• Σχόλιο του χρήστη 'Μαρία Π.' | 3 Ιουνίου 2026, 09:00

    Με την προτεινόμενη διάταξη του Άρθρου 53, αναγνωρίζεται επιτέλους η ανάγκη να αρθεί η μισθολογική ανισότητα για τους υπαλλήλους που διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν από την 1η Απριλίου 2023 και μετά. Ωστόσο, η εισαγωγή του ανώτατου ορίου (πλαφόν) των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως στερείται λογικής βάσης και έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την πρόσφατη φιλοσοφία του ίδιου του Υπουργείου. Συγκεκριμένα, με τον ν. 5193/2025 (άρθρο 206), η Πολιτεία θεσπίσε μια δίκαιη ρύθμιση προκειμένου να εξομαλύνει τις στρεβλώσεις, ορίζοντας ότι οι προσωπικές διαφορές έως 300 ευρώ προστατεύονται από τον συμψηφισμό με τις μισθολογικές αυξήσεις. Είναι οξύμωρο και άδικο, ένα όριο που θεσπίστηκε ως μέτρο προστασίας και αποκατάστασης των υπαλλήλων, να μετατρέπεται τώρα σε «κόφτη» και εργαλείο νέων διακρίσεων για όσους εισήλθαν στους φορείς αυτούς μετά τον Απρίλιο του 2023. Η πιθανή επίκληση κάποιου δημοσιονομικού κόστους δεν υφίσταται στην πραγματικότητα. Η προσωπική διαφορά δεν αποτελεί μια μόνιμα διογκούμενη δαπάνη. Αντίθετα, βάσει του ίδιου του νόμου του 2025, για τα ποσά άνω των 300 ευρώ προβλέπεται ήδη μερικός συμψηφισμός (κατά 50%) με τις εκάστοτε αυξήσεις των μισθολογικών κλιμακίων, πράγμα που σημαίνει ότι η όποια δημοσιονομική επιβάρυνση αποσβένεται σταδιακά και ελεγχόμενα από μόνη της. Με την επιβολή αυτού του αυθαίρετου πλαφόν, μια υφιστάμενη ανισότητα δεν στρώνει, αλλά αντίθετα ανοίγει ένας νέος κύκλος ανισοτήτων. Δημιουργούνται υπάλληλοι διαφορετικών ταχυτήτων μέσα στο ίδιο γραφείο, με τα ίδια προσόντα και τα ίδια καθήκοντα. Επιπλέον, η γενικόλογη διατύπωση «και εφεξής», χωρίς περαιτέρω ρητή διασφάλιση, ενέχει τον κίνδυνο στενών ερμηνειών από τις οικονομικές υπηρεσίες στο μέλλον. Αν δεν αποσαφηνιστεί πλήρως, οι συνάδελφοι που θα διοριστούν ή θα μεταταχθούν αμέσως μετά τη δημοσίευση του παρόντος ΦΕΚ θα βρεθούν ξανά στην ίδια ακριβώς μειονεκτική μοίρα, διαιωνίζοντας το πρόβλημα. Για την τήρηση της βασικής αρχής της ίσης αμοιβής για ίση εργασία, είναι απαραίτητο να απαλειφθεί το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1 σχετικά με το ανώτατο όριο των 300 ευρώ. Η επέκταση της προσωπικής διαφοράς πρέπει να γίνει ομοιόμορφα, με ενιαίους κανόνες, διασφαλίζοντας δίκαια και μόνιμα τόσο τους τωρινούς όσο και τους μελλοντικούς υπαλλήλους.