Αρχική Mέτρα αντιμετώπισης της ενεργειακής κρίσης και ενίσχυσης του διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών, μισθολογικές και φορολογικές διατάξεις, ρυθμίσεις για τον εξωδικαστικό μηχανισμό ρύθμισης οφειλών...ΜΕΡΟΣ Α΄ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΕΝΙΣΧΥΣΕΩΝ, ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΦΕΙΛΕΣ ΣΤΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ, ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΟΥ ΚΩΔΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΕΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΥΞΗΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟΘΕΜΑΤΟΣ ΔΙΑΘΕΣΙΜΩΝ ΚΑΤΟΙΚΙΩΝ (Άρθρα 3-7)Σχόλιο του χρήστη Θεοχάρης Μιχαηλίδης | 6 Ιουνίου 2026, 13:07
  • Σχόλιο του χρήστη 'Θεοχάρης Μιχαηλίδης' | 6 Ιουνίου 2026, 13:07

    1) Γενική τοποθέτηση: μέτρα με στόχο, δείκτες και αξιολόγηση Ο στόχος ενίσχυσης της στεγαστικής πολιτικής και αύξησης των διαθέσιμων κατοικιών είναι σημαντικός. Όμως, τα μέτρα πρέπει να είναι τεκμηριωμένα, αναλογικά και να αξιολογούνται με σαφείς δείκτες. Όταν επιβάλλονται γεωγραφικοί περιορισμοί με σοβαρές επιπτώσεις στην αγορά ακινήτων, απαιτείται αξιολόγηση πριν και μετά την εφαρμογή τους. 2) Παράγραφος 2Α (Αθήνα): παράταση/επέκταση χωρίς δημόσια τεκμηρίωση αποτελέσματος Βεβαίως — ορίστε μια αναδιατύπωση της επιλογής σε πιο καθαρό και συνεκτικό ύφος: Αναδιατύπωση: Η αναστολή νέων εγγραφών στο Μητρώο Ακινήτων Βραχυχρόνιας Διαμονής για το 1ο, 2ο και 3ο Δημοτικό Διαμέρισμα Αθηνών ισχύει ήδη από την 1η.1.2025. Ωστόσο, μέχρι σήμερα δεν έχει δημοσιοποιηθεί σαφής και μετρήσιμη αξιολόγηση που να τεκμηριώνει ότι το μέτρο πέτυχε τον σκοπό του, δηλαδή τη μείωση των ενοικίων ή την ουσιαστική αύξηση των κατοικιών που διατίθενται για μακροχρόνια μίσθωση. Η δυνατότητα παράτασης της αναστολής με κοινή απόφαση, χωρίς θεσμικά κατοχυρωμένο πλαίσιο αξιολόγησης και λογοδοσίας, ενισχύει τη ρυθμιστική αβεβαιότητα και αποδυναμώνει τη νομική ασφάλεια και την επενδυτική εμπιστοσύνη, ιδίως σε αγορές που προϋποθέτουν μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, όπως οι ανακαινίσεις και οι επενδύσεις. Πρόταση: Να προβλεφθεί ρητά ότι κάθε παράταση θα βασίζεται σε δημόσια έκθεση αξιολόγησης, σε τριμηνιαία ή ετήσια βάση, με σαφείς δείκτες, όπως η μεταβολή των ενοικίων, η διαθεσιμότητα κατοικιών προς μίσθωση, οι κενές κατοικίες, οι νέες οικοδομικές άδειες και τα στοιχεία συμμόρφωσης ή παραβατικότητας. 