Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΒΡΑΧΥΧΡΟΝΙΑΣ ΜΙΣΘΩΣΗΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ (Stama Greece)' | 6 Ιουνίου 2026, 12:24

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  1) Γενική τοποθέτηση: μέτρα με στόχο, δείκτες και αξιολόγηση Ο στόχος της ενίσχυσης της στεγαστικής πολιτικής και της αύξησης του αποθέματος διαθέσιμων κατοικιών είναι απολύτως κρίσιμος. Ωστόσο, τα μέτρα που επιλέγονται οφείλουν να είναι τεκμηριωμένα, αναλογικά και να συνοδεύονται από μετρήσιμους δείκτες και δημόσια αξιολόγηση αποτελεσματικότητας. Ειδικά όταν επιβάλλονται γεωγραφικοί περιορισμοί και επιφέρουν σοβαρές επιπτώσεις στην αγορά ακινήτων, απαιτείται impact assessment πριν και μετά την εφαρμογή τους. 2) Παράγραφος 2Α (Αθήνα): παράταση/επέκταση χωρίς δημόσια τεκμηρίωση αποτελέσματος Η αναστολή νέων εγγραφών στο Μητρώο Ακινήτων Βραχυχρόνιας Διαμονής για το 1ο, 2ο και 3ο Δημοτικό Διαμέρισμα Αθηνών εφαρμόζεται ήδη από 01/01/2025. Παρά ταύτα, δεν έχει παρουσιαστεί έως σήμερα δημόσια, σαφής και μετρήσιμη αξιολόγηση που να αποδεικνύει ότι το μέτρο πέτυχε τον δηλωμένο στόχο του, δηλαδή την αποκλιμάκωση των ενοικίων ή την ουσιαστική αύξηση διαθέσιμων κατοικιών για μακροχρόνια μίσθωση. Η δυνατότητα παράτασης της αναστολής μέσω κοινής απόφασης, χωρίς θεσμικά κατοχυρωμένο πλαίσιο αξιολόγησης και λογοδοσίας, δημιουργεί ρυθμιστική αβεβαιότητα και υπονομεύει τη νομική ασφάλεια και την επενδυτική εμπιστοσύνη, ειδικά σε αγορές που απαιτούν μακροπρόθεσμο σχεδιασμό (ανακαινίσεις, αναβαθμίσεις, επενδύσεις). Πρόταση: Ρητή πρόβλεψη ότι τυχόν παράταση προϋποθέτει δημόσια έκθεση αξιολόγησης (π.χ. σε τριμηνιαία/ετήσια βάση) με δείκτες όπως: μεταβολή ενοικίων, διαθέσιμες κατοικίες προς μίσθωση, κενές κατοικίες, νέες οικοδομικές άδειες, καθώς και στοιχεία συμμόρφωσης/παραβατικότητας. 3) Παράγραφος 2Β (Θεσσαλονίκη): εφαρμογή “copy–paste” χωρίς τεκμηρίωση και χωρίς αποτίμηση της Αθήνας Η εισαγωγή αντίστοιχης απαγόρευσης στην Α΄ Δημοτική Κοινότητα Θεσσαλονίκης από 01/07/2026 συνιστά επέκταση του ίδιου εργαλείου σε νέα πόλη, χωρίς να έχει προηγηθεί η απαραίτητη αποτίμηση της εφαρμογής στην Αθήνα και χωρίς να παρουσιάζονται τα ειδικά δεδομένα της Θεσσαλονίκης που να δικαιολογούν την επιλογή του συγκεκριμένου μέτρου έναντι άλλων, ηπιότερων και πιο στοχευμένων παρεμβάσεων. Θεμελιώδης ένσταση: Δεν είναι ορθό να επεκτείνονται περιορισμοί μεγάλης έντασης χωρίς αποδεικτικό αποτέλεσμα στο αρχικό πεδίο εφαρμογής και χωρίς τεκμηρίωση ότι αποτελούν το κατάλληλο μέσο πολιτικής. Πρόταση: Αναστολή εφαρμογής του 2Β έως ότου ολοκληρωθεί ανεξάρτητη αξιολόγηση των αποτελεσμάτων της 2Α στην Αθήνα και παρουσιαστούν συγκεκριμένα στοιχεία για τη Θεσσαλονίκη. 