• Σχόλιο του χρήστη 'ΧΡΥΣΑ Μ' | 9 Ιουνίου 2026, 15:32

    Άρθρο 53 – Επέκταση εφαρμογής του άρθρου 64 ν. 5042/2023 περί προσωπικής διαφοράς Η εν λόγω διάταξη ενώ αναγνωρίζει την ανάγκη επέκτασης της προσωπικής διαφοράς στους υπαλλήλους που διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν από 1.4.2023 και εφεξής,και αυτό είναι θετικο, ωστόσο θεσπίζει ανώτατο όριο (πλαφόν) ύψους 300 ευρώ μηνιαίως, αναιρώντας έτσι σε μεγάλο βαθμό τον σκοπό της ρύθμισης, αφού επί της ουσίας διατηρεί και διευρύνει τις μισθολογικές ανισότητες που επιχειρεί να θεραπεύσει, συνιστώντας αυθαίρετα νέα μισθολογική ανισότητα. Η εν λόγω ρύθμιση διαιωνίζει υπάλληλους δυο μισθολογικών ταχυτήτων. Υπάλληλοι που εργάζονται στο ίδιο τμήμα, στην ίδια διεύθυνση, με ίδιες αρμοδιοτήτες, θα συνεχίσουν να αμείβονται με σημαντικές αποκλίσεις που σε πολλές περιπτώσεις αγγίζουν ή και ξεπερνούν τα 600 ευρώ μηνιαίως γεγονός εξόφθαλμα αντισυνταγματικό διότι εξακολουθούν να έχουν διαφορετική μεταχείριση, όχι βάσει αντικειμενικών κριτήριων, αλλά αποκλειστικά με βάση την ημερομηνία διορισμού ή μετάταξής τους. Επίσης η πιθανή επίκληση όποιου δημοσιονομικού κόστους δεν υφίσταται πραγματικά. Η προσωπική διαφορά δεν συνιστά μια μόνιμα αυξανόμενη δαπάνη. Βάσει του ν.5193/2025 (άρθρο 206), για τα ποσά άνω των 300 ευρώ προβλέπεται ήδη μερικός συμψηφισμός (κατά 50%) με τις εκάστοτε αυξήσεις των μισθολογικών κλιμακίων, το οποίο συνεπάγεται ότι ελεγχόμενα αποσβένεται η όποια δημοσιονομική επιβάρυνση αφεαυτής. Για δίκαιη εξάλειψη των μισθολογικών στρεβλώσεων και την αποκατάσταση της ίσης μεταχείρισης, επιβάλλεται η διαγραφή του δεύτερου εδαφίου της παρ. 1: ή, εναλλακτικά, η πλήρης εφαρμογή των προβλέψεων του άρθρου 64 του ν. 5042/2023 χωρίς περιορισμούς.