• Σχόλιο του χρήστη 'Ε.Φ.' | 3 Ιουνίου 2026, 13:17

    Το προτεινόμενο άρθρο 53 κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, καθώς επεκτείνει την εφαρμογή της προσωπικής διαφοράς σε υπαλλήλους που διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν μετά την 1η.4.2023. Ωστόσο, εξακολουθεί να εγείρει σοβαρά ζητήματα συνταγματικότητας και ίσης μεταχείρισης. Ειδικότερα, η διάταξη διατηρεί διαφοροποιήσεις στις αποδοχές υπαλλήλων που υπηρετούν στον ίδιο φορέα, κατέχουν την ίδια θέση, διαθέτουν τα ίδια τυπικά προσόντα και ασκούν ακριβώς τα ίδια καθήκοντα, αποκλειστικά και μόνο λόγω του χρόνου διορισμού ή μετάταξής τους. Με τον τρόπο αυτό παραβιάζεται η συνταγματική αρχή της ισότητας του άρθρου 4 του Συντάγματος, καθώς και η θεμελιώδης αρχή «ίση αμοιβή για εργασία ίσης αξίας», η οποία απορρέει τόσο από το εθνικό όσο και από το ευρωπαϊκό δίκαιο. Η θέσπιση ανώτατου ορίου προσωπικής διαφοράς ύψους 300 ευρώ μηνιαίως οδηγεί σε περιπτώσεις όπου υπάλληλοι με τα ίδια ακριβώς καθήκοντα εξακολουθούν να λαμβάνουν διαφορετικές αποδοχές χωρίς αντικειμενικό και εύλογο λόγο που να συνδέεται με την εργασία που παρέχουν. Η διαφορετική μισθολογική μεταχείριση δεν στηρίζεται σε διαφοροποίηση καθηκόντων, ευθύνης, παραγωγικότητας ή προσόντων, αλλά σε ένα τυχαίο κριτήριο( το χρόνο διορισμού ή χρόνο μετάταξης), γεγονός που αντίκειται στην αρχή της αναλογικότητας και της ίσης μεταχείρισης. Για τον λόγο αυτό κρίνεται αναγκαία η πλήρης άρση των μισθολογικών ανισοτήτων μεταξύ υπαλλήλων που τελούν υπό τις ίδιες υπηρεσιακές και μισθολογικές συνθήκες, χωρίς περιορισμούς και εξαιρέσεις που αναπαράγουν διακρίσεις. Συνεπώς κρίνεται αναγκαία η άρση του πλαφόν! Μόνο έτσι θα διασφαλιστεί η πλήρης συμμόρφωση της διάταξης με τις συνταγματικές επιταγές περί ισότητας και η εφαρμογή της αρχής της ίσης αμοιβής για ίση εργασία.