Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Β Αργυράκης' | 6 Ιουνίου 2026, 18:54

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Άρθρο 5 α) Οι περιορισμοί στην Αθήνα ισχύουν πλέον εδώ και 18 μήνες . Δεν υπάρχει απολύτως κανένα στοιχείο ότι υπήρξε αποκλιμάκωση των τιμών πωλήσεων ή των ενοικίων. Αντίθετα συνεχίστηκε η ανοδική τάση. β) Αγνοήθηκε πλήρως η πραγματικότητα. Η πλειοψηφία των ακινήτων στο κέντρο της Αθήνας που διατίθενται στη βραχυχρόνια μίσθωση , δεν ήταν ποτέ οικιστικά ακίνητα . Ήταν γραφεία ή καταστήματα που άλλαξαν χρήση και δεν πρόκειται ποτέ να μπουν στην αγορά της μακροχρόνιας . Επί 20 χρόνια είχαμε ερημοποίηση του κέντρου της Αθήνας, λόγω της έλευσης του διαδυκτιακού εμπορίου , των συνεχών αναταραχών και της κατάρρευσης της οικονομίας. Πιστεύει κάποιος ότι ο μέσος Έλληνας αναζητεί να νοικιάσει ακίνητο στο κέντρο της Αθήνας σε πρώην κτήρια γραφείων; Η απογραφή του 2011 και του 2021 έδειξε ότι οι μόνιμοι κάτοικοι του εμπορικού τριγώνου δεν ξεπερνούν τους 220 γ)Αφού η βραχυχρόνια έδωσε ζωή στο κέντρο , τώρα ο ιδιοκτήτης που επένδυσε , τιμωρείται και δεν έχει καν δικαίωμα να μεταβιβάσει στα παιδιά του , τα οποία θα βρεθούν με ακίνητο που δεν θα μπορούν να το νοικιάσουν ούτε ως γραφείο/ κατάστημα (η ζήτηση για επαγγελματικούς χώρους τέτοιων διαστάσεων είναι σχεδόν μηδενική στο κέντρο) , ούτε ως κατοικία για μακροχρόνια ενοικίαση, γιατί τα κτήρια είναι παλαιά , χωρίς χώρους στάθμευσης και με όλα τα προβλήματα που συνεπάγεται η διαμονή στο κέντρο δ) Εκ του αποτελέσματος το μέτρο κρίνεται ανεπαρκές αλλά παρόλα αυτά αντιγράφεται τώρα και στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Είναι ξεκάθαρο ότι είναι μια λαϊκιστική τακτική η οποία φέρνει προσωρινά δημοσκοπικά αποτελέσματα , χωρίς να ασχολείται με την ουσία ε) Αναρωτιέται κανείς γιατί ολόκληρα κτήρια ή οικοδομικά τετράγωνα στο κέντρο της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης , που ανήκουν στον ΕΦΚΑ , στη ΧΑΝ, τράπεζες ,διαχειριστές δανείων, σε δημόσιους φορείς γενικότερα, εκμισθώνονται σε Ξενοδοχειακούς ομίλους, αλλά δεν υπήρξε καν πρόβλεψη να αυξήσουν το οικιστικό απόθεμα ή να γίνουν κοινωνικές κατοικίες. Είναι ξεκάθαρη στάση η στάση του νομοθέτη, εναντίων των μεμονωμένων ιδιοκτητών. Προφανώς οι μεμονωμένοι ιδιοκτήτες δεν έχουν το ίδιο δικαίωμα στην μεγιστοποίηση του οφέλους του μέσω της ακίνητης της περιουσίας , ενώ το κράτος και οι φορείς του έχουν αυτό το δικαίωμα. στ) Το υψηλό κόστος στέγης , δεν είναι σημερινό φαινόμενο . Τα στοιχεία της Τραπέζης της Ελλάδας (και εμείς που ψάχναμε ως νέοι το '80 και '90 να νοικιάσουμε ) δείχνουν ότι τα τελευταία 60 χρόνια (με εξαίρεση τη δεκαετία της κρίσης) το κόστος ήταν σταθερά ανοδικό και διαχρονικά οι χαμηλόμισθοι δαπανούσαν συνήθως το 50% του οικογενειακού εισοδήματος για ενοίκιο ή στεγαστικό δάνειο. ΚΑι το 90 δεν υπήρχε βραχυχρόνια , υπήρχε Οργανισμός κοινωνικής εστίας και οικοδομικός οργασμός. Εθελοτυφλούμε, δεν προσφέρουμε λύσεις, αλλά βρήκαμε ένα εξιλαστήριο θύμα να του φορτώσουμε τη μακροχρόνια δυσλειτουργία της αγοράς και να κρύψουμε την ανικανότητα του κρατικού μηχανισμού, να σκέφτεται ορθολογικά και να παράγει αποτελέσματα σε σύντομο χρονικό διάστημα Τέλος ενώ ΟΛΟΙ οι Διεθνείς οργανισμοί δείχνουν τα κλειστά ακίνητα και τα ακίνητα από κατασχέσεις ή αποποιήσεις ως τη λύση για την αύξηση της προσφοράς , το κράτος επιλέγει να στοχοποιήσει ένα κομμάτι της οικονομίας που αποφέρει 1 Δισ σε άμεσα έσοδα και συνεισφέρει 5 δισ στο ΑΕΠ και κυρίως έχει θετικό αποτύπωμα στο ισοζύγιο τρέχουσων συνναλαγών. Επιλέγεται η Δημοσκοπική ικανοποίηση ενός μικρού μέρους της κοινωνίας που κάνει "θόρυβο" στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης , χωρίς ουσιαστικά να προσφέρεται κάποια λύση...αν φταίει η βραχυχρόνια τότε γιατί το κόστος στέγασης αυξάνεται σε ΟΛΗ την Ελλάδα