Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'ΝΙΚΟΣ' | 5 Ιουνίου 2026, 10:22

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Σχόλιο επί του Άρθρου 53 – Επέκταση εφαρμογής του άρθρου 64 ν. 5042/2023 περί προσωπικής διαφοράς Η προτεινόμενη διάταξη κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, καθώς αναγνωρίζει την ανάγκη επέκτασης της προσωπικής διαφοράς στους υπαλλήλους που διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν από 1.4.2023 και εφεξής. Ωστόσο, η θέσπιση ανώτατου ορίου (πλαφόν) ύψους 300 ευρώ μηνιαίως αναιρεί σε μεγάλο βαθμό τον σκοπό της ρύθμισης και διατηρεί ουσιαστικά τις μισθολογικές ανισότητες που επιχειρεί να θεραπεύσει. Η προσωπική διαφορά δεν αποτελεί επίδομα ούτε πρόσθετη παροχή. Αποτελεί μηχανισμό αποκατάστασης μισθολογικών αποκλίσεων που προέκυψαν από προηγούμενες μισθολογικές μεταβολές. Για τον λόγο αυτό, θα πρέπει να υπολογίζεται με ενιαίο τρόπο για όλους τους υπαλλήλους που υπάγονται στο ίδιο καθεστώς, χωρίς πρόσθετους περιορισμούς που δεν προβλέπονταν στην αρχική διάταξη του άρθρου 64 του ν. 5042/2023. Με την εισαγωγή του πλαφόν των 300 ευρώ δημιουργείται ένα νέο καθεστώς άνισης μεταχείρισης. Υπάλληλοι που υπηρετούν στην ίδια οργανική μονάδα, διαθέτουν τα ίδια τυπικά και ουσιαστικά προσόντα, έχουν την ίδια προϋπηρεσία και ασκούν ακριβώς τα ίδια καθήκοντα εξακολουθούν να αμείβονται διαφορετικά, αποκλειστικά και μόνο λόγω της ημερομηνίας διορισμού ή μετάταξής τους. Έτσι διατηρούνται υπάλληλοι «δύο ταχυτήτων» μέσα στην ίδια υπηρεσία. Η διαφοροποίηση αυτή εγείρει σοβαρά ζητήματα συμβατότητας με την αρχή της ισότητας του άρθρου 4 παρ. 1 του Συντάγματος, καθώς και με το άρθρο 22 παρ. 1 του Συντάγματος, το οποίο κατοχυρώνει το δικαίωμα ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας. Η διαφορετική μισθολογική μεταχείριση δεν συνδέεται με αντικειμενικά υπηρεσιακά κριτήρια, όπως το επίπεδο ευθύνης, η απόδοση ή τα προσόντα, αλλά αποκλειστικά με ένα χρονικό κριτήριο. Επιπλέον, το όριο των 300 ευρώ δεν φαίνεται να προκύπτει από κάποια αντικειμενική μισθολογική μελέτη ούτε να συνδέεται με τον τρόπο υπολογισμού της προσωπικής διαφοράς. Αντιθέτως, λειτουργεί ως αυθαίρετος περιορισμός που οδηγεί σε μερική μόνο αποκατάσταση των υφιστάμενων αποκλίσεων. Υπάλληλοι των οποίων η πραγματική προσωπική διαφορά υπερβαίνει τα 300 ευρώ εξακολουθούν να υφίστανται σημαντική μισθολογική απώλεια σε σχέση με συναδέλφους τους που τελούν υπό τις ίδιες ακριβώς συνθήκες. Παράλληλα, δεν προκύπτει επαρκής δημοσιονομική αναγκαιότητα για τη θέσπιση του συγκεκριμένου περιορισμού. Η προσωπική διαφορά δεν αποτελεί διαρκώς αυξανόμενη δαπάνη, ενώ ήδη προβλέπονται μηχανισμοί σταδιακής απορρόφησής της μέσω συμψηφισμών με μελλοντικές αυξήσεις αποδοχών. Συνεπώς, η επιβολή πλαφόν δεν φαίνεται να εξυπηρετεί ουσιαστικό δημοσιονομικό σκοπό, αλλά οδηγεί αποκλειστικά στη διατήρηση μισθολογικών ανισοτήτων. Επιπλέον, στην παρ. 1 του άρθρου 53 προτείνεται η αντικατάσταση της φράσης «έχει διοριστεί ή μεταταχθεί από την 1η Απριλίου 2023» με τη φράση «υπηρετεί από την 1η Απριλίου 2023». Η αλλαγή αυτή κρίνεται αναγκαία προκειμένου να μην αποκλειστούν υπάλληλοι που υπηρετούν στους συγκεκριμένους φορείς λόγω οργανωτικών μεταβολών, συγχωνεύσεων ή μεταφοράς αρμοδιοτήτων, χωρίς να έχει μεσολαβήσει διορισμός ή μετάταξη. Για τους παραπάνω λόγους προτείνεται: 1. Η αντικατάσταση της φράσης «έχει διοριστεί ή μεταταχθεί από την 1η Απριλίου 2023» με τη φράση «υπηρετεί από την 1η Απριλίου 2023». 2. Η πλήρης κατάργηση του ανώτατου ορίου των 300 ευρώ στην προσωπική διαφορά. 3. Η εφαρμογή του άρθρου 64 του ν. 5042/2023 χωρίς πρόσθετους περιορισμούς που δεν περιλαμβάνονταν στην αρχική διάταξη. 4. Η έναρξη ισχύος της ρύθμισης από 01.01.2026 αντί της 01.07.2026, ώστε να μην παρατείνεται αδικαιολόγητα η υφιστάμενη μισθολογική ανισότητα. Η πραγματική αποκατάσταση της μισθολογικής ισότητας δεν μπορεί να επιτευχθεί μερικώς ούτε να υπόκειται σε πλαφόν. Εφόσον η Πολιτεία αναγνωρίζει ότι η προσωπική διαφορά πρέπει να επεκταθεί και στους υπαλλήλους που υπηρετούν από την 1η.4.2023 και εφεξής, οφείλει να το πράξει με τους ίδιους ακριβώς όρους που εφαρμόστηκαν στους λοιπούς υπαλλήλους, διασφαλίζοντας την ίση μεταχείριση και την ίση αμοιβή για εργασία ίσης αξίας.