3) Παράγραφος 2Β (Θεσσαλονίκη): εφαρμογή “copy–paste” χωρίς τεκμηρίωση και χωρίς αποτίμηση της Αθήνας Βεβαίως — ορίστε μια αναδιατύπωση της επιλογής σε πιο καθαρό και συνεκτικό ύφος: Η επέκταση της ίδιας απαγόρευσης στην Α΄ Δημοτική Κοινότητα Θεσσαλονίκης από 01/07/2026 μεταφέρει το ίδιο ρυθμιστικό εργαλείο σε νέα πόλη, χωρίς να έχει προηγηθεί αξιολόγηση της εφαρμογής του στην Αθήνα και χωρίς να έχουν παρουσιαστεί τα ειδικά δεδομένα της Θεσσαλονίκης που να δικαιολογούν την επιλογή του έναντι άλλων, ηπιότερων και πιο στοχευμένων μέτρων. Βασική ένσταση: Δεν είναι ορθό να επεκτείνονται περιορισμοί μεγάλης έντασης χωρίς αποδεδειγμένο αποτέλεσμα στο αρχικό πεδίο εφαρμογής και χωρίς τεκμηρίωση ότι αποτελούν το καταλληλότερο μέσο πολιτικής. Πρόταση: Να ανασταλεί η εφαρμογή της παραγράφου 2Β έως ότου ολοκληρωθεί ανεξάρτητη αξιολόγηση των 4) Παράγραφος 2Γ (μεταβιβάσεις): η πιο προβληματική διάταξη – παγώνει την αγορά και “τιμωρεί” τις ανακαινίσεις Η διάταξη 2Γ προβλέπει ότι ακίνητα στις περιοχές 2Α και 2Β που μεταβιβάζονται για οποιαδήποτε αιτία (πώληση, δωρεά/γονική παροχή, κληρονομιά) διαγράφονται από το Μητρώο και δεν δύνανται να επανεγγραφούν για όσο ισχύει ο περιορισμός. Αυτή η ρύθμιση είναι καταστροφική για την αγορά ακινήτων και λειτουργεί ως αντικίνητρο για: 1. συναλλαγές (πάγωμα μεταβιβάσεων, συμπίεση αξιών, στρέβλωση της αγοράς), 2. ανακαινίσεις και αναβαθμίσεις (κανείς δεν επενδύει σε ανακαίνιση όταν η νόμιμη αξιοποίηση μηδενίζεται με μία μεταβίβαση), 3. ανακύκλωση/αναζωογόνηση κτιριακού αποθέματος στα κέντρα πόλεων. Επιπλέον, οδηγεί σε ένα πρακτικό αποτέλεσμα μεγάλης κλίμακας: σε βάθος χρόνου η νόμιμη αγορά βραχυχρόνιας μίσθωσης εξαφανίζεται από τα κέντρα των πόλεων, όχι μέσω ρύθμισης, αλλά μέσω “αποψίλωσης” του Μητρώου καθώς οι μεταβιβάσεις είναι αναπόφευκτες (ιδίως κληρονομιές). Αυτό δεν αποτελεί στεγαστική πολιτική· αποτελεί διαρθρωτική αποδόμηση μιας νόμιμης οικονομικής δραστηριότητας, με σοβαρές παρενέργειες (τουριστική οικονομία, τοπικές επιχειρήσεις, φορολογικά έσοδα, απασχόληση, συντήρηση κτιριακού αποθέματος). Πρόταση – ελάχιστη θεσμική διόρθωση (core fix): Η κατοχή ΑΜΑ να μην “χάνεται” με τη μεταβίβαση, αλλά να προβλέπεται μεταφορά/επικαιροποίηση του Μητρώου στον νέο κύριο (νέο ΑΤΑΚ/στοιχεία) υπό τις ίδιες υποχρεώσεις συμμόρφωσης. Δηλαδή, αλλαγή ιδιοκτησίας ≠ “μηδενισμός” δικαιώματος. Εναλλακτικά, αν ο στόχος είναι να μην αυξηθεί ο αριθμός εγγραφών, μπορεί να εφαρμοστεί μοντέλο “replacement without expansion”: επιτρέπεται η επανεγγραφή μόνο ως συνέχιση υφιστάμενης εγγραφής του ίδιου ακινήτου (όχι νέα προσθήκη αποθέματος). Συνοπτικό συμπέρασμα Το Άρθρο 5, όπως διατυπώνεται, προωθεί απαγορεύσεις που επεκτείνονται από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη χωρίς δημόσια τεκμηρίωση αποκλιμάκωσης ενοικίων και εισάγει μέσω της 2Γ μια διάταξη που παγώνει μεταβιβάσεις, αποθαρρύνει ανακαινίσεις/αναβαθμίσεις και οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στη σταδιακή εξαφάνιση της νόμιμης βραχυχρόνιας μίσθωσης από τα κέντρα των πόλεων. Η στεγαστική πολιτική χρειάζεται εργαλεία που αυξάνουν προσφορά κατοικίας και ενισχύουν εισόδημα — όχι ρυθμίσεις που στρεβλώνουν την αγορά και υπονομεύουν την αναβάθμιση του κτιριακού αποθέματος.