• Σχόλιο του χρήστη 'Π.Θ' | 4 Ιουνίου 2026, 11:57

    Το άρθρο 53, παρά τη διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής της προσωπικής διαφοράς, εξακολουθεί να διατηρεί μια προφανή μισθολογική αδικία. Υπάλληλοι που κατέχουν την ίδια θέση, διαθέτουν τα ίδια προσόντα και ασκούν ακριβώς τα ίδια καθήκοντα εξακολουθούν να αμείβονται διαφορετικά, αποκλειστικά λόγω του χρόνου διορισμού ή μετάταξής τους. Η θέσπιση ανώτατου ορίου προσωπικής διαφοράς ύψους 300 ευρώ δεν αποκαθιστά την ανισότητα, αλλά την παγιώνει. Η διαφορετική αμοιβή για εργασία ίδιας αξίας δεν μπορεί να δικαιολογείται από ένα τυχαίο χρονικό κριτήριο, το οποίο δεν συνδέεται ούτε με την απόδοση ούτε με το επίπεδο ευθύνης του υπαλλήλου. Η διάταξη οφείλει να αναθεωρηθεί ώστε να αρθεί πλήρως κάθε μισθολογική διαφοροποίηση μεταξύ υπαλλήλων που τελούν υπό τις ίδιες υπηρεσιακές συνθήκες. Η ισότητα δεν μπορεί να εφαρμόζεται μερικώς ούτε να υπόκειται σε πλαφόν.