4) Παράγραφος 2Γ (μεταβιβάσεις): η πιο προβληματική διάταξη – παγώνει την αγορά και “τιμωρεί” τις ανακαινίσεις Η διάταξη 2Γ προβλέπει ότι ακίνητα στις περιοχές 2Α και 2Β που μεταβιβάζονται για οποιαδήποτε αιτία (πώληση, δωρεά/γονική παροχή, κληρονομιά) διαγράφονται από το Μητρώο και δεν δύνανται να επανεγγραφούν για όσο ισχύει ο περιορισμός. Αυτή η ρύθμιση είναι καταστροφική για την αγορά ακινήτων και λειτουργεί ως αντικίνητρο για: συναλλαγές (πάγωμα μεταβιβάσεων, συμπίεση αξιών, στρέβλωση της αγοράς), ανακαινίσεις και αναβαθμίσεις (κανείς δεν επενδύει σε ανακαίνιση όταν η νόμιμη αξιοποίηση μηδενίζεται με μία μεταβίβαση), ανακύκλωση/αναζωογόνηση κτιριακού αποθέματος στα κέντρα πόλεων. Επιπλέον, οδηγεί σε ένα πρακτικό αποτέλεσμα μεγάλης κλίμακας: σε βάθος χρόνου η νόμιμη αγορά βραχυχρόνιας μίσθωσης εξαφανίζεται από τα κέντρα των πόλεων, όχι μέσω ρύθμισης, αλλά μέσω “αποψίλωσης” του Μητρώου καθώς οι μεταβιβάσεις είναι αναπόφευκτες (ιδίως κληρονομιές). Αυτό δεν αποτελεί στεγαστική πολιτική· αποτελεί διαρθρωτική αποδόμηση μιας νόμιμης οικονομικής δραστηριότητας, με σοβαρές παρενέργειες (τουριστική οικονομία, τοπικές επιχειρήσεις, φορολογικά έσοδα, απασχόληση, συντήρηση κτιριακού αποθέματος). Πρόταση – ελάχιστη θεσμική διόρθωση (core fix): Η κατοχή ΑΜΑ να μην “χάνεται” με τη μεταβίβαση, αλλά να προβλέπεται μεταφορά/επικαιροποίηση του Μητρώου στον νέο κύριο (νέο ΑΤΑΚ/στοιχεία) υπό τις ίδιες υποχρεώσεις συμμόρφωσης. Δηλαδή, αλλαγή ιδιοκτησίας ≠ “μηδενισμός” δικαιώματος. Εναλλακτικά, αν ο στόχος είναι να μην αυξηθεί ο αριθμός εγγραφών, μπορεί να εφαρμοστεί μοντέλο “replacement without expansion”: επιτρέπεται η επανεγγραφή μόνο ως συνέχιση υφιστάμενης εγγραφής του ίδιου ακινήτου (όχι νέα προσθήκη αποθέματος). Συνοπτικό συμπέρασμα Το Άρθρο 5, όπως διατυπώνεται, προωθεί απαγορεύσεις που επεκτείνονται από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη χωρίς δημόσια τεκμηρίωση αποκλιμάκωσης ενοικίων και εισάγει μέσω της 2Γ μια διάταξη που παγώνει μεταβιβάσεις, αποθαρρύνει ανακαινίσεις/αναβαθμίσεις και οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στη σταδιακή εξαφάνιση της νόμιμης βραχυχρόνιας μίσθωσης από τα κέντρα των πόλεων. Η στεγαστική πολιτική χρειάζεται εργαλεία που αυξάνουν προσφορά κατοικίας και ενισχύουν εισόδημα — όχι ρυθμίσεις που στρεβλώνουν την αγορά και υπονομεύουν την αναβάθμιση του κτιριακού αποθέματος.