Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΤΥΡΟΛΟΓΟΥ' | 10 Ιουνίου 2026, 08:00

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Η προτεινόμενη νομοθετική ρύθμιση κινείται αναμφίβολα προς τη σωστή κατεύθυνση, καθώς αναγνωρίζει εμπράκτως την επιτακτική ανάγκη επέκτασης της προσωπικής διαφοράς και στους υπαλλήλους που διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν από την 1η Απριλίου 2023 και μετά, διευρύνοντας το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 64 του ν. 5042/2023. Η εξέλιξη αυτή αποτελεί μια πρώτη δικαίωση ενός δίκαιου αγώνα για την άρση των ενδοϋπηρεσιακών στρεβλώσεων. Ωστόσο, η ταυτόχρονη θεσμοθέτηση ενός οριζόντιου ανώτατου ορίου (πλαφόν) ύψους 300 ευρώ μεικτά μηνιαίως έρχεται να ακυρώσει σε μεγάλο βαθμό τον ίδιο τον πυρήνα και τον μεταρρυθμιστικό σκοπό της ρύθμισης. Αντί να θεραπεύσει τις υφιστάμενες μισθολογικές αποκλίσεις, το πλαφόν αυτό τις παγιώνει και τις αναπαράγει, θεσπίζοντας με τρόπο αυθαίρετο μια νέα, εσωτερική μισθολογική ανισότητα και συντηρώντας τη λειτουργία ενός δημόσιου τομέα «δύο ταχυτήτων». 2. Ουσιαστικές και Λειτουργικές Επιπτώσεις στην Υπηρεσιακή Δομή Η επιβολή του ονομαστικού «κόφτη» των 300 ευρώ στερείται οποιουδήποτε σαφούς, αντικειμενικού και ελέγξιμου κριτηρίου, καθώς δεν συνδέεται με τη φύση της εργασίας, τα καθήκοντα, το επίπεδο ευθύνης ή τις δεξιότητες των υπαλλήλων. Ως εκ τούτου, συνάδελφοι που εργάζονται στο ίδιο ακριβώς τμήμα ή την ίδια διεύθυνση, ασκώντας ταυτόσημες αρμοδιότητες, θα συνεχίσουν να αμείβονται με εξόφθαλμες αποκλίσεις, οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις αγγίζουν ή και ξεπερνούν τα 600 ευρώ μηνιαίως. Η διαφοροποίηση αυτή είναι βαθύτατα άδικη, αν αναλογιστεί κανείς ότι οι νέοι υπάλληλοι εισέρχονται στο κράτος διαθέτοντας εξαιρετικά υψηλά ακαδημαϊκά προσόντα και εξειδικευμένες επαγγελματικές γνώσεις. Η μισθολογική υποβάθμιση και η υποτίμηση των στελεχών αυτών υπονομεύει την εύρυθμη λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών και την προσπάθεια για τη βέλτιστη λειτουργία του κράτους. Παράλληλα, παραβιάζει την Αρχή της Χρηστής Διοίκησης και δημιουργεί ισχυρά αντικίνητρα, τροφοδοτώντας το φαινόμενο του "Brain Drain" (διαρροή έμπειρου δυναμικού προς τον ιδιωτικό τομέα), τη στιγμή μάλιστα που οι αποχωρήσεις λόγω συνταξιοδότησης στο δημόσιο αυξάνονται ραγδαία. Σε όρους αποπληθωρισμού, η εισαγωγή ενός τέτοιου ονομαστικού ποσού εκμηδενίζει τη σκοπιμότητα της χορήγησής του, υποβαθμίζοντας τη ρύθμιση από μόνιμο διορθωτικό μηχανισμό σε ένα πρόσκαιρο βοήθημα τύπου "pass". 3. Νομική και Συνταγματική Τεκμηρίωση των Παραβιάσεων Η προτεινόμενη διάταξη, με το ισχύον πλαφόν, εγείρει σοβαρότατα νομικά ζητήματα και προσκρούει ευθέως σε θεμελιώδεις αρχές του εσωτερικού και ενωσιακού δικαίου: Παραβίαση της Συνταγματικής Αρχής της Ισότητας και της Ίσης Αμοιβής: Η ρύθμιση έρχεται σε ευθεία αντίθεση με το Άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος (ισότητα των Ελλήνων ενώπιον του νόμου) και το Άρθρο 22 παρ. 1 εδ. β’ του Συντάγματος, το οποίο κατοχυρώνει την αρχή της ίσης αμοιβής για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας. Η διαφοροποίηση με αποκλειστικό κριτήριο την ημερομηνία διορισμού ή μετάταξης στερείται, σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), οποιασδήποτε αντικειμενικής και ορθολογικής βάσης. Αντίθεση με το Ευρωπαϊκό Δίκαιο: Η διάταξη αντιστρατεύεται τις γενικές αρχές της αναλογικότητας και της ίσης μεταχείρισης, καθώς και τις προβλέψεις της Οδηγίας (ΕΕ) 2023/970 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, η οποία αφορά στην ενίσχυση της εφαρμογής της αρχής της ισότητας για όμοια εργασία ή για εργασία της αυτής αξίας, και η οποία βρίσκεται σε τροχιά ενσωμάτωσης στην ελληνική έννομη τάξη. Υπέρβαση των Ακραίων Ορίων της Νομοθετικής Εξουσίας: Ο τιθέμενος χρονικός και ποσοτικός περιορισμός παρίσταται ως όλως αυθαίρετος, καθώς δεν τελεί σε συνάφεια με το αντικείμενο της εργασίας. Κατά συνέπεια, υπερβαίνει τα ακραία όρια της διακριτικής ευχέρειας του νομοθέτη και δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από λόγους υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος. 4. Κατάρριψη του Επιχειρήματος περί Δημοσιονομικού Κόστους Η πιθανή επίκληση κάποιου ανυπέρβλητου δημοσίου ή δημοσιονομικού κόστους για την πλήρη κατάργηση του πλαφόν δεν υφίσταται στην πραγματικότητα για δύο βασικούς λόγους: Θεσμοθετημένος Μηχανισμός Απόσβεσης: Η προσωπική διαφορά δεν αποτελεί μια μόνιμα αυξανόμενη ή ανεξέλεγκτη δαπάνη. Βάσει του άρθρου 206 του ν. 5193/2025, για τα ποσά άνω των 300 ευρώ προβλέπεται ήδη μερικός συμψηφισμός (κατά ποσοστό 50%) με τις εκάστοτε αυξήσεις των μισθολογικών κλιμακίων. Αυτό σημαίνει ότι η όποια δημοσιονομική επιβάρυνση αποσβένεται σταδιακά και με απόλυτα ελεγχόμενο τρόπο από μόνη της. Άρση των Μακροοικονομικών Ανισορροπιών: Σύμφωνα με την επίσημη Ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου 2026, διαπιστώνεται επισήμως ότι η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει πλέον Μακροοικονομικές Ανισορροπίες, με αποτέλεσμα η χώρα να αφαιρείται από το σχετικό πλαίσιο στενής εποπτείας. Συνεπώς, δεν υφίσταται πλέον κανένα έκτακτο δημοσιονομικό πρόσκομμα που να δικαιολογεί τη διατήρηση τέτοιων μισθολογικών αδικιών. 5. Συγκεκριμένες Προτάσεις Τροποποίησης της Διάταξης Για την οριστική και δίκαιη εξάλειψη των μισθολογικών στρεβλώσεων, την αποκατάσταση της ίσης μεταχείρισης και τη διασφάλιση του χαρακτήρα της προσωπικής διαφοράς ως μηχανισμού αποκατάστασης και όχι ως επιδόματος, προτείνεται: Η πλήρης διαγραφή του δεύτερου εδαφίου της παραγράφου 1 του υπό κρίση άρθρου, ώστε να καταργηθεί καθολικά το ανώτατο όριο των 300 ευρώ μεικτά μηνιαίως, και η πλήρης, χωρίς περιορισμούς, εφαρμογή των προβλέψεων του άρθρου 64 του ν. 5042/2023, ακολουθώντας πιστά την αρχική φιλοσοφία και τον τρόπο υπολογισμού της διάταξης για όλο το προσωπικό, ανεξάρτητα από τον χρόνο πρόσληψής του. Η ρητή εξαίρεση της εν λόγω προσωπικής διαφοράς από οποιονδήποτε συμψηφισμό με μεταγενέστερες μισθολογικές αυξήσεις, προκειμένου να μην εξανεμιστεί η αγοραστική δύναμη των υπαλλήλων. Η ρητή θεσμοθέτηση του συντάξιμου χαρακτήρα της προσωπικής διαφοράς για το σύνολο των δικαιούχων, ώστε να προσμετράται κανονικά στις συντάξιμες αποδοχές τους. Η οριστική έναρξη ισχύος της εν λόγω ρύθμισης αναδρομικά από την πραγματική ημερομηνία διορισμού ή μετάταξης του κάθε υπαλλήλου (για όσους ανέλαβαν καθήκοντα μετά την 1η Απριλίου 2023), διασφαλίζοντας την πλήρη αποκατάσταση της ισονομίας.