Αρχική Mέτρα αντιμετώπισης της ενεργειακής κρίσης και ενίσχυσης του διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών, μισθολογικές και φορολογικές διατάξεις, ρυθμίσεις για τον εξωδικαστικό μηχανισμό ρύθμισης οφειλών...ΜΕΡΟΣ Α΄ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΕΝΙΣΧΥΣΕΩΝ, ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΦΕΙΛΕΣ ΣΤΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ, ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΟΥ ΚΩΔΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΕΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΥΞΗΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟΘΕΜΑΤΟΣ ΔΙΑΘΕΣΙΜΩΝ ΚΑΤΟΙΚΙΩΝ (Άρθρα 3-7)Σχόλιο του χρήστη Γερονίκος Γ. | 2 Ιουνίου 2026, 11:03
  • Σχόλιο του χρήστη 'Γερονίκος Γ.' | 2 Ιουνίου 2026, 11:03

    Το μέτρο της επιδότησης ενοικίου πρέπει να εμβαθύνει με ιδιαίτερη φροντίδα στους πραγματικά έχοντες ανάγκη όπως είναι οι πολύτεκνοι, οι συνταξιούχοι, οι διαζευγμένοι μονογονείς με χαμηλά εισοδήματα. Π.χ. Μισθωτός διαζευγμένος γονέας δυο τέκνων με ετήσιο εισόδημα 25.000 ευρώ είναι σωστό να παίρνει το ίδιο επίδομα με οικογένειες με δύο τέκνα που λαμβάνουν μηνιαίως δύο μισθούς, δηλαδή στο παράδειγμα μας 50.000 ευρώ ετησίως, τη στιγμή που και οι δυο περιπτώσεις νοικιάζουν σπίτια με ενοίκια 800 ευρώ?? Ο μονογονέας πρέπει πληρώνει το ίδιο ενοίκιο με τα μισά χρήματα... Πόσο δίκαιο και αναλογικό είναι αυτό? Συνεπώς θα πρέπει ιδιαίτερα σε όσους έχουν τέκνα να γίνεται μια καλύτερη προσαρμογή και διανομή του βοηθήματος έτσι ώστε να έχει ουσιαστική σημασία και να μην είναι ενα οριζόντιο μέτρο που στην πραγματικότητα ενισχύει τα υψηλά εισοδήματα της κλίμακας έναντι των ασθενέστερων. Η ΑΑΔΕ αντί να εφαρμόζει οριζόντιες κλίμακες, πρέπει να θεσπίσει το «καθαρό διαθέσιμο εισόδημα ανά άτομο» στα επιδοματικά/φορολογικά μέτρα, ώστε να αποτυπώνεται η πραγματική οικονομική πίεση που δέχεται ένας γονέας. Η ΑΑΔΕ δεν θα κοίταζε μόνο το τι εισέπραξε ο φορολογούμενος, αλλά τι του απομένει. Συνεπώς από ο συνολικό εισόδημα θα αφαιρούνταν αυτόματα: 1) Οι ασφαλιστικές εισφορές και 2) Ο φόρος εισοδήματος 5) Το πραγματικό κόστος του ενοικίου (όπως αποτυπώνεται στο μισθωτήριο της ΑΑΔΕ).Αν από τα 25.000€ του μονογονέα αφαιρεθούν τα 9.600€ των ενοικίων (800€ x 12), το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημά του για να ζήσει 3 στόματα είναι μόλις 15.400€, γεγονός δηλαδή που θα τον τοποθετούσε στην ανώτατη κλίμακα επιδότησης. Αντί για την οριζόντια επιστροφή «ενός ενοικίου» που ευνοεί όσους έχουν την άνεση να πληρώνουν ακριβά σπίτια, η επιστροφή θα υπολογιζόταν βάσει του δείκτη στεγαστικής επιβάρυνσης: Όποιος ξοδεύει πάνω από το 30% του εισοδήματός του για νοίκι (όπως η περίπτωση του παραδείγματος), θα λάμβανε τη μέγιστη επιστροφή (π.χ. το 20% των ετήσιων ενοικίων του).Όποιος ξοδεύει κάτω από το 20% (όπως το ζευγάρι με τα 50.000€), θα λάμβανε τη συμβολική/ελάχιστη επιστροφή (π.χ. το 5% των ενοικίων του). Αυτό είναι το σωστό και δίκαιο πλαίσιο για την απόδοση της επιστροφής ενοικίου και όχι η οριζόντια κατανομή του χωρίς ποιοτικά χαρακτηριστικά.