Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'ΕΛΕΝΗ' | 4 Ιουνίου 2026, 11:16

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Με τη διάταξη επιχειρείται η εξάλειψη μιας χρόνιας αδικίας κατά την οποία υπάλληλοι ακόμη και εντός του ίδιου Τμήματος, με την ίδια προϋπηρεσία και τα ίδια ακριβώς προσόντα που επιτελούν ακριβώς το ίδιο έργο, αμείβονται διαφορετικά. Και εδώ τελειώνει η καλή πρόθεση, η οποία στην ουσία αναιρείται με τη θέσπιση του πλαφόν των 300 ευρώ. Πρώτον, η διάταξη είναι προδήλως αντισυνταγματική και όχι μόνο επιβεβαιώνει, αλλά ενισχύει περαιτέρω τις μισθολογικές ανισότητες. Στο εδάφιο 2 της παρ.1 του άρθ. 22 του Συντάγματος προβλέπεται ρητά ότι «Όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξάρτητα από φύλο ή άλλη διάκριση, έχουν δικαίωμα ίσης αμοιβής για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας». Η παρούσα διάταξη αντίκειται πλήρως σε αυτό που ορίζεται ρητά στο ελληνικό Σύνταγμα, το οποίο αποτελεί τον καταστατικό χάρτη της Χώρας. Δεύτερον, δεν υπήρξε ποτέ θέσπιση πλαφόν όλες τις προηγούμενες φορές που χορηγήθηκε η προσωπική διαφορά (2012, 2015, 2019, 2023). Με τη θέσπιση του τώρα, παραβιάζονται πλήρως οι αρχές της μισθολογικής ισότητας και της ισονομίας, καθώς δημιουργούνται - και μάλιστα με νόμο - υπάλληλοι «δύο ή και πολλαπλών ταχυτήτων» εντός των ίδιων οργανικών μονάδων. Όλα αυτά μάλιστα σε μια περίοδο που η κυβέρνηση θέτει σε διαβούλευση άλλο νομοσχέδιο για την ισότητα των αμοιβών στον ιδιωτικό τομέα. Για ισότητα αμοιβών στον δημόσιο τομέα ούτε λόγος βέβαια. Τρίτον, το μοναδικό κριτήριο για την εισαγωγή αυτής της αδικίας είναι χρονικό, δηλαδή το πλαφόν ισχύει για όσους διορίσθηκαν ή μετατάχθηκαν μετά τον Απρίλιο του 2023, κάτι που αντίκειται πλήρως τόσο στο εθνικό όσο και στο ενωσιακό δίκαιο. Ο νομοθέτης θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη την Οδηγία (ΕΕ) 2023/970 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 10ης Μαΐου 2023 «για την ενίσχυση της εφαρμογής της αρχής της ισότητας της αμοιβής μεταξύ ανδρών και γυναικών για όμοια εργασία ή για εργασία της αυτής αξίας, μέσω της μισθολογικής διαφάνειας και μηχανισμών επιβολής» Τέταρτον, η προσωπική διαφορά θα πρέπει να υπολογιστεί και να χορηγηθεί με τον ίδιο τρόπο σε όλους τους υπαλλήλους, χωρίς να επιβάλλεται ένα πλαφόν που μόνο δυσαναλογίες και αδικίες επιφέρει. Η διαρροή στελεχών από το δημόσιο, η αναζήτηση επαγγελματικών εναλλακτικών στον ιδιωτικό τομέα όπου οι αμοιβές είναι αξιοπρεπείς και το πολύ υψηλό κόστος ζωής είναι η πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι δημόσιες υπηρεσίες και οι υπάλληλοι και θα πρέπει να ληφθούν πολύ σοβαρά υπόψη.