόμενος μετράει για την νέα του θέση.
Για λόγους ίσης μεταχείρισης και ομοιόμορφης εφαρμογής της διάταξης, κρίνεται αναγκαίο το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 53 να επεκταθεί ώστε να περιλαμβάνει το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Τεχνητής Νοημοσύνης στο σύνολό του. Από τους φορείς που υπάγονται στη ρύθμιση, το συγκεκριμένο Υπουργείο αποτελεί τη μοναδική περίπτωση στην οποία προβλέπονται εξαιρέσεις, γεγονός που δημιουργεί αδικαιολόγητες διαφοροποιήσεις μεταξύ εργαζομένων που τελούν υπό τις ίδιες ή παρόμοιες συνθήκες. Η άρση των εξαιρέσεων αυτών θα ενισχύσει την ίση μεταχείριση, τη διαφάνεια και το αίσθημα δικαιοσύνης μεταξύ των υπαλλήλων.
Με την προτεινόμενη διάταξη του άρθρου 53 εισάγεται, για πρώτη φορά, ανώτατο όριο (πλαφόν) ύψους 300 ευρώ στην προσωπική διαφορά των υπαλλήλων που διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν από 1.4.2023 και μετά. Η ρύθμιση αυτή δημιουργεί συνθήκες άνισης μεταχείρισης μεταξύ εργαζομένων που υπηρετούν στις ίδιες δομές, ασκούν τα ίδια καθήκοντα και διαθέτουν αντίστοιχα ή και αυξημένα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα, αποκλειστικά και μόνο λόγω διαφορετικού χρόνου διορισμού ή μετάταξης.
Η μη απόδοση της πλήρους προσωπικής διαφοράς έρχεται σε αντίθεση με τη συνταγματική αρχή της ισότητας και την αρχή της ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας. Παράλληλα, συντηρεί και διευρύνει αδικαιολόγητες μισθολογικές αποκλίσεις μεταξύ υπαλλήλων με το ίδιο αντικείμενο εργασίας, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις εργαζόμενοι με περισσότερα προσόντα αμείβονται δυσμενέστερα από συναδέλφους τους που κατέχουν αντίστοιχες θέσεις.
Το πλαφόν των 300 ευρώ διατηρεί την ύπαρξη υπαλλήλων «πολλαπλών ταχυτήτων» και δεν συμβάλλει στην επίτευξη ενός δίκαιου και ενιαίου μισθολογικού πλαισίου. Επιπλέον, η σχετική αιτιολόγηση που παρατίθεται στην Ανάλυση Συνεπειών Ρύθμισης (ΑΣΥΡ) εμφανίζει αντιφάσεις ως προς τον επιδιωκόμενο σκοπό της εξομάλυνσης των μισθολογικών διαφορών.
Για τους λόγους αυτούς, κρίνεται αναγκαία η τροποποίηση της διάταξης, με την πλήρη κατάργηση του προβλεπόμενου πλαφόν και την απόδοση της προσωπικής διαφοράς με τους ίδιους όρους που ίσχυαν έως σήμερα. Μόνο με τον τρόπο αυτό μπορεί να διασφαλιστεί η πλήρης, καθολική και δίκαιη μισθολογική εξίσωση όλων των εργαζομένων, ανεξαρτήτως του χρόνου διορισμού ή μετάταξής τους.
Εξάλλου, σε μια περίοδο κατά την οποία προβάλλεται η ισχυρή οικονομική ανάπτυξη της χώρας, είναι εύλογο οι εργαζόμενοι να προσδοκούν ουσιαστικές βελτιώσεις στις αποδοχές τους, ώστε να μπορούν να ανταποκριθούν στο αυξημένο κόστος διαβίωσης. Η Πολιτεία οφείλει να δώσει προτεραιότητα στην ενίσχυση του εισοδήματος των δημοσίων υπαλλήλων και στην αποκατάσταση υφιστάμενων μισθολογικών ανισοτήτων, αντί να θεσπίζει νέους περιορισμούς που διαιωνίζουν αδικίες και υπονομεύουν την αρχή της ίσης μεταχείρισης.
Το νόημα της επέκτασης της προσωπικής διαφοράς είναι προφανώς η άρση της μισθολογικής ανισότητας μεταξύ υπαλλήλων που προσλήφθηκαν παλαιότερα και νεοδιορισθέντων. Το να μπει ένα όριο στα 300€ πώς ακριβώς εξαλείφει αυτή την ανισότητα;
Ίση μεταχείριση: Υπάλληλοι που προσλήφθηκαν με διαφορετικές προκηρύξεις αλλά ασκούν τα ίδια καθήκοντα δεν θα πρέπει να έχουν τόσο μεγάλες μισθολογικές διαφορές.
Αποκατάσταση αδικίας: Το πλαφόν δημιουργεί μια νέα κατηγορία εργαζομένων με χαμηλότερες αποδοχές χωρίς ουσιαστική υπηρεσιακή διαφορά.
Κατάργηση τώρα του πλαφόν των 300€!!!
Θα ήθελα να υπογραμμίσω πως υπάρχει μια σοβαρή ανακολουθία σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση των διοικητικών υπαλλήλων της Ε.Α.Δ. Από τη μια, η προσωπική διαφορά χορηγείται σε όλο το προσωπικό των συνταγματικά κατοχυρωμένων ανεξάρτητων αρχών και όχι στην ΕΑΔ, από την άλλη αποτελεί πρόταση της Κυβέρνησης η συνταγματική κατοχύρωση της Αρχής μας, σύμφωνα με τις προτάσεις που έθεσε ο Πρωθυπουργός στον δημόσιο διάλογο και στα κόμματα της αντιπολίτευσης. Προσωπικά, θα ήθελα να τονίσω πως ως διοικητικός υπάλληλος της ΕΑΔ δεν εισπράττω καμία πρόσθετη αμοιβή, παρά τη σημαντική συμβολή της Αρχής τόσο στον αγώνα κατά τη διαφθοράς η οποία, ως γνωστόν, κοστίζει (βλ. σχετικές εκθέσεις ΟΟΣΑ, Transparency International, Συμβούλιο της Ευρώπης κ.ο.κ.) όσο και στον καταλογισμό σημαντικών ποσών σε βάρος δημοσίων υπολόγων. Όλα αυτά, φυσικά, οδηγούν στην υποστελέχωση της Αρχής μας, ιδίως σε ό,τι αφορά διοικητικούς υπαλλήλους, καθώς αυτή μειονεκτεί όχι μόνο έναντι των «ευγενών» Υπουργείων των οποίων οι υπάλληλοι λαμβάνουν προσωπική διαφορά, αλλά και έναντι όλων σχεδόν των υπόλοιπων ανεξάρτητων αρχών, τόσο των συνταγματικά κατοχυρωμένων όσο και των ρυθμιστικών. Ακόμα και με επιχείρημα εκ του μείζονος να το δει κανείς, είναι παράλογο το κράτος να χορηγεί πρόσθετες αμοιβές σε ανεξάρτητες αρχές όπως ο Συνήγορος του Πολίτη, ο οποίος απλώς «διαμεσολαβεί» και όχι στην ΕΑΔ, της οποίας τα στελέχη έχουν την ιδιότητα του ειδικού προανακριτικού υπαλλήλου και πλείστες όσες απείρως σημαντικότερες αρμοδιότητες. Πρέπει, επιτέλους, οι κραυγαλέες αδικίες του κράτους στη μισθολογική αντιμετώπιση των υπαλλήλων της ΕΑΔ να διορθωθούν. Σας παρακαλώ εντάξτε το προσωπικό που υπηρετεί οργανικά στην ΕΑΔ στη ρύθμιση του άρθρου 53 του τρέχοντος νομοσχεδίου περί «Επέκτασης εφαρμογής άρθρου 64 ν. 5042/2023 περί προσωπικής διαφοράς». Εξάλλου, για καμία εκατοστή υπαλλήλους πρόκειται δεν πρόκειται για παραπάνω. Ευχαριστώ εκ των προτέρων για τη δίκαιη διαχείριση και αντιμετώπιση του εν λόγω αιτήματος.
Καλό θα είναι να επεκταθεί το άρθρο 53 (προσωπική διαφορά) σε όλους τους δημοσίους υπαλλήλους που, βάσει επίσημων στοιχείων της Eurostat, είναι οι πιο χαμηλόμισθοι της Ευρώπης. Χωρίς χρονικούς περιορισμούς, χωρίς πλαφόν και χωρίς εξαιρέσεις σε ανεξάρτητες αρχές και άλλους φορείς.
Αφορά το άρθρο 53 (Προσωπική διαφορά)
Εντοπίζω κάποια σημεία που δεν έχουν λογική κατ’ εμέ:
1. Γιατί χρονική ισχύ απο 1/4/2023;
2. Γιατί δεν αφορά η συγκεκριμένη ρύθμιση την ΑΑΔΕ και άλλες ανεξάρτητες αρχές; Ενώ μέσα στην ίδια υπηρεσία υπάλληλοι διορισμένοι πριν το 2017 (έτος ίδρυσης ΑΑΔΕ) δικαιούνται κανονικά;
3. Γιατί υπάρχει το πλαφόν και γιατί ορίστηκε στα 300€;;;
Προτείνεται η επέκταση της εφαρμογής του άρθρου 53 και στους μόνιμους και ΙΔΑΧ υπαλλήλους της Επιτροπής Ανταγωνισμού.
Η προτεινόμενη ρύθμιση αποσκοπεί στην άρση μισθολογικών ανισοτήτων που προέκυψαν μετά την 1.4.2023 μέσω της χορήγησης προσωπικής διαφοράς. Ωστόσο, στην Επιτροπή Ανταγωνισμού η προσωπική διαφορά χορηγείται μόνο στο Ειδικό Επιστημονικό Προσωπικό (ΕΕΠ), με αποτέλεσμα οι μόνιμοι και ΙΔΑΧ υπάλληλοι να εξαιρούνται, παρότι υπηρετούν στον ίδιο φορέα, υπάγονται στο ίδιο μισθολογικό πλαίσιο και συμβάλλουν εξίσου στην εύρυθμη λειτουργία της Αρχής.
Η εξαίρεση αυτή δημιουργεί αδικαιολόγητες μισθολογικές αποκλίσεις μεταξύ υπαλλήλων του ίδιου φορέα, ιδιαίτερα για όσους διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν μετά την 1.4.2023, και αντίκειται στον σκοπό της διάταξης, που είναι η αποκατάσταση της ίσης μεταχείρισης και η αντιμετώπιση των μισθολογικών στρεβλώσεων.
Για τους λόγους αυτούς, προτείνεται να συμπεριληφθούν ρητά στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 53 και οι μόνιμοι και ΙΔΑΧ υπάλληλοι της Επιτροπής Ανταγωνισμού, ώστε να λαμβάνουν την προβλεπόμενη προσωπική διαφορά υπό τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις που ισχύουν για το λοιπό προσωπικό των ανεξάρτητων αρχών και να αποκατασταθεί η ίση μεταχείριση μεταξύ των εργαζομένων του ίδιου φορέα.