Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ' | 9 Ιουνίου 2026, 13:35

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  “Σχόλιο επί του Άρθρου 53 – Επέκταση εφαρμογής του άρθρου 64 ν. 5042/2023 περί προσωπικής διαφοράς Η προτεινόμενη διάταξη ενώ αναγνωρίζει την ανάγκη ΕΠΕΚΤΑΣΗΣ της προσωπικής διαφοράς στους υπαλλήλους που διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν από 1.4.2023 και εφεξής, θεσπίζει ανώτατο όριο (πλαφόν) ύψους 300 ευρώ μηνιαίως, αναιρώντας έτσι σε μεγάλο βαθμό τον σκοπό της ρύθμισης, αφού επί της ουσίας διατηρεί, παγιώνει και διευρύνει ουσιαστικά, τις μισθολογικές ανισότητες που επιχειρεί να θεραπεύσει. Η προσωπική διαφορά δεν αποτελεί επίδομα ούτε πρόσθετη παροχή, αλλά μηχανισμό αποκατάστασης μισθολογικών αποκλίσεων και αδικιών. Για τον λόγο αυτό, αφενός θα πρέπει να υπολογίζεται με ενιαίο τρόπο για όλους τους υπαλλήλους που υπάγονται στο ίδιο καθεστώς (χωρίς την θέσπιση πλαφόν που δεν προβλέπονταν στην αρχική διάταξη του άρθρου 64 του ν. 5042/2023), αφετέρου, θα πρέπει να συνυπολογίζεται στις συντάξιμες αποδοχές. Η εισαγωγή του πλαφόν ενός ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΟΥ ποσού 300 ευρώ μεικτά έχει την μορφή ενός ακόμα “pass-βοηθήματος” που σε όρους αποπληθωρισμού εκμηδενίζει την σκοπιμότητα χορήγησής του, εκθέτοντας τον μεταρρυθμιστικό σκοπό του νομοθετήματος. Επιπλέον εγείρονται σημαντικά νομικά ζητήματα: 1. Παραβίαση της Συνταγματικής Αρχής της Ισότητας (Άρθρο 4 παρ. 1 Σ.) και της Ίσης Αμοιβής (Άρθρο 22 παρ. 1 εδ. β’ Σ.): Το τιθέμενο πλαφόν εισάγει μια αυθαίρετη και αναιτιολόγητη διάκριση στο ύψος της προσωπικής διαφοράς μεταξύ υπαλλήλων του ίδιου φορέα, οι οποίοι διαθέτουν τα ίδια τυπικά και ουσιαστικά προσόντα, έχουν την ίδια προϋπηρεσία και ασκούν ακριβώς τα ίδια καθήκοντα και εξακολουθούν να έχουν διαφορετική μεταχείριση, όχι με βάση αντικειμενικά κριτήρια, αλλά αποκλειστικά με βάση την ημερομηνία διορισμού ή μετάταξής τους. Κατά την πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), αυτή η τακτική στερείται αντικειμενικής και ορθολογικής βάσης, παραβιάζοντας την αρχή της ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας. 2. Παραβίαση της γενικής Οδηγίας (ΕΕ) 2023/970 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 10ης Μαΐου 2023 για την ενίσχυση της εφαρμογής της αρχής της ισότητας για όμοια εργασία ή για εργασία της αυτής αξίας που προωθείται την παρούσα χρονική στιγμή προς ενσωμάτωση στην Ελληνική έννομη τάξη (πχ διαφοροποίηση μισθού με βάση το φύλο). 3. Υπέρβαση των Ακραίων Ορίων της Νομοθετικής Εξουσιοδότησης: Η διαφοροποίηση του ύψους της προσωπικής διαφοράς δεν τελεί σε συνάφεια προς το αντικείμενο ή τη φύση της εργασίας των υπαλλήλων. Κατά συνέπεια, ο υπό κρίση χρονικός περιορισμός παρίσταται ως όλως αυθαίρετος, υπερβαίνει τα ακραία όρια της διακριτικής ευχέρειας του νομοθέτη και δεν δικαιολογείται από επιτακτικούς λόγους δημοσίου συμφέροντος. Επισημαίνεται ότι σύμφωνα με την Ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου 2026 η Κομισιόν διαπιστώνει ότι η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει πλέον Μακροοικονομικές Ανισορροπίες, αφαιρώντας την από το σχετικό πλαίσιο εποπτείας. 4. Παραβίαση της Αρχής της Χρηστής Διοίκησης και Δημιουργία Αντικινήτρων (Brain Drain): Η μισθολογική υποβάθμιση των νεοεισερχομένων στελεχών υπονομεύει την εύρυθμη λειτουργία των υπηρεσιών, οδηγώντας σε διαρροή έμπειρου στελεχιακού δυναμικού προς τον ιδιωτικό τομέα, με το πλήθος των αποχωρισθέντων λόγω συνταξιοδότησης να αυξάνει σημαντικά στο δημόσιο. Για τους παραπάνω λόγους προτείνεται: 1. Η πλήρης κατάργηση του ανώτατου ορίου των 300 ευρώ μεικτά μηνιαίως στην προσωπική διαφορά και η εφαρμογή του άρθρου 64 του ν. 5042/2023, χωρίς πρόσθετους περιορισμούς που δεν περιλαμβάνονταν στην αρχική διάταξη. 2. Ρητή εξαίρεση της εν λόγω προσωπικής διαφοράς από οποιονδήποτε συμψηφισμό με μεταγενέστερες μισθολογικές αυξήσεις. 3. Ρητή θεσμοθέτηση του συντάξιμου χαρακτήρα της προσωπικής διαφοράς για όλους τους δικαιούχους. 4. Η έναρξη ισχύος της ρύθμισης από την ημερομηνία διορισμού ή μετάταξης (μετά την 1η Απριλίου 2023)